Men sevmaymanku! (Giyos yozgan hikoya) - Страница 21 - Форумистон
Страница 21 из 23«121920212223»
Модератор форума: Giyos, SarVario, komol_76, Anv@rbek 
Форумистон » Умумий » Ижодистон » Men sevmaymanku! (Giyos yozgan hikoya) (Qismlari Giyos tomonidan 1 yilu 7 oy davomida yozilgan.)
Men sevmaymanku! (Giyos yozgan hikoya)
LoadingСана: Душанба, 30-Июл-2012, 02:07 | Изох # 501
Рўйхатда
Гурух: ЗАПРЕТДА!
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 0
Холати: Хозир йўқ
Шу халиги Саида опамни сунги оғир кунлари булсин илохим. Ғоппор кенайини ёлғизлатиб қуйма!

Faqat 3 ta shart!
 
PEPEСана: Душанба, 30-Июл-2012, 06:46 | Изох # 502
Рўйхатда
Гурух: Янги аъзо
Изохлар: 6
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 0
Холати: Хозир йўқ
Hoy nima buldi
 
Bek8111Сана: Сешанба, 31-Июл-2012, 10:41 | Изох # 503
Sayyod.comда пропискада!
Гурух: Ma'mur
Изохлар: 3615
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 688
Холати: Хозир йўқ
Саида опага яхши кунлар мана энди келади! Худо хохласа албатта! (Гиёс) хам хохлаши керак!

Хаётда шунчаки яшаш мухим эмас, кимгадир керакли булиб яшаш мухимрокдир!
 
GiyosСана: Шанба, 04-Авг-2012, 15:18 | Изох # 504
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
(Reklama. G'oppor sevib qoldi. U sevgi izhor qildi. U endi sevadi. Men sevamanku . . .) (Yaqin haftalar kutilmagan qism.)

Sog' salomatlik...
 
ShukronаСана: Шанба, 04-Авг-2012, 15:40 | Изох # 505
Sayyod.com мухлиси
Гурух: ЗАПРЕТДА!
Изохлар: 586
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 0
Холати: Хозир йўқ
Kutvommiz.
 
DadaxonСана: Шанба, 04-Авг-2012, 16:10 | Изох # 506
Sayyod.com мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 203
Тақдирланишлар: 1
Хурмат даражаси: 244
Холати: Хозир йўқ
Voy endi yurak eshiklari ochilibdide Gopporni.
 
GiyosСана: Шанба, 04-Авг-2012, 22:47 | Изох # 507
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
(Yana reklama. M.Sda yana to'y.) (Tez kunda. . .)

Sog' salomatlik...
 
Dilshod_AСана: Шанба, 04-Авг-2012, 23:21 | Изох # 508
Иштирокчи
Гурух: VIP
Изохлар: 199
Тақдирланишлар: 3
Хурмат даражаси: 44
Холати: Хозир йўқ
Va nixoyat bechora bola bu dunyodan sevmasdan o'tadimi dip o'ylo'dim
 
ShukronаСана: Якшанба, 05-Авг-2012, 02:02 | Изох # 509
Sayyod.com мухлиси
Гурух: ЗАПРЕТДА!
Изохлар: 586
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 0
Холати: Хозир йўқ
Voyey 1oy reklamami yana.
 
MiSs_DiLfUzAСана: Якшанба, 05-Авг-2012, 12:21 | Изох # 510
Рўйхатда
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 91
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 65
Холати: Хозир йўқ
кутамиз факат тезрок! smile

www.sayyod.com
 
toxaclubСана: Якшанба, 05-Авг-2012, 21:26 | Изох # 511
Sayyod.com мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 692
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 379
Холати: Хозир йўқ
vay boooo G'iyos xam erinmas ekande a bu yilla bobketdiyu bu qissa yog'eee romangaaa
 
Bek8111Сана: Душанба, 06-Авг-2012, 10:19 | Изох # 512
Sayyod.comда пропискада!
Гурух: Ma'mur
Изохлар: 3615
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 688
Холати: Хозир йўқ
Туй яхши нарса. Гоппор уйланса керак адашмасам! унинг туйи булса керак!

Хаётда шунчаки яшаш мухим эмас, кимгадир керакли булиб яшаш мухимрокдир!
 
MiSs_DiLfUzAСана: Сешанба, 07-Авг-2012, 16:58 | Изох # 513
Рўйхатда
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 91
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 65
Холати: Хозир йўқ
Giyos aka
Iltimoos tezroq!
Davomini yozaqoliing cry


www.sayyod.com
 
GiyosСана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 06:17 | Изох # 514
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
86 – qism

Bir yildan so’ng. Oktyabr 2013 yil.

(Aziz hikoyasi)

Kunu tunlar o’tdi tinimsiz, daryo oqdi shavqatsiz. Sensiz o’tdi kunlar kulgusiz, quvonchsiz. Qalbimga yoqding o’tin qalab, keyin ketdingku chuqurga tashlab. Qoldim sensiz... sendan ayrilib. Bir yil. Sog’indim seni. Bir umr sog’inch azobi oldinda. Qanday chiday bu qiynoqga. Azizam, meni boru jahonim. Uyni har burchagida seni ko’raman. Har tunimda sen yonimdasan. Qo’llarim tekkizsam yo’qsan. Qalbimga yoqqan cho’ging o’chdi. Kuli shamollarga uchdi. Seni izlab... seni ko’rmoq istab. Qaytmasligin eslasam bu yurak qo’ymas yig’lamay. Dod faryod uradi, qochib ketmoq istab. Sabriga qoyilman, yorilmaydi bechora... suratlaring qidiraman uni, o’zimni ovutmoq istab, topolmayman hech yuzing ko’ringganini. Mana chiqdi bittagina. Oppoq libosda tushgansan farishtadek. Ko’zlarim quvnaydi, biroz o’zini aldab. Yurak esa, hamon yig’laydi bu yolg’onimga ko’nmay. Yurak yig’lasa ko’z kularmidi. Birgalashib yig’laylik, to’kib alamlarni. Chidaymizmi endi shu so’ginchga. Muddati cheksiz sog’inchga. O’tmishga qayta olsaydim, seni bir bor yana bag’rimga bosa olsaydim. Armonim qolmasdi bu yerlarda. Qayta tug’ulmoqga rozi edim agar sen bilan bo’lsam yana...

Mana Azizadan ayrilganimga ham bir yil bo’ldi. Bu azobli kunlar, oylarni o’ylashga ham qo’rqaman. Mani sindirdi. 1 oy diganda qop qora sochimga oq oraladi. Hich kim mani o’zimni yoshimni bermiy qo’ydi. Sevgi, ayriliq odamni zo’rini ham tiz cho’ktirib, yiqitar ekan. Qanchadan qancha odamlar maslahat berdi, ruhiy dalda berdi. Etishmagan gaplari qolmadi. Psixologga ham bor diyishdi. Oborishdiyam. Foydasi bo’lmadi. Yana uylantirishmoqchi bo’lishdi. Ko’nmadim. Azizadan boshqasini man o’zim bilan ko’ra olmadim. Qiz bolasiga uylantiramiza, onasi o’pmaginiga uylantirimiza diyishdi. Man ko’nmadim. Man o’zimga yo’l tanlagandim. Yolg’izlik. Boshida ko’nikishim ham qiyin bo’lgandi. Keyin ko’nikdim. Lekin eslayveraman. Undan boshqa hich kimim yo’q edi. Ota onamni ham bunchalar eslamiyman. Chunki u paytda yosh bo’lgandim. Hich narsani tushunmasdim. Lekin Aziza. Menga hamma kim edi. Unda man hammani ko’rardim. Eslayveraman, eslayveraman.

“Yarim tun. Men hali ham bedorman. Sensizman. Yolg’iz qoldim. Sen ketding. Butunlay ketding. Yig’lamayapman. Yig’lash uchun ko’zimda yosh ham qolmadi. Har seni eslaganimda, chehrang ko’rinadi. Ko’chalarda yurganimda, seni qo’lingdan ushlab yurgandek bo’laman. Qo’llaring iliqligin hamon his qilaman. Sen meni kuzatayapsanmi? Sen meni samodan turib kuzatayapsanmi? Sen yulduz bo’lib meni kuzatayapsanmi? Avvallari oydekman deyrding. Oy bo’lishni orzu qilarding. Afsus. Yulduzga aylanding. Kechasi seni ko’rgani ko’chaga chiqaman. Ushanda yorqinroq yonib o’zingni bildirib qo’y. Bo’lmasa men seni topolmaymanku. Ko’klardagi yulduzim... Tunim yolg’iz emas ekan. Chunki osmonda sen doim borsan. Charaqlagan yulduzim, meni armonga ko’mib ketgan yulduzim...”

Kechalari uhlay olmayman ham. Bosinqiriyman. Yonimdan Azizamni qidirib qolaman ba’zida. Uyg’onib ketaman keyin. O’ylanib o’tiraman ancha vaqt. Ko’nikishim kerak diyman o’zimga o’zim. Lekin oson bo’lmas ekan. 1 yil bo’lsa ham Azizani huddi kechagidek esliman. Foydasiz urinishlarni bari. Mani dib G’oppor va oilasi ham qiynalvoti. Mani ahvolimni ko’rib kimam achinmasdi. Ular mani yaqinim bo’lsa. G’oppor qizimga o’z qizidek qaravotgan bo’lsa. Man uni boqolmasdim. Hayollarim bilan bo’lib, uni esdan chiqarardim. Sayyora ham unga begona bo’lsa ham, G’oppor mayli bolalikdagi do’stim, Sayyora g’irt begona bo’lsam ham mani qizimga o’zi qizidek qaravoti. Tan olaman, boshida umuman yoqtirmasdim. Qizim uni qo’liga tushganda ham olib qo’ygim kelgandi. Afsuski ayriliq mani es hushimni ham ko’mib qo’ygandi. Shuning uchun hich narsa qilolmadim. Keyinchalik uni bolamga mehrini ko’rib fikrim o’zgardi. O’zgarib boraverdi. O’zim etmasam ham uyimni tozalab ketardi. G’oppor adashmagandi rafiqa tanlashdi. Bitta lekinini etmaganda. Yahshi rafiqa u. G’oppor agar o’tmishni butunlay unutib yashavotgan ekan, albatta baxtli bo’ladi. Chunki bunaqasini hich qattan topomidi. Qizim esa, onasini o’zi. Shu mani sal bo’lsa ham taskin toptiradi.

(G’oppor hikoyasi)

Bir yil ham ko’z ochib yumguncha o’tib ketdi. Man uchun tez. Kimlar uchundir esa teskarisi. Man uchun yugurdi. Yodgora ana mana diguncha 1 yoshga to’lib oldi. Og’zida tishchalari ko’rindi. Ilk qadamlarini tashlay boshladi. Mani qo’limda. Uni ikkita adasi bor. Bittasi man, ikkinchisi Aziz. Lekin u birinchi mani ada didi. Chunki u man bilan birgaku. Man uni birinchi yetakladim. Yurishini ko’rib quvonganlarimchi. Ba’zida o’ylab qolaman. Nahotki o’zganini quvonchini man ko’rvomman dib. Kimdir hursand bo’lishi kerak bo’lgan hursandchilik nega manga nasib qildi digan savol ham qiynaydi. Sayyora ham juda hursand. U bilan qancha birga yashadik begonadek. Bir o’rinda yotgan begonadek. Uni sabriga qoyil qolmay sira ilojim yo’q. Shu taqdirga indamay ko’ndi. U yoqotgan ifatini shu ketvotgan umridan ustun ko’rdi. Sayyora. Mani Sayyoram. Uni hich qachon hafa qilmadim. Hafa ham qildirmadim. Yuzida doimo kulgu. Faqat xonamizdan tashqariga chiqganda. Xonamizda esa o’ychan bo’lib qoladi. Man ham shunday. O’zimizga o’zimiz savol beramiza. Biz to’g’ri qildikmi? Yoki bu xatomidi. Kotta xatomidi. Nahotki aqlimizni ishlatmadik. Hislarga aldandik. Mani Sayyoram. Unga vaqtlar o’tib nafratim so’ndi. Sonib bormoqda. Uni o’rnini nahotki oldingi sevgim yana egalasa... man uni yana sevib qovommanmi? Man hich kimni sevmiman dib o’zimga o’zim va’da bergandimku! Lekin Sayyora hich kimmasku. U mani hotinim. U mani yaqinim. Uni sevsam bo’ladi. Oldin sevmasligim, bu kimnidir o’zimga ishontirib qo’yib, keyin uni tashab ketib uni ko’z yoshlarini oqizmaslik edi. Kimnidir baxtsiz qilmaslik edi. Hozirchi. Hozir bunday emasku. Uni hohlasam tashab ketmaymanku. Tan olishim kerak. Man Sayyorani sevib qolibman. Hayollarimda faqat u bo’lib qolibdi. Majnundek sevmasam ham. O’zimdek sevayapmanku. Yetar shuncha tungi ayriliqli yaqinlik. Yaqin begonalik. U ham mani sevadi. Aniq bilaman...
Tun. Soat 01-30 lar. Yodgora yig’ladi. Man uyg’ondim. U narigi xonada yotadi. Borib belanchakni tebratib uni yana uhlatmoqchi bo’ldim. Obooo’ ladim. xonamga qarab qo’ydim. Sayyora ham uyg’ondi. U manga keling, siz yotib uhlang. Man o’zim qarayman didi. Man ko’nmadim, u qaytib xonaga kirib ketdi... Yana bir qarab qo’ydim. Qo’liga yostiqni quchoqlab olgan. U manga hamon qarab o’tiribdi. Yodgora uhladi. Qaytib kirdim. Sayyora mandan Yodgora uhladimi dib so’radi. Man uhladi dib etdim. Keyin unga:
- Sayyora. Sanga bir gap etmoqchidim.
- Nima gap etmoqchisiz?
- Mana bir yildan oshiq birga yashadik... ozmi ko’pmi bir birimizni yaqindan bilib oldik. Mana bolaga ham qaravommiza. Sanga etmoqchi bo’lgan gapim... sanga etmoqchimanki... esingdami? San bilan to’gga chiqganimiza. Ushanda aylanganimiza.
- Ha esimda. Hohlasam ham u paytlarni esdan chiqara olmayman.
- Ushanda manga etgan gaping hali ham esingdami?
- Ha esimda.
- Sandan so’ramoqchiman. Yana usha gapni manga ayta olasanmi? Hali ham fikring o’zgarmaganmi?
- Sizni hammon. Umrimni so’ngigacha, ko’zimni so’ngi nurigacha sevaman. Sevib qolaveraman.
- Sayyora sanchi, man to’ydan oldin etgan gaplarni hammasini unut. Esdan chiqar. Man ham sani sevaman. Sani boringcha. Bor kamchiliklaring bilan ham sevaman. Seni qo’yib yubormayman...

87- qism


- Sayyora man rostdan etvomman. Sanga bo’lgan nafratim, sanga bo’lgan jahlim qolmadi. Sani yaxshi hislatlaring, sadoqating, odamiyligin bularni berkitib yo’q qilib yubordi. (Uni yoniga o’tirdim. U salgina surilib qo’ydi). Man tuni kun sani o’ylidigan bo’lib qoldim. (Qo’llaridan ushladim). Shuncha payt etolmay yurdim. (Unga yaqinroq surildim, qo’llari hamon manda). Mana bugun juratimni to’plab etdim. (bitta qo’lini qo’yib yuborib, belidan ushlab o’zimga tortdim). San ham mani sevasan. Man ham sani sevaman. (Yuzimiz juda ham yaqin. Nafasimiz bir birimizga urilib turibdi. U hayajonlanib tez tez nafas olardi). Sani bolaga mehrini ko’rib, mani ham sanga mehrim oshdi. (Beldagi qo’limga yurak urishi bilinib turardi. Yuragi tez tez urvoti). Balki o’zimizni ham bolamiz bo’lishini hohlarsan. Man hohlardim. (lablarim uni hayajondan titravotgan lablariga tegdi. Ajib tuyg’u. Sayyora nafas olishdan bir zum to’xtadi. Keyin lablarini ovoldi)
- Balki yana bir bor o’ylab ko’rarsiz. Hozir extirosiz qaynab turibdi. Keyin yana afsuslanib yurmang. Iltimos yana bir bor o’ylang.
- ... (U belidagi qo’limni sekin olib tashadi.)
- Sayyora...
- Siz yana ozgina o’ylang. Keyin afsuslanishizni hohlamayman. Man kechiring iltimos...
(Bu mavzuga keyin boshqa qaytmadim. Yana o’ylashim kerak...)

Noyabr 2013 yil

Ishdan chiqib, uydan Sayyora va Yodgorani olib Saida opani ko’rgani bordik. Bolalari ham ancha kotta bo’lib qolishibdi. Bemalol uy ishlarini o’zlari bajarishvoti. Saida opa bizani ko’rib rosa hursand bo’lib ketdilar. Joy tayyorlab bizni o’tkazdilar. Choy damladilar. Choy quyishni Sayyora bilan “talashdilar”, baribir mezbon yutib chiqdi. Ko’rinishlari ancha yashhi. Ayriliqni unutib, bolalari uchun yahshashlari kerakligini anglab yetibdilar. Yig’lash bilan kun o’tkazib, ertaga hich narsasiz o’tirish kerakmasligini tushunibdilar. Ancha gaplashib o’tirdik. Rosa gaplashdik. Kulishdik. Keyin soat 22-00 larda ketamiza dib turdik. Chiqib ketvotganimda Saida opa manga: “G’oppor sanga havasim keladi. Qanidi manda ham...” uyog’ini etmadilar. Lekin man chundim...
Uyga borib adamlarga Saida opanikiga borib qaytvotganimni etdim. Keyin yana bir ikki gap... Adamlar oxiri Anvar bilan gaplashaman didilar.
Ertasiga kechki payt Anvar akani uylariga adam bilan chiqdik. Mehmonxonaga olib kirdilar. Shu odamga qoyil qolaman. Shundo kotta uyda bir o’zlari tursalar ham uylari doimo toza. Qachon tozalashga ulguradilar bilmayman. Bitta ukalari ham bor. Lekin ular alohida turishadi. Onalari olamdan o’tgan. Otalari bolaliklarida vafot etgan ekan. Biz o’tirgan zalda ham ularni rasmlarini kotta qib chiqarib osib qo’yganlar. Ulardan keyin ayollarini rasmi bor. Adam gap boshladilar: “Anvar, ukam. Mana ayoling o’lganiga ham ancha bo’lib ketdi. (Rasmga qarab qo’ydilar). Bir o’zing hayhotdek hovlida so’qqabosh bo’lib yuribsan. Mani sani oldinga chiqishimdan maqsad... Sani uylantirish. Gapni cho’zib o’tirmadim” didilar. Anvaraka: “Fazliddin aka. Kerakmas bu mavzuda gaplashish. Amakilarim ham, ukalarim ham rosa etishdi. Lekin man ko’nmadim. Man boshqasi bilan yashashni tasavvur qilomiman. Kelinzni o’rnini hich qaysisi bosomidi. Chuning oka” dib javob qaytardilar. Adamlar: “Anvar yolg’izlik faqat Allohga hos. Bandagamas. San o’zini farzandlaring bo’lishini hohlamisanmi? Ertaga kuchdan qoganindan keyin kim sanga qaridi? Ertaga qariganingda kim sani tepkilab ko’madi? Kim ortingadan yig’lidi. Uka, o’ziniki bo’masa boshqalar hich kim. Ishonmagin” didilar. Anvar aka bir gap etmoqchi bo’ldiyu, indamadilar. Adamlaram bitta gap etmoqchi bo’ldilaru indamadilar. Manga qarab qarab qo’yishdi. Keyin ortiqchaligimni his qildim. Yahshi telefonim jiringlab qolib, gaplashgani chiqib ketdim. Qarasam adamlarni nomerlari. Chiqishim bilan qo’yib qo’ydilar. Keyin qaytib kirmadim. 2 soatlardan keyin adam qaytib chiqdilar. Manga qarab hammasi zo’r. Ko’ndirdim. Endi Saidaga sovchi qo’yib, uni ko’ndirsak bo’ldi. Boshida rosa o’zini olib qochdi. U disam bu diydi, bu disam u diydi. Sog’lig’ing yahshimi disam, yahshi diydi. Unda problemang nima disam, etmidi. Oxiri amallab ko’ndirdim” didilar. Man kim sovchi bo’b borishini o’ylavotgandim. Onam bormasliklari aniq. Sekin adamga qarab, o’ziz borasizde uyoqga ham didim. Boshqa ishonchli kim bor. Hich kim? Adamni ko’nishlaridan boshqa ilojlari qolmadi. 3 kundan keyin Saida opanikiga ketdilar... ularni ham ko’ndirib keldilar. Qanaqa qilib ko’ndirdilar bilmadim. Lekin ikkalaligini ko’ndirganliklariga qoyil qoldim. Borib o’rgansam bo’larkan. Lekin yana chiqarvorardilarde. Mayli hayot o’rgatar.

Dekabr. 2013 yil.

Bugun Anvar aka va Saida opamlarni to’ylari. Saida opa oq ko’ylak ham kiymaganlar. Oddiy atlas ko’ylakdalar. Bundo to’rga chiqib ikkalalari ham o’tirib olishmagan. Hudoyini zamonaviy ko’rinishi disa bo’ladi. Restaranda bo’voti. Odam juda ko’p. Anvar akani tanishlari rostanam juda ko’pde. Hamma tabriklavoti. Man xizmatda. Adamlar ham eshik tegida odamlarni kutib ovotilar. Onam ham keldilar. Mahalladagi kompaniyalari bilan gaplashib o’tirishibdi. Tochna g’iybat shou. Saida opani bolalari ham yasanib o’tirishibdi. (Onasini to’yida bunaqa o’tirish hich kimga nasib qilmasin. Hammani o’z otasi va onasi doimo bo’lsin. Juda achinarli holat. Tasavvur qilishga ham qo’rqiladigan holat.).
Saida opa bolalari bilan Anvar akani uyiga ko’chib keldilar. Endi ular baxtli oila bo’lishadi nasib qilsa...

88 – qism

Mart. 2016 yil.

Ana mana diguncha 3 yil ham o’tib ketdi. Yodgora mana hozir 3,5 yosh. Tili chiqib gap bermayapti. Lekin ada, oyilarni etganda odam bir mazza qiladiki. Juda shirin qizcha bo’lgan. Onasini huddi o’zi. Quyib qo’ygandek. Qoshlari, ko’zlari... umuman hamma yog’i. Azizga hich qati o’xshamidi. Aziz ham ancha ko’nikib qolgan. Lekin baribiram odamovi. Kamgap. Ishdan keladi, ketadi. Alamini ishdan olayapti. Uni ham uylantiramiza diyishdi, foydasi bo’madi, hich kim ko’ndira olmadi. Bolasiga ona kerak diyishgandi, bolamni ota onasi bor dib javob berib qo’ya qoldi. Sayyora hali ham usha usha. U bilan qilgan shartnomam ham yo’q bo’lgan. Yani ajrashishim. Chunki u Yodgoraga qarayapti. Yodgora onasiz qolishini istamiman. Lekin sevgi mavzusiga boshqa qaytmadim. Tunlari yonimdagi yorni istab qiynalishlar... Sayyorani otasi qamoqdan chiqdi. Butunlay qutilib chiqdi. Man ishga Anvar akani ofislariga o’tdim. Anvar aka shuni hohladilar. Anvar aka va Saida opa farzandli bo’lishdi. O’g’il. Ismini manga o’xshasin dib G’oppor qo’yishmadi afsus. O’rniga Akmal qo’yishdi. Yahshi ism. O’zi yaqinda tug’ildi. Saida opa bu yoqga ko’chib kelganlarida mahallani g’iybatchilarini o’qiga qancha dosh berdilar. Gapirmagan gapi qolmadi ularni. Emishki, Saida opa boy Anvar akani boshini aylantirib tegib olibdilar. Tovba. Adam o’lib tirilib ularni zo’rg’a ko’ndirdilarku. Bular qattan biladi. Etib ham bo’midide. Anvar aka mani yana qoyil qoldirdilar. Hich kim manimcha bunchalik hayriya qimasa kerak. Yana bildirmasdan. Shifoxonalarda agent doctorlari borakan. Qiynalgan bemor kelsa, doriga operatsiyaga vobshe puli bo’lmasa ushanda bularga etisharkan. Har safar o’zlari olib borib berarkanlar. Bir safar mandan iltimos qildilar. O’zlarini muhim uchrashuvlari borakan. Ushandan doctor bilan gaplashib bilib oldim. Keyin ko’chada ham bir bir aylanib yurarkanlar. Qaysidir qiynalgan odamni ko’rsalar albatta yordam berib ketarkanlar. Man bilan bir marta aylangani chiqdilar. Mani olib chiqdilar. Bir xillarida Lombardlarini oldida o’tirarkanlar. Qiynalib, oxirgi narsasini garovga qo’yvotgan odamga ham yordam berdilar. Ular odamni ko’rib ajratib ovotilar. Qattan bilvotilar bilmadim. Yonlaridagi pul tugaguncha ushatda o’tiradilar. Bir xil odamlarga ish ham topib bervotilar. Shuncha ish qilarkanlar, man bilmasdan yurarkanman. Mana ideyal odam. Mani ideyal odamim. Mani olib yurishlari, balki kelajakda san ham shunday bo’lgin digan maqsaddadir. Kotta akamni ham o’zim ishlavotgan joyga ishga joyladim. Yahshi joy. Har holda tanish bilishchilik yahshi narsa. Endi bo’ladide hamma joyda. Anvar akani sheriklari chet elda ekan. Usha yerdan u tovar yuboradi. Bu yerda Anvaraka qabul qilib oladilar. Tarqatadilar. Sheriklari ham shu yerlik ekan. Lekin u yerda yasharkan. Yaqinda ushatga borib, tanishtirib kelaman digandilar. Lekin vaqt bo’madi. Bolalik bo’ldilar. Saida opa bilan samalyotda uchib bo’madi ushanda. Yaqin oylar ketsak kerak...

Iyun 2016 yil.

Bozorga tushdim. Shunchaki yalangani. Ish bilan bo’lib ancha charchadim. Ko’plar tog’ga ketishadi, boshqa yoqga. A man bozorga keldim. Har hil mahsulotlarni ko’raman. Mevalar, poliz ekinlari. Yahshide. Tabiiy narsalar bo’lgani. O’zi hamma yoq himikat bo’b ketgan. Bitta tabiy narsa, qogani suniy. Yoshim ham 28 ga chiqdi. Umrim o’tib borvoti. Hali o’zimni farzandim yo’q. Sayyora bilan hamon begonadek yahavomman. Balki o’zimni kelajagimni o’ylidigan vaqt kegandir? Balki Sayyoraga hammasi tayyorman diyishim kerakdir. (Uzum sotvotgan xolada uzumni narxini so’radim, 1 kg oldim). 3 yil o’yladim. Hammon o’ylavomman. Yana o’ylasam kerak. Bu o’ylashlarni oxiri ko’rinmidi. Sayyorani javobini bervorishga ham juratim yetmidi. Shundo ayolni yoqotishni istamiman. (Olma sotvotgan boladan olmani narxini so’radim, 2 kg oldim). Uchi? U o’zi ketishga tayyormikan. Balki har kuni bugun javobimni beradilar, bugun ketaman dib o’ylab ich etini tirnavotgandir. Judaa qiyin vaziyatlar nega manga kelib tushadi?! Qiyin ahvoldan qanaqa qilib chiqaman. Kimdan maslahat so’riman. Maslahat so’riman diganlarim o’zlari maslahatga zorku. (Nok sotvotgan kenayidan nok narxini so’rab, bittasini kesib yeb ko’rdim. Shirin ekan 2 kg oldim). Anvar akadan so’rasamikan? Ular ham oxirgi payt sal kamgap bo’lib qoganlar. Oldingidek emaslar. Balki uylanganlaridan keyin, xotiralar qiynavotgandir. Exxx. Hayotni shu sinovlari ham man uchun borakande. (Shaftoli sotvotgan amakidan 1 kg shaftoli sotib oldim). Nima bo’lganda ham Sayyorani qo’yib yubormayman. U manga kerak. Yana ozginadan keyin balki u ham taqdirimiz bir ekaniga ishonar, rozi bo’lar. U ham sevadiku. Uni ham o’z bolasi bo’lgisi keladiku. Balki mani boshida aldagani uchun vijdon azobida haliyam yurganmikan. Balki o’ziga shu qiynoqli yo’lni tanlab, vijdon azobidan qutilmoqchidir. (Rastadan bir qiz olma olib keting dib baqirdi. Qaradim.. Olma oldim dib yo’limda davom etdim). Aniq bilaman. U mandan javobini kutib yashavoti. O’zi esa so’ray olmayapti. Bu hayollardan uni qutiltirishim kerak. Man unga kechirdim dib etishim kerakmi? Shunda u qutiladi. Va begonamasdek yashimiz. Usha hamma nega bular bolalik bo’lmayapti dib gap boshlagan. Yana gaplarga ko’ra, biza bolalik bo’la olmasakanmiza, ikkalamizadan bittamiza kasal ekanmiza. Yoki ikkalamiza. Ushanga Yodgorani asrab olganakanmiza. Biza qachon doctorga borib o’zimizani tekshirtirgandik? Hayronman. Yodgora. Chiroyli qiz. To’xta. Olma sotuvchi. Yuzi tanish ko’rindi. Qattadi joyi? Azizaga o’xsharmidi? Ha o’xshardi. Huddi o’zi edi. Nega usha payt tanimadim. Hayol qursin. Joyi qatta ediya. Qancha qatga yurdim. Man shu yer edi? O’zi qani? Joyida boshqa odam o’tiribdiku?... Xolajon, shu yerda hozir bitta qiz olam sotib o’tirgandi? Usha qani? Sotib bo’lib ketdimi? Yana qachon keladi? Bilmisizmi? Nega kam keladi? Endi qogan olmasi qachon pishadi? Ketganiga qancha bo’ldi? 5 minut? Qaysi tomonga ketdi? Qaysi tomondan uyiga ketardi? Uyini bilmisizmi? Yo’q? Mayli rahmat. Balki ortidan yetib olarman.... Kerakda.... Usha ketgan tomoniga yugurdim. Bekatga qarab chopdim. Yo’lda hamma qizlarni yuziga qarab ketvomman. Lekin u yo’q. Bekatga yaqin qoldim. Uzoqda ana bir qiz turibdi. Turishi o’xshavoti. Bu Aziza. Lekin qanaqa qilib. Yugurib yetib olishim kerak. Qo’limdagi narsalar ham ortiqchalik qivoti. Hozir avtobusga chiqib ketmasa bo’ldi... (Yo’lda bir bolaga urilib ketib, yiqilib tushdim. Narsalarimni ham olmay, o’rnimdan turib yana yugirib ketdim)... Lekin u bekatda yo’q edi. Bekatdan faqatgina bitta avtobus yuribdi. Nomerini ham ko’romadim. Taksi to’xtatib orqasidan haydatdim. Yetib oldim. Bekatda to’xtaganda chiqib ichlarini qaradim. Aziza yo’q bu yerda. Orqaga qaytdim. Bekatni aylandim. Yo’q. Mevalarim to’kilgan joyga bordim. Usha yerdagi mayda chuyda sotuvchilar terib setkamga solib qo’yishgan ekan. Rahmat dib olib ketdim. Hamma manga hayratomus qarashardi. Boya yiqilganimdan keyin ust boshim chang bo’lgan ekan. Qoqmagan ham ekanman. Qo’limda setkam bilan bozorni aylanib yurdim. Balki orqaga qaytgandir dib. Topa olmadim. Uyga bordim. Sayyora ustimni ko’rib qo’rqib ketdi. Yiqilib tushdim didim. Qo’limdan setkani oldi. Ustimni almashtirdim. Azizani ko’rganimni hich kimga etmadim. Oldin aniq bilishim kerak. Ertasiga Azizani qabriga bordim. Oldin ham kelardik. Unda unchalik ahamiyat bermasdim. Bu safar sinchiklab qaradim. Qabr buzilmagan. Go’rkov shu atrofda yurgan ekan. Undan bu haqida so’radim. U bunaqa holat yaqin yillarda bo’lmagan dib etdi. Keyin bozorga qaytdim. Usha joyga bordim. U yerda yo’q. O’zi u kim edi? Azizamidi yoki uni o’xshashi? Usha joydagi xoladan uni yana so’radim. Ular yaxshi tanimayman. Bugun kelgandi o’zi. Uyidan terib olib kelib sotar ekan. Shuni bilaman halos didilar. Yana aylandim. Qidirdim, balki bugun boshqa joyga chiqgandir dib o’ylab. U yo’q. Kun bo’yi bozorda yurdim. Ertasi kuni ham. 3 kun keldim. 4 kuni usha umidlarim so’nib bordi. Ishonchim qolmadi ham. Lekin baribir ichimda nimadi uni topasan diyrdi. Manga uni kimligi qiziq edi. Bugun ham topa olmadim. U kelamadi. Ertasi kuni ham keldim. Qidiridim. Topa olmadim. Obed payti ham o’tdi. Topolmadim. Bitta oddiy kafega ovqatlangani bordim. Osh buyurtirdim. Bitta choynak qora choy. Pulini to’ladim. Osh keguncha bir piyola choy ichdim. Keyin ish keldi. Oshni ham zo’r qibdi oshpaz. Yarimini yeb bo’ldim... Orqadan bir qizni olma olasizmi digan ovozi eshitildi? O’grilib qaradim. Bu usha edi... Ha olaman didim shoshib. Yuziga qariman. Azizani o’zi.
- Hammasini olaman, mani tanidingmi? Man G’opporman. (U turib turib)
- Ha tanidim.
- Aziza bu sanmisan?
- Yo’q. Ismim Aziza emas.
- Unda kim?
- Ismim Dilorom!
- Dilorom.
- Yoshiz nechida?
- 20 da. Olma olasizmi? Qancha olma beriy.
- Olma. (uni qo’yib yuborgim kemadi. U Azizani huddi o’zi. Ikki tomchi suvdek o’xshidi. Qarashlari, gapirishlari. Hamma hammasi). Shu olmangiz qancha chiqadi. Hammasini olaman.
- Rostanmi?
- Ha. Qancha chiqadi hammasi?
- 10 kilo.
- Bo’ldi hammasini olaman. Yana bormi?
- Ha bor.
- Qatta?
- Uyda.
- Bo’ldi boraman uyizga. Faqat ozgina kutib turasiz. Ovqatlanib oliy.
- Hop.
- Siz ovqatlanmisizmi?
- Yo’q. Qornim to’q.
- Mayli hich bo’lmasa bir piyola choy ichib turing.
- Hop. Rahmat. Ovora bo’lmang, o’zim quyib olaman.

Dilorom bilan bozordan chiqib, uni uyiga bordik. Moshinamga chiqmadi. Tanimagan odamini moshinasiga chiqmasakan. Uyi bozordan uncha uzoq emas ekan. Piyoda qatnar ekan. Keyin moshinaga olmani qo’yib, o’zimiz piyoda ketdik. Ushanda u piyoda ketgan ekan. A man avtobusni orqasidan yugiribman. Nega ostanovkada turganini so’ramadim. Uyiga borib, yana 10 kg sotib oldim. Yana kerak, olaman. Kelishimdan oldin tel qilaman dib nomerini ham oldim. Keyin boshim osmonga yetib, moshinamni oldiga olmani olib surdim. Azizga zo’r syurpriz bo’ladigan bo’ldide. Balki boshqalarga ham... Oldin man uni yaqinroq tanib olishim kerak. Telefon qilaman. Man bilan gaplasharmikan? Harakat qib ko’raman. Uyga borib telefon qilaman... uyga kelib, zinaga o’tirib, yozib olgan nomerimga tel qildim. 2 ta gudokdan keyin ko’tardi. Man o’zimni tanishtirdim:
- Man G’opporman. Boya sizdan olma sotib olgandim.
- Ha esladim. Man Diloromman.
- Dilorom uzr bezovta qilgan bo’lsam. Sizdan bir yordam kerak edi?
- Mandan yordam kerak? Yana olma kerakmi?
- Ha. Yo’q. Ha kerak. Yana boshqa yordam kerak.
- Qanaqa yordam?
- Sevganiz bormi?
- Yo’q. Man bolalar bilan gaplashmiman.
- Ha yahshi.
- Nega buni so’radiz?
- Shunchaki. Siz bilan yana qachon uchrashsam bo’ladi?
- Nega man bilan uchrashasiz? Qiziq odam ekansizku.
- Olma olmoqchidim (Tepamda Sayyora turganini bilmay ham qolibman).
- Olma hozir yo’q.
- Qachon keladi?
- Kesa etaman. (Telefonni qo’yib qo’ydi)

Bu yoqdan Sayyora gapni boshladi.
- Buncha olmani nega olganizni tushunmagandim. Endi tushundim. Sizga boshqa gap etishga xaqqim yo’q. Gaplarizini behosdan eshitib qoldim. Uzr (xonaga kirib ketdi)
- Sayyora noto’g’ri tushunvossiz? Man siz o’ylagan narsani gaplashmadim. Man boshqa narsa haqida gaplashdim. U qiz Azizaga o’xsharkan. Ushanga u haqida ma’lumot ovotgandim.
- O’lgan odamni aralashtirmasez bo’lardi.
- Mayli. Manga ishonmang. Hali ishonasiz. Man faqat sizni sevaman. Sayyora eshitvosmi. Faqat sizni sevaman.
Shunaqa qilib ortidan xonaga baqirdim. Oshxonani oldida adam o’tirgan ekanlar. Ular manga “Og’lim bizam sevganmiza. Lekin adamizani oldida bunaqa baqirmasdik” dib kulib qo’ydilar.

3 kundan keyin yana tel qilib, olma olgani bordim. Mani ko’rib hursand bo’b ketdi. Uyiga kirdim. Hovlisida 5-6 ta olma daraxti borakan. Ota onasi o’zi va ukasi yashasharkan. Diloromga bo’lgan hamma gaplarni sekin yotig’i bilan tushuntirdim. Boshida sal chunmadi. Keyin uni ammallab uchrashishga ko’ndirdim. Uyimdagilar yo’q diyishadi digandi. Bozorga olma olib chiqganizda usha kunni oshxonada uchrashamiza didim. U o’ylab o’ylab rozi bo’ldi. Unga Azizani vaziyatini yahshilab tushuntirdim. U sizni Aziza diydi. Huddi man sizga etganimdaka didim. U bo’ldi, epliman didi. Hursand bo’ldim.

89 - qism

Yana 3 kun o’tib bozorga Azizni olib tushdim. Boshida ko’nmadi. Lekin amaladim. Ko’ndirdim. Bir aylanib kelaylik didim. Etilgan vaqtgacha aylandik. Ubu narsani yo’liga sotib oldim. Aziz hich narsa olmadi. Faqat ensasini qotirib yurdi halos. Keyin oshxonaga borib ovqatlanamiza didim. Bordik, o’tirdik. U hich narsa yemiman didi. Man majburlab unga ham narsa oldirdim. Yeb bo’ldik. Keyin unga savol berdim:
- Aziz sanga bitta savolde.
- Qanaqa savol?
- Aziza qaytib kelsa nima qilarding?
- Qanidi. Qaytib kelsa qanidi? U qaytishi uchun hamma narsamdan voz kechib yuborardim. Hamma hamma narsamdan. Qo’ysenchi bu savollarni. Eslatmagin. O’zi endi ko’nika boshlavomman. Nima qilasan man qiynab. Manga endi Aziza armon.
- Balki armon ham ro’yobga chiqar?! (Uzoqdan olma ko’tarib Dilorom kevotdi. Aziz unga teskari o’tiribdi.)
- Yo’q. Ro’yobga chiqadigani orzu diyiladi. Armon chiqmidi.
- Chiqadi. Man ishonaman. San astoyidil hohlasang bo’ldi.
- Man yosh bolamasman. Ertak eshitib, ishonadigan yoshdan o’tganman.
- Man psixologman. Sanga yordam bermoqchiman.
- San psixologmas, psixsan. San etvotgan narsalarni qisam mani ham psix bo’b qobdi diyishadi. Birinchi bo’lib o’zing etasan.
- Yo’q. Man hozir etvotganlarim xazil emas. Muhabbat olmasi haqida eshitganmisan? (Dilorom uni orqasida shundoq turardi)
- San bozorga mani ustimdan kulgani chaqirdingmi?
- Yo’q. Orqangga qara. (Erinib orqasiga qaradi. Dilorom unga yaqin keb turvoganiga yuzini yahshi ko’rmadi)
- Tog’orada olma ko’targan qiz?!
- Yahshilab qara. U sanga kimnidir eslatmayaptimi? (Boshqattan orqasiga qaradi. Diloromni ko’rdiyu. O’rnidan turib ketdi. Bir oz sukutda qoldi. Ko’zlarinni ishqalab ko’rdi. Dilorom kulib turibdi)
- “Ko’zlarim ochibon, ko’rdim seni. Dilim ketdi yana sen bilan falaklarga. Ishonmasman bu rost ko’zilarimga, yolg’on ko’rsatmayaptimikan. Senmisan mani azizam. Nahotki yana seni ko’rdim. Hech ham o’ylamagandim, kimdir aytsa hech ishonmasdim. Azizam seni ko’rdim yana. Men yashayapmanmi? Man o’zi trikmanmi? Sen nahot yonimdasan. Nahot men yoningdaman. Meni yerdagi farishtam. Endi osmonlarga uchmaydigan farishtam. Beg’uborim farishtam. Qo’llaringdan mahkam tutgum, seni boshqa yoqotmaslik uchun.”
- Shoir bo’lib kete.
- Aziza. Sen tirkmisan?!
- Aziz. Bu Aziza emas. Bu qizni ismi Dilorom. Shu bozorda uchratib qoldim. Keyin uni yoqotib qo’yib yana topdim. Mana san bilan uchrashtirdim. Yoshi 20 da. Aziza qaytdi. Faqat boshqa odam bo’lib. Armon ro’yobga chiqadi didimku. Bu qiz hamma tarafdan Azizaga o’xshiydi. Uni uchrashishga olib chiqishim qiyin bo’ldi.

Man turib chetroqqa ketdim. Aziz va Dilorom usha yerda yolg’iz qolishdi. Ozgina gaplashishdi. Azizni ko’zlarida uzoqdan yosh yaltirab tushvotganini ko’rish mumkin edi. Man borib, Azizni uyiga olib ketdim. Olmalarni yana sotib oldim. Uyga borsam Sayyorani yana jahli chiqadi. Rashk qilishi manga yoqib ketdi. Rashk meyorida bo’lsa yahshi. Silishkim bo’sa yomon.
Uyga kelib hammaga bo’gan voqeani etib berdik. Azizni ham uylanishiga ko’ndirdim. O’ylab o’ylab qiz ko’nsa uylanishga rozi ekanni manga etdi. Uydagilarga etishim bilan onam va adam sovchilikka boramizaga tushib qolishdi. U yoqda Azizni qaynona qaynotasi ham borib qizimizni bir bora ko’rib kelaylik dib ular ham borishmoqchi bo’lishdi. Adresini berdim. Diloromga tel qilib vaziyatni tushuntirdim. Tayyorgarlik ko’rib turing didim. Azizni maqtadim. Uni tanlasez xato qimisiz didim. O’ylab ko’ring didim. Sayyora hamma ketganidan keyin kelib, mani kechiring didi. Va bitta o’pib ketdi.
Kechki payt sovchilikdan qaytib kelishdi. Otasi bermiman dibdi. Uylangan bolaga uzatmiman dibdi. Jahlim chiqdi. Ertasi kuni o’zim bordim. Yodgorani ham ovoldim.
Diloromni otasini ismi Sobir aka ekan. Borganimda uyda ekanlar. Nega keganimni etgandim. Ichkariga taklif qiladilar. Yodgoraga qarab qarab qo’ydilar. Ichkariga kirdim.
- Sobir aka. Man Azizni yaqin o’rtog’iman. Kecha uyimizdagilar kelgadi.
- Ha. Ularga javobimni etgandim. Eshitgan bo’lsangiz.
- Eshitdim. Shunga oldizga keldim. U yaxshi bola.
- Man qizimni oila qurgan erkakka bermiman!
- Sobir aka. To’g’ri. U oila qurgan. Lekin ajrashmaganku. Xotini o’lgan.
- Bu ahamiyatli emas. Qizim hali yosh. Sovchilar kelib turibdi. Tengi kelsa uzataman. Uzr ukam.
- Siz mani tushunmayapsiz. Aziz man eng yaqin o’rtog’im. Aka ukadekmiza. Bilasizmi nega. Uni hich kimi yo’q. Yoshligida ota onasidan ayrildi. Yetimlikda o’sdi. Lekin mani ota onam, qo’shnilar uni tashab qo’yishmadi. O’z bolalaridan ham yahshi qilib tarbiyalashdi. Chet elda o’qib ham keldi. Man boromadim ushanda. Chunki manga bitta ota ona tarbiya bergan. Unga hamma. Shuning unchun u zo’r. Hamma narsaga o’zini kuchi bilan erishdi. Xotini o’lgandan keyin tushkunlikka tushib qoldi. Bolasini onasiz o’smasin dib, manga berdi. O’zi har kuni chiqib hol ahvol so’rab turdi. Man xotinim bilan man shu qizchani kotta qildik. Qarang. Bu qizcha onasini o’zginasi.
- Ha. Qizimga o’xsharkan.
- U shu xotini vafot etguncha yomon yashamadi. Uyidan hich tiq qigan tovush eshitilmagan. U xotinini juda qattiq sevardi. Man ishonaman unga. Qizizni albatta baxtli qiladi. Usha yigitlar bera olmaydigan baxtni u beradi.
- Hop. Man roziman diylik. Lekin u mani qizimni Dilorom emas.... xotinini ismini nima didiz.
- Aziza. Ismi Aziza edi.
- U mani qizimni Dilorom emas. Aziza qiyofasida ko’rmaydimi? Qizimni Dilorom emas, Aziza dib chaqirmidimi?
- .... Yo’q. Dilorom dib chaqiradi. Man unga ishonaman. Man kafilman qizingiz baxtiga.
- Mayli. Shu qizchasi uchun roziman. Ertaga sovchilar boshqattan kelishsin. Qizim rozi bo’lsa to’y.
- Rahmat. Ertaga kelishadi. Mayli man ketdim.
- Sizga bitta savol. Agar qizim ko’nib, to’y bo’lsa bola kimda qoladi. Sizdami yoki o’rtog’izdami?
- Bolani o’z otasi hal qiladi buni. U nima disa shu. Bizani uyimiza yaqin. Umuman farq qimidi. Man buni hal qilomiman. Uzr aniq javob bera olmadim.
- Yo’q. Javobiz man uchun yetarli. So’g bo’ling.

Bu yerdan chiqib uyga ketdim. Yo’lda o’yladim, rostanam Yodgora kim bilan qoladi? Man undan ayrilishga tayyormanmi? Har kuni yonimda bo’lgan. Mani ada dib turgan qizchasiz qolsama. Sayyora keyin undan battar ketish vahimasiga tushib qoladiku. Exxx. Kimnidir baxti uchun, kimdir baxtidan kechishi kerak ekande bu dunyoda...

Avgust. 2016 yil.

Aziz va Diloromni to’ylari bo’lib o’tdi. Yodgora hozircha biz bilan turibdi. Manda har kuni Aziz bugun qizini olib chiqib ketadi digan vahima turibdi.....

Sentabr 2016 yil.

Bugun Anvaraka chet elga jo’nab ketvotilar. Saida opa va bolalari ham. Etishlaricha chet eldagi hamkorlari endi bu yoqga kelib ishlar ekan. Joy almashishibdi. Hich tushunmadim. Nega almashishlari kerak bo’lib qoldi. Chet eldagi stolini tegidan mix chiqibdimi buyoqqa keladi. Tovba qildim. Anvarakasiz man qanaqa qilib ishliman endi. Negadir ko’nglim g’ash. Manam ketsamikan. Yo’q. Keta olmiman. Bu yoqda oilam bor. Mayli. Amalaymiza. Hamkorlari bilan ham balki yahshi chiqishib ketarman. Ketishlaridan oldin manga hayriya spiskalarini berib ketdilar. Firma nomidan topshirib turishga. Hamkorlariga ham etaman didilar. Hamkorlarini ismi Rustam ekan. Mayli Rustam aka bilan ham chiqishib ketarman. Nu manga ancha narsani o’rgatib ketdilarku. Qiynalmasdan ishlasam kerak. Kechki payt Anvarakani kuzatib qo’ydik.
2 haftadan keyin Rustam aka samalyotda uchib keldi. Kutib olib, ular uchun tayyorlab qo’yilgan uyga joylashtirdim. Ishxonadan bitta bolani ularga biriktirib qo’yib, hamma etganlariga yugurasan didim. Negadir bir o’zlari kelibdilar. Ertasi kuni ofisga bordilar. O’tni betni aylanib, xonalariga kirdilar. Nimadir ularga yoqmadi. Ko’chaga chiqdilar. 1 soatdan keyin qaytdilar. Zerikganlari bilinib turibdi. Manga qarab: “Bu yerga ko’nika olmasam kerak. Tez orada qaytib ketaman. O’rnimga jiyanim ishlaydi. Yaqin kunlarda keladi. 1 oylardan keyin yana uchib ketaman. Lekin kelib tekshirib turaman. Firmani sizlarga ishonib topshiraman. Anvarjon sizni rosa maqtagandi. Sizga ishonarkan. U ishongan odamga men ham ishonaman. Hali jiyanim kelsa u bilan ham kelishib ketasizlar. Lekin sal qaysarroq. Bolaligida unaqa emasdi. 5-6 yil oldin birdan aynib shunaqa bo’lib qoldi. Uni ham ancha malakasi bor. Lekin bu yerda u boshliq bo’ladi. Siz o’z o’rnizda qolasiz” didilar. Man Anvaraka bu yoqga qaytimidilarmi dib so’radim. Ular: “Yo’q. U yaqin orada qaytmidi. Balki umuman. Ahvoli...” dib indamadilar. Keyin shoshib chiqib ketdilar. Man ulardan ahvoli dib nimani etmoqchidiz dib so’ramoqchi edim. Lekin ular ketib qoldilar. Jiyanlarini kimligini ham etmadilar. Balki kutib olish kerakdir.
Ertasi kuni ofisga kelib, bir ikki hujjatlar bilan shug’ulandim. Qaysidir hujjat manda yo’q ekan. Anvar akani xonasida bo’lishi kerak edi. Ularni xonasiga borib qidiridim. Rosa qidiridim. Qatga qo’ygan bo’lishlari mumkin dib qidirmagan teshigim qomadi. Bitta devor orqasidagi yashirin seflari qoldi. Kalitini ketishlaridan oldin manga qoldirib ketgandilar. Ushatni ochdim. Ushatda ekan. Yana bir necha pochka dollar turibdi. Juda ko’p. Shuncha pulni kalitini manga ishonib topshirib ketibdilar. Rahmat oka. Keyin yana rentgenmi mrt grammalari bor ekan. Olib qaradim. Hich narsani tushunmadim. Nu ko’krak qafasini rasmi. Yozilgan qog’ozi ham borakan. Anvar akamni familya va ismlari yozilgan. Chunmadim. Nega bunga tushibdilar. Tashxisi ham tushunarsiz yozilgan. Qog’ozni pastida tel nomer borakan. Doctorniki bo’sa kerak. Ushanga tel qilib doctorga uchrashdim. Nimaga keganimni etdim. Olib kelgan qog’ozlarimni ko’rsatdim. Keyin ularga nima tashxis qo’yilganini so’radim. Ozgina o’ylanib turib, “kimi bo’lasiz” dib so’radi. Man ukalariman didim. Keyin u “O’pka raki” dib etdi. Muzdek bo’ldim. U yana davom etdi: “Bu kasallik unda 6 yildan beri bor. Shuncha payt kuchli dorilarni olib kelib sog’dek yurdi. Endi buyog’iga bizni kuchimiz yetmadi. Kundan kunga so’nib bordi. U bola hayotda hech ham boshini egmagan ekan. Shu sabab kasaligini hammadan yahshirishimni so’radi. O’zi ham hech kimga etmadi. Agar yana bu yerda yurganda kasal ekani bilinishni boshlardi. Ushanga chet elga ketdi. O’lsam ham usha yerda o’lib ketiy dib. Unga o’lmaysan hali ancha yashisan disam ham baribir ketdi. Afsus davolab bo’lmaydi. Nechidir oylik umri qoldi halos. U chet elga ketgani uchun man sizga etvomman. Siz hich kimga etmang. Balki chet eldan davolanib qaytar. Umid Allohdan. U yerda kuchli mutaxasislar bor. Umid qilaman. Imkoni bor. Lekin siz unga bu gaplarni, yani man bilan uchrashganizni etmang. Bu ikkalamiz o’rtamizdagi sir bo’lib qosin. Sizga ishondim” dib etdi. Man o’tirgan joyimda qotdim. Qimirlamadim. Eshitgan narsalarimga ishonmasdim. Nahotki Anvar aka shuncha yil kasalliklarini yashirib keganlar. Bir ikki yo’talardilar. Ahamiyat bermagan ekanman. Hich kim orqamdan yig’lamasin dib chet elga ketibdilarde. Anvarakaya. Nega manda yashirdiz. Oxirgi marta xayrlashishlari ham qanaqadir so’ngi marta ko’rib qolvotgandek edi. Shunda ham sezmadim. Qancha payt oldilarida yurib sezmagan, shu payt sezarmidim. Saida opaga ulanmayman diganlarini ham sababi shunda ekanda. Yana beva qoldirishni hohlamagan ekanlarda. Lekin nega ko’ndilar. Chunarsiz... Qanaqa qilib sir saqlashim mumkin endi. Hatto oila a’zolariga ham etmagan bo’lsalar. Afsus. Lekin Rustam aka bilar ekanlar. Ularga etibdilar. Lekin nega hich kimga bildirmasdan yurib, sefga bu qog’ozlarini qoldirib ketibdilar. Man uni ochishimni bilardilarku. Balki ketganlaridan keyin bilishimni hohlagandirlar. Doctorga ham man borsam hammasini etishini etgandirlar. Chunarsiz hayot...


Sog' salomatlik...
 
GiyosСана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 06:17 | Изох # 515
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
90 qism.

2 kundan keyin ishxonamga bordim. Borsam hamma pichir pichir qib yotibdi. Nima xaqida bilmadim. Bittasidan chaqirib so’radim. Rustamakani jiyanlari kelibdi didi. Hursand bo’ldim. Hozir qatta dib so’radim. Tepaga chiqib ketdi dib javob qilishdi. Tepaga ko’tarildim. Qaysi xonada ekan. Anvar akani xonasi yopiq. Rustam akani xonasi ham yopiq. Mani xonam ochiq?! Iya kim ochib beribdi mani xonamni. Hih. Boshqa xona qurib qolibdimi kirib o’tirishiga. Kresloyimda yana teskari o’tirib olganmiye. Mani joyimga o’tirib olgani jahlimni chiqardi. Ichkariga kirib borvotudim, telda gaplashvotganakan. qiz bolani ovozi. Orqaga qaytdim. Kotibadan Rustamakani jiyanlari qiz bolami dib so’radim. Ha dib javob qaytardi. Endi boshqatdan kirib bordim. Haliyam gaplshvoti. Negadir ovozi tanish. Atirini hidi xonani polniy egallagan. Sochlari kreslodan ko’rinib turibdi. Ovozi sal yoqimsizroq. Kulishi ham. Lekin tanish. Ixm dib tomog’imni qirib qo’ydim. U man tomonga o’grildi. Kulib turibdi. Iya. Qanaqasiga. Bu Lobarku. Bo’lishi mumkinmas. Rustamakani jiyanlari Lobar ekanmi? Huddi o’zi. Ushanga mani xonamga kirib olibdide. Oldida stolimni ustida turadigan oilaviy rasmim ham borakan. Telefonni qo’ydi va manga:
- Assalom Alekum G’oppor aka. Qalesiz.
- Volekum Assalom. Yahshiman.
- Sho’tta ishlarkansizdee. Bilmasdim oldin. Bugun kelib xonalarni qarasam familya ismiz yozilganakan. Keyin sekretardan ochib berishini etdim. Boshida yo’q digandi, unga boshliq ekanimni bildirib qo’ydim.
- Ularga hich kimga ochmang dib man etganman. Keyin bu yerda ikkalamiza boshliqmiza. Mani ishchilarimga qo’pol gapirmang.
- Ha ancha o’zgaribsiz.
- Lobar siz Rustamakani jiyanlarimisiz?
- Ha. Bo’lmasa qattan kelardim.
- Manga kimligizni etmagandilar. Man o’g’il bola jiyanlari kelsa kerak dib o’ylagandim.
- Nea. Faqat bitta man jiyanlari. Boshqa yo’q. Oldilarida olib yurib ish o’rgatdilar. O’qitdilar. Mana o’rnilariga endi man ishliman. Bu rasmdagilar oilangizmi?
- Ha. Xotinim va qizim.
- Hmm. Qiziz chiroyli ekan. Xotiniz. Hmm. Manga yoqmadi.
- Sizga yoqishi shart emas.
- Jahliz chiqdimi?
- Qiziq. Qiziz o’zizga o’xshamasakan. Rosa boshqacha. Rostan o’zizni qizizmi?
- Ha mani qizim. O’xshashi shartmas.
- Otasi sizmi dimoqchidim. Har xolda xotiniz chiroyli ekan...
- Xotinim haqida boshqa gapirmang. Til tekkizmang unga. Hopmi?
- Qiziz unga ham o’xshamasakan. O’zi uylanganizga qancha bo’ldi?
- Rasmimni bu yoqga bering. Mani xonamdan chiqing. Borib amakizni xonasiga borib o’tring.
- Mani amakim emas. Tog’am.
- Manga disa dodangiz bo’midimi?
- Xaqorat qimang. Mani mavqeyim sizikidan baland. Keyin shu qiganizga bu xona maniki bo’ladi. Borib qatga dodizni etsez eting.
- Sizam rosa o’zgaribsiz. Gapirishiz ham o’zgaribdi.
- Ha endi yashiydigan joyga moslanamizade.
- Moslashish dib odam o’zligini unutish kerakmas. Vijdonni ham moslashtirib yuborish kerak emas.
- Shu gaplarni siz aytayapsizmi?... etvosmi? Kim kimni aldab tashab ketdi?
- Tushunmadim.
- Oxirgi marta uchrashganimizdan keyin, yana uchrashamiza dib yo’q bo’lib ketdizku. Smslarimga javob ham yozmadiz. Telefon qilsam olmadiz. Man qanchalar kutdim ushanda. Mana smslarizni hali ham saqlab qo’yganman. Har kuni sizni sog’inganda o’qirdim. Yod bo’lib ham ketgan. Lekin siz. Bunga arzimadiz. Shundan keyin o’zgardim. Hozir orqamdan mingta yigit laychadek ergashadi. Bittasiniyam bir tingga omiman.
- Kim kimni aldardi. Kim ishonardi... Man unaqa mingtamasman. Agar ja shu xona siziki bo’lishini hohlavotgan bo’sez, mahamat. Sizga mandan esdalik. Olib chiqib ketadigan narsalarim ham ko’pamas. Man Anvarakani xonalarida ham o’tiraveraman.

Shu zailda bir birimizni cho’qib 2 haftani o’tkazdik. Oldingi manga yoqmasligi undan battar oshib tushib ketdi. Ertalab kesam xonasida bitta yigit bilan qo’l berishib, gaplashib o’tiribdi. Jahlim chiqdi. Oldiga kirib, bu yer ishxona, ishratxona emas didim. U manga “Man boshlig’man. Hohlaganimni qilaman” didi. Battar asabim qo’zidi. O’zi kim bu bola didim. U manga “Bumi? Bu mani yangi o’rinbosarim, ozgina ish o’rganib sizni o’rnizni egalliydi. Sizni boshqa joyga o’tkazamiza. Ko’p xalaqit bervossiz.” didi. Man unga san nima divossan. Qanaqa mani o’rnimga. Mani bo’shatadigan san bo’libsanmi hali. Hich qachon, tushundingmi? Hich qachon. Man Rustam aka bilan gaplashaman didim. U: “borib sot, kazyol. Ularni gapi manga o’tmidi. Mani etganim bo’ladi.” didi. man indamiy chiqib ketdim. Rustamakaga tel qildim. Ular: “O’zingni muamoyingni o’zing hal qil uka. Men senlarni urishtirib qo’ymadim. Oldingi hayotlaringga ham men javobgarmasman. 3 kundan keyin men uchib ketaman. O’zlaring boshqarasanlar. Xodimni vazifasi boshliqni yo’lini topa olishda. Tilini topa olishda. Siz topa olmayapgan ekansiz, demak yahshi xodim bo’lmabsiz” didilar. Man ularga: Man jiyanizga xodim emasman. U manga boshliq emas. Anvar aka firmani yurg’azishni manga topshirib ketganlar didim. Ular: “Endi G’opporjon Anvarakangiz bu yerda yo’qlar. Ular bu yerga qaytmaydilar. Ushanga endi bizni aytganimiz bo’ladi. Ko’nikasiz ukajon. Omon bo’ling. Omad” dib telefonni qo’yib qo’ydilar. 3 kundan keyin uchib ketdilar....

91 qism

Oktyabr 2016 yil.

Lobar juda ham haddidan oshib ketdi. Usha birga yalashib o’tirgan yigitini man o’rnimga o’tkazdi. Yana Anvarakani xonasiga o’tirdi. Manga naprinsp qildi. Qo’limdan hich narsa kemayapgani manga rosa alam qildi. Anvarakaga tel qiliy disam, ahvollari bunaqa. O’zim epliman disam bu hol. Yana mani oddiy ishchiga tushirib qo’ydi. Ishchilar oldida obro’yim bir so’m bo’ldi. Ishlamiman disam. Bo’sha didi. Bo’shadim. Moshinamni ham olib qo’ydi. Ishxonani nomida edi. Boshqa yoqga borsam, oldin ishga taklif qigan joylarga. Olishmadi. Aniq qilib bizaga telefon qilishdi. Sizni osak ishimiz teskari bo’b ketadi. Sizlarni firmaga qarab qoganmiza diyishdi. Azizni ishxonasida ham shu gap. Akamni ham ishdan ketkazdi. Kamiga mani so’kib yuribdi akam. San dib maniyam hich qatga ishga olishmayapti dib. Eyy majburlikdan arava tortishga bozorga ham bordim. Ushatga ham telefon qilishibdi. Svolich. Mani orqamdan kuzatvoti. Kimidir qo’yib qo’ygan. Orqamdan soya bo’b ergashib yuribdi. Bir marta ushab ham oldim. Lekin isbotlay olmadim. Ja bo’lmasa ertasi kuni bo’shatishadi.
2 hafta o’tdi.
Har holda mardikorchilikga uni tishi o’tmasakan. Bir ikki marta militsiyalar kelib olib ketishdi. Proposkam va boshqalarim bo’gani uchun ushlab tura olishmadi. O’g’ir ishlarni qilib tirikchilik qildim. Oilani man bir kunga bo’sa ham tashab qo’ygim kemasdi. Ota onam o’zing eplaysan dib aralashishmadi. Sayyora ham ishlayman dib turib oldi. Lekin qaysi ishni eplaydi. Unga ham to’siqlar borku. Mani kuzatgan uni kuzatishmaydimi? O’rtolarim ham sal pal yordam berib yurdi. Ayniqsa Dilshod. Pashti xar kuni oldimda. Dardimni undan boshqa hich kimga etmiman. Aziz ham qiynalvotganimni ko’rib rahmi keldi. Qiziga ubu narsalarni olib kelib turdi. Yahshiyam uni bolasi ekanini Lobar bilmidi. Bo’lmasa Azizni ishini ham bo’g’ib qo’yarmidi. Pulni kuchi kotta ekaniga mana shu payt ishondim. Lobar pul bilan hamma narsani bitirvoti. Svolich. Sani yomon ko’ramaaaaa! Sayyora ham mani qiynalvotganimni ko’rib siqilardi. Hayotimiz ham orzu qilarli emasdi. Haliyam begonamiza. Unga san qol bir umr diyishga ham ulgurmagandim. Hozir bu ahvolimda etsam, majburlikdan, chorasizlikdan etvoti dib o’ylidi... lekin ishsizman dib uyga yotib olmadimku. Har holda ishlab kevommanku. Ozgina vaqt o’tsa Lobar balki taqibni to’xtatar....
Bir necha kun o’tdi...
Lobar kechki payt manga telefon qildi. Bitta adresni etib, tez yetib kelishimni so’radi. Kelmasam Azizni boshiga ham shu kunlarni solishini etdi. U Azizni qattan tanivobdi. Kuzatib yuradigan odami vobshe zo’r ishlarkanmi? Mayli bora qoliychi. Nima diyrkan. Bordim. Bir chekkaroq joy ekan. Ko’chada 3-4 ta moshina turibdi. Mani moshinam ham. Qiziq. Nega bu yerda. Keldim dib telefon qildim. Bitta tatar xola eshikni ochdilar. Keyin manga qatga kirishimni ko’rsatib yubordilar. Bir ko’rimsiz uy. Devorlari taxtadan. Eshikdan kirib, uyni ko’rdim. Oddiy oq suvoq qilingan. Ko’rimsiz uy. Hayronman, nega bunaqa joyga chaqiribdi. Shotta yasharmikan. Ichkariga kirdim. Eshikdan kirganda daxliz. Lobar chiqib kevoti, ich kiyimda! Keyin ustiga yupqa tungi ko’ylakni yopib oldi. Uyam yupqaligidan bor yo’qligi bilinmasakan. To’g’ri kelib mani quchoqlab oldi. Va:
- G’opporaka. Mani quchoqlang. Iltimos. Sizni hali ham sevaman. Sizni kelishizni rosa kutdim. (Qo’llarim bilan uni o’zimdan uzoqlashtirishga harakat qildim) Man bilan bo’ling. Sizni juda so’ginganman. Qilgan ayblarim uchun mani kechiring iltimos.
- Yo’q. Bunaqa bo’midi. (Lobar chiqib kegan eshikdan Dilshod chiqib keldi, ustida ko’ylagi yo’q. Shimini kamarini taqib. ) Dilshod bo’tta san nima qivossan. Shu buzuq bilan birga bo’ldingmi?
- Dilshod: Iya G’oppor. San bo’tta nima qivossan. Qachon kelding.
- G’oppor: Hozir keldim. Mani san sotvotganakansande. Iflos ekansan. Yana yaqin do’stim emishsan. Sandaka ifloslardan hazar qilaman.
- D: O’zini bos o’rto.
- G: Mani o’rtoo dima! Isflos. Kelib kelib sanga dardimmi etdimi. Bildingni qiynalvotganimni?
- D: G’oppor man Lobar bilan yotmadim. Boshqasi bilan...
- Lobar: Ha. Dilshod mani dugonam bilan birga bo’ldi. Ana ichkarida yotibdi 2- 3 tasi. Bu yerda dam olamiza.
- G: Manga nima kim bilan yotganni. Manga disa o’zinikini chaynamidi. San bilan yotadimi boshqasi bilanmi mani muamoyim emas.
- D: G’oppor, qizishma. Hozir man sanga hammasini tushuntrib beraman.
- G: Nimani tushuntirasan!?
- D: Lobar sanga hammasini qaytarib berarkan, ushanga sanga yordam bermoqchidim.
- G: Mani sotib, o’zini arzimagan pulga sotib manga yordam bermoqchimiding? Manga bunaqa yordam kerakmas. Chundingmi? Yoqol ko’zimdan. Umuman ko’rinma! Mani boshqa ismimni ham ham etma!
- D: hop. Lekin Lobar bilan gaplashib ol. U yahshi qiz. (Dilshod chiqib ketdi)
- Lobar: O’zizga kevoldizmi? Mani sizga bitta shartim bor.
- G’oppor: Qanaqa shart?
- Manga uylanishizni hohlayman.
- Nima? Jinni bo’lib qobsan. Kelib kelib san fohshaga uylanamanmi? Mani xotinim bor.
- Usha xotiniz ham fohisha ediku? Uylandiz...
- San qattan bilsan uni?
- Usha mashhur stirptizyor fohishani tanimiy bo’larkanmi? Buni manga Dilshod....
- Yana Dilshod ablahmi! Usha maraz etdimi shuni?!
- Prosta o’rtog’iz ko’p gapirarkan!
- Endi u man o’rtog’immas. Mani xotinim fohisha emas. San haqiqiy fohishasan. Ishratxona ham ochvogansan. San odamlarni zaif tomonidan foydalanasan. San nafsingni qulisan. Man xotinimni boricha sevaman. Eshitvosanmi shu turishcha sevaman. U raqsga tushgan bo’sa, majburlikdan shu ishni qildi. Keyin fohishalik qilib birovdan oqgan mishig’ni yalab yurmadi. Sanga o’xshab. Sani hamma narsang bo’la turib, buzuqlik qivossan. Ko’cha fohishalaridan ham battarsan. Ularni ham tushunsa bo’ladi. Ishi shu. Sandachi? San fohishalarni qaysi turiga kirasan?
- Siz manga uylansez, hamma narsezni qaytib beraman. Ana ko’chada moshinangiz ham turibdi. Ana kaliti. Minib ketasiz. Ish joyizni ham qaytarib beraman. Man sizdan kotta narsa so’ramayapman. Sizni qo’lizdan keladigan narsa so’ravomman.
- Hich qachon. Manga boshqa xotin kerakmas.
- Mayli uylanman. Lekin man bilan birga yoting. Man siznikaman. Hohlagan ishizni qiling man bilan. Butunlay siznkiman. Kelib holimdan habar olib ketib, hursand qib ketib tursez bo’ldi. Man sizni sevaman. Sevgiga bo’lgan chanqog’imni qondirisez bo’ldi.
- Man xotinimga xiyonat qimiman. Sandan boshqa tozasi bo’lsa ham.
- Qaysi xotinizga. Bir martayam quchoqlamagan xotinizgami? Man hammasini bilaman. O’zizni bolez ushanga yo’q. Unga shunchaki uylangansiz. Rahmiz kegandan. Azizni bolasini olib boqib yuribsiz bolangiz yo’qligini bildirmaslik uchun. Shundan ham fohishalardan hazar qilishizni bilsa bo’lardi. Agar sizni shu majburlikka somasam manga ham qaramisiz. Man sizni shu zaif tomonizni topdim. Siz hamma gapzizni Dilshodga etdiz. U manga etdi. So’ramaganlarimni ham etdi.
- U yaramasni ismini tilinga oma. Man Sayyoramni sevaman. Biz bolalik bo’la olmayapmiza halos. Davolanishimiz kerak.
- Hich aldamasdiz. Nega aldaydigan bo’lib qoldiz. Dilshod sizni yahshi biladiku. Iltimos yuring. Ichkarida ikkalamizaga joy qilib qo’ydirganman. Mani hich bo’masa bir marta bag’rizga bosib, dildagi armonlarimni yoqoting. Ko’kraklarimni qarang tarsillab turibdi. Iltimos.
- Hich qachon. San bilan yotgandan ko’chadagi it bilan yotganim yahshi. Man sani bu ishlariningni tog’anga yetkazaman.
- Tog’amga. Vaxaxaxaxa.
- Nimasi kulguli?
- Tog’am bechora. Mani nega boshliq qilib qo’ydilar. 2 marta shirin avrab qo’ynilariga kirib chiqgandim, lazzatimdan 2 marta totib ko’rib mushukdan yuvosh bo’lib qoldilar. Man kamera qo’yib qo’ygandim. Shantaj qildim. Kenayim ko’rsalar nima diydilar. Onamchi? Xalqchi? Hich kim jiyani tog’asiga osilib olibdi dimidi. To’g’si yosh jiyanini yo’ldan uribdi diydi. Mana man qanaqaman.
- San iflossan. Haromsan. San odam tug’magan. Sandan nafratlanaman. Sani iflos xonangada turish ham mangamas. Mani boshqa bezovta qima. Ko’zimga ham ko’rinma. Man o’zimni kunimni o’zim ko’rvuraman. Mana sanam mani kameramga tushding. Man buni esdalik uchun obqo’yaman.

Yugurib xonadan chiqib ketdim. U orqamdan ketmang dib baqirib qoldi. Shu yugurgacha 15 minut yugirib kotta ko’chaga chiqdim. U yerdan taksiga o’tirib uyga keldim. Eshik yonida Dilshod mani kutib o’tirganakan. Manga gapirmoqchidi, bitta mushtdan berib uyga kirib ketdim. Kechasi bilan yahshi uhlomiy chiqdim. Ertalabga yaqin uhladim...

92 qism


Dekabr 2016 yil

Kun ham sovib qoldi. Ko’cha mehnati ham sovuqda qiyinlashib qoldi. Oldin bunaqa ishlarni qilmay qo’yganimga qiynaldim. Lekin qilishga majburman. Qurilishmi boshqami. Hamma yoqda manga yo’l yopiq. Bitta fohisha mani yo’limni yopdi. Fohisha bo’sa ham puli bo’sinakan. Ushanda hamma ishni qila olarkan. Yahshiyam usha paytlar u bilan sevishmagan ekanman. Manga to’g’ri yo’lni qalbim ko’rsatib bera olgan ekan. Balki hayotim fohishalar bilan bog’liqmikan. Astafurilloh. Kech tushib uyga qaytdim. Ota onam manga achinishsa ham uncha yordam bera olishmasdi. Topganimiza ro’zg’orga zo’rg’a yetardi. Akam ham deyarli ishlamay mani boqasan kerak bo’lsa dib yotib oldi. Adam ham qariganlar. Oldingidek ishlay olmaydilar. Onam uyda bo’ganlar, hali ham uydalar. Sayyora qo’shnimiz ochgan sexda tikuvchilik qivoti. Yodgorani Aziz va Diloromga tashab ketvoti. Kechki payt olib keladi. Uyda yursa hich kimga yoqmiyapti. Hamma asabiy bo’lib qolgan. Lekin man yengilmiman. Kechqurin telefonim jiringlab qoldi. Sekrechniy nomer. Oldim.
- Allo. Assalomu alekum.
- Volekum. G’oppor. Sanmisan.
- Ha manman. Kim bu?
- Man Anvarakanman.
- Iya, Assalomu Alekum. Ovoziz o’zgarib ketibdi. Tanimabman.
- Nima ishlar qib yuribsan! Firma o’lvotiyu. Bankrot bo’votiyu. Davlatga pul topshirilmayaptiku. Nima ish qivossan. Mani hayriyam ham qilinmabdi. Kecha doctorim bilan gaplashgandim. Tel qisa boshqasi olib, adashib tushdiz dibdi. (3-4 marta yo’talib qo’ydilar)
- Uzr Anvaraka. Mani bo’shatvorishdi. Rustamaka qaytib oldizga ketdilar. Jiyanlari bilan chiqisha olmiy qoldim. Bo’shatvordi.
- Nega sani bo’shatadi. (yana yo’taldilar) san uni bo’shatishing kerak edi. Rustam hammasi yahshi, ikkalasi boshqarvoti, telefon qilib turibman didiku.
- Man eplolmadim. Ishonchizni oqlolmadim. Rustam aka ham yahshi odammasakan. Ularga etsam, o’zing hal qil dib ketvordilar.
- Bunaqada honavayron bo’lamizaku.
- Man honavayron bo’ganman. Mani hamma yoqdan bo’g’ib qo’ygan. Hich narsasiz qoldim.
- Exxx. Nega manga telefon qib etmading?
- Sizni ortiqcha tashvishga qo’ygim kemadi. O’zi bu dardiz bo’lsa.
- Mani qo’yvurmisami. Baribir ertami indin o’ladigan odamman. Man sanlarga yashashing uchun imkon qoldirib ketmoqchidim. Rustamni jiyani yeb tashagan unda hamma pullarni. (4 marta ketma ket yo’taldilar). Man qaytib boraman. Etaga boraman. San kutgin. Uyda bo’b tur. Telefon qilib etaman. Ayeroportdan kutib olasan. Rustamni ham olib kelib hammasini ochiqchasiga hal qilamiza. Sefni kaliti sandami?
- Ha. O’zimda.
- Bo’ldi. Ko’rishguncha.

Anvar aka tel qilib 2 kundan keyin ertalab yetib boraman didilar. Reys yo’q ekan bugunga.
2 kundan keyin ertalab ayroportdan Anvarakani kutib oldim. Bitta taksida. Anvaraka juda ham o’zgarib ketgandilar. Ozib bir axvoldalar. Sochlari umuman yo’q. Zo’rg’a nafas ovotilar. Hansirab ham qoladilar. Qo’llarida xassa. Xizmatchida bitta katta sumka. Manga moshinang qani dib so’radilar. Yo’q. Olib qo’yishdi didim. Ular “Exxx. Shunaqa ham latta bo’lasanmi? Og’zingdagi oshni oldirib o’tiribsan.” didilar. Keyin xizmatchidan sumkani olib taksiga oritb, to’g’ridan to’g’ri ofisga bordik. Rustam aka ham biza bilan bordilar. Yo’lda faqat uzr Anvarjon dib etfilar halos. Anvaraka esa sizga ishongandim didilar. Moshinadan hamma narsani olib ichkariga to’sattan kirib bordik. Ishchilar o’zgargan. Yangi. Manimcha Rustam aka mashuqa jiyanlariga xabar berishga ulgurmagan bo’salar kerak. Ichkarida bittasi bilan shimishib o’tirgan ekan. Keganimizani bilmadiyam. Rustamakani ranglari oqarib qizardi. Yerga qarab qoldilar. Anvaraka qo’llaridagi hassani ular o’tirgan eshikka otib qoldilar. Lobar bilan mashuqasi cho’chib tushdi. Lobar baqirmoqchidi kimlar keganini ko’rib dami ichiga tushib ketdi. Mashuqasi uzr so’rab qochib ketmoqchidi. Anvaraka to’xta didilar. Bitta nas bosmagan xona Rustamakani xonasi qobdi shekl. Ushatga kirdik. Ikkita vaqt sevishganlarini ham chaqirdik. O’tirib qarzga kirgan firmani chiqimlarini hisobladilar. Juda katta qarzga botibdi. Pul qani? Yo’q. Lobar jim. Yeb ichib yuborgan, hujjatlar to’ldirilmagan ham. Umuman man ketganimdan keyin ishlashmagan yozuv chizuv bilan. Kegan tovarni sotishgan, pulini yevurishgan. Lobar hich narsani tushunmasakan. Rustamaka yonlarida olib nimalarni o’rgatib, o’rganganliklarini bildimku. Anu mashuqasi bir tiyinli odam. Anvaraka hamma kirim chiqimni hisobladilar. Xonalariga man bilan o’tib, devordagi seflarini ochib ichidan uch to’rta hujjat oldilar. Pullar hali ham usha usha turibdi. Keyin majlis bo’votgan xonaga bordik. Anvar aka Rustam akaga qarab, “mana bu sizni aksiyalaringiz. 50%. Mana bu maniki 50%. Qarzimiz (XXX) dollar ekan. Endi shuncha pulni kim to’laydi. Yarimini siz to’lashga majbursiz. Keyin bu yerda sizni aybingiz bilan firma kasodga uchravoti. Qolgan yarimini ham siz to’laysiz unda” didilar. Rustam aka: “Manda buncha pul yo’q. Ana jiyanim...” divotgan joylarida Anvar aka gaplarini bo’lib: “Jiyaniz. Sizniki. Siz ishongan odamiz. Manikimas. Demak siz to’laysiz. Puliz yo’q bo’lsa, man kasodga uchravotgan firmangizni 50 % aksiyasini (XX) ga sotib olaman” didilar. Manga qarab: Sumkani ber didilar. Rostanam sumkani ichi to’la dollar ekan. Rustam akani rozi bo’lishdan boshqa chorasi qomagandi. Lobar yerdan boshini ko’tara olmadi. Rustamaka esa, umuman bunaqa bo’lishini kutmagandilar. Ular manga ishongandilar. Lekin bo’shab ketganimdan keyin Lobar ularga yengi ishchi oganman. U eplavoti dib noto’g’ri axborot berib turgan. Anvaraka u yodan tekshirganlarida kamchiliklar bilinib qolgan. Keyin tel qilganlar. Sumkadagi pulni olib Rustam aka ketdilar. Lobar ham anu kir mashuqasi ham ketdi. Anvaraka farroshlarni chaqirtirib xonalarni generalniy uborka qildiritrdilar. Man kresloymni yoqotrirvordim. O’rniga hozircha oddiy stolda o’tirdim. Anvaraka bilan o’tirib hamma hujjatlarni to’g’rilab yozib chiqdik. 1 hafta diganda tugatdik. Anvaraka seyfdagi pullardan olib qarzlarni to’lab yubordilar. Korxona qarzdan chiqdi. Seyflarida yana yarim pul qolgandi. Qanaqa qilib bu pulni ortirganlar bilmadim. So’rashga bo’lmadi. Kalitni yana manga berdilar. Keyin managa qarab, “O’rgan” dib kulib qo’ydilar. Keyin: “mana korxona 100% bizniki bo’ldi. Chet elda endi Saida rahbarlik qiladi. U yuborib turadi hammasini. Unga o’rgatdim. Keyin ishonchli yordamchilar ham bor. San u yoqdan havotir qima. Ha etgancha. Seyfdan pul olib, hayriyaga berib yubor. Kimlargadir zarur bo’lsa, hali yordam olmagan bo’lsa, jo’natvor. San shu ishimni davom etirib tursang bo’ldi. 50% aksiyalar sanga o’tadi. 50 % Saidaga” didilar. Man ularga tushunmadi didim. Ular: “Usha sizlarni nomlaringizga o’tkazib bo’ldim. Firmani sizlar boshqarasizlar” dib yotalib qo’ydilar. Keyin yana uzoq yo’taldilar. Yerga engashib qolib, yerga cho’kkalab qoldilar. Telefonlarini berib, Saidaga et, tez yetib kesin dib, o’zlaridan ketdilar. Zudlik bilan shifoxonaga olib bordim. Yo’lda Saida opaga telefon ham qildim. Sizni so’radilar didim. Ular, vaqtlari yetdimi dib yig’alab yubordilar. Man telni qo’yib qo’ydim. Anvaraka nechi kun umrlari qolganini ham bilgan ekanlarmi diyman. Saida opaga etib ham keganakanlar. Shifoxonaga bordik. U yerda birinchi yordamni ko’rsatishdi. O’zlariga keldilar. Doctorlarini chaqirdim. Keldi. Anvarakani boshlarini silab qo’ydi xalos. Tashqariga chiqgandan keyin orqalaridan chiqdim. Doctor nima gap dib so’radim. u manga: “Tayyorlanaverilar. Usha safarga ketadlar. Oxirgi kunlari bo’lsa kerak. Yana yaratuvch biladi” didi. ichkariga kirdim. Anvarakadan sovuq ter chiqib ketgan. Yonlarida ikkita hamshira bitta doctor qarab turibdi. Man borib terlarini ro’molcham bilan artib qo’ydim.
Ertalabga yaqin Saida opam yetib keldilar. Shifoxonaga kirishlari bilan Anvarakani jonlari uzildi. So’ngi so’z etishga ham ulgurmadilar. Ikkinchi bor og’ir ayriliqga duchor bo’ldilar. Bandachik. Sabr tilimiza. Bu o’zimga etgan so’zlarim. Qotib qolib yig’ladim. Dodlab yig’ladim. Qanday odam ediya. Man ularga begona bo’lsam ham manga ishonib bor narsalarini tashab ketdilar. Shundo odam manga ishonibdi. Man ular uchun hich narsa qilomadim. Rak digan kasallik ularni barvaqt olib ketdi. Hali qanchadan qancha ishlarni qilishlari kerak edi. Hich narsa qilishga ulgurmadilar. Endi man o’rnilariga usha rejalarini qilaman. Manga quyib ketgan fundamentlarini uy qilib ko’taraman. Va’da beraman Anvarakaaaa. Sizni ishonchizni oqlimaaan. Sizni ishlarizni o’zim davom etiramaaaan. Sizni o’rnizni hich kimga bilintirmiman.
Peshinga Janoza o’qildi. O’zlarini uylaridan ko’taradigan bo’ldik. Saida opani etishlari bo’yicha o’z yurtimda o’lsam armonim yo’q edi diganakanlar. Man bahona bo’lib amallab kelib olibdilar. Taqdir qilgan ekan. O’z uylariga keldilar. Man hali ham o’zimga kemagandim. Manga otamdek yaqinim edilar. Yoqotganimga ishona olmasdim. Ko’mish uchun tobut ko’tarildi. Shundagini yig’ilgan odamlarni ko’rdim. Odamlar ko’chamizga sig’mas edi. Odamlarni na boshi na oxiri ko’rinar edi. Tobutni ko’tarib yurishni sira iloji bo’lmasdi. Tobut odamlarni ustidan oqib borardi. Katta ko’chaga chiqganda, 3 palasalik yo’l ham odamlarga torlik qildi. Mashinalar qatnovi ham to’xtadi. Yo’lda kim edi dib so’rab, iya Anvarboymi, hudo rahmat qisin dib qabristongacha birga yurishdi. Bunchalik ko’p tanishlari borligini bilmagandim. Hali hech qaysi janazada buncha odam ko’rmagandim. Qanchadan qancha odamlar yig’lardi. Balki ularga yordam bergandirlar. Yaxshiligizni qaytara olmadik dib yig’lavoti. Odamlar ustidan tobut tebranib so’ngi manzili tomon ketib borvoti. Orqada odamlar man tobut ko’tara olmayapman. Gal kalmayapti dib oldinga talpinadi. Lekin zich jamoatni yorib o’tish hammasiga ham nasib qimasdi. Mani o’zim ham bir marta tubutni ko’tra oldim.... Anvaraka joyiz jannatdan bo’lsin....

93 qism

Saida opa 10 kun turib, chet elga jo’nab ketdilar. Ketishdan oldin man va Sayyora bilan xayrlashib ketdilar. Sayyoraga nimadiram berib ketdilar. Ahamiyat bermadim.
Lobarni boshqa ko’rmadim. U qatga ketgan bilmadim. Organdagilar bilan borib tatar xolani uyidagi ishratxonasini yo’q qildirib keldim. Unga oxirgi marta “buzuqlar hech qachon yuta olmaydi. Chunki buzuq. Tuzuk yo’ldan yura olmaydi” digandim. Mana shu etganim bo’ldi. Eshitishimcha uni ko’chada do’pposlab tilla buyumlarini yechib olib ketishibdi. O’zini esi og’ib qolibdi diyishdi. Shu tillalar uchun yugurganmidi? Mana usha tillari o’zini bo’yniga sirtmoq bo’libdi. Boylik baxt olib kelmasligini nahotki tushunmadi. Anvar aka mana boylikdan to’g’ri foydalana oldilarku. Unaqa inson yer yuzida bitta tug’ilgan bo’lsa kerak. Yo’q. Ikkita. Oldin Xotamtoy digan kishi bo’lgan diyishardi. U musulmon bo’lmagan, lekin juda sahiy bo’lgan ekan. Kim yordam so’rasa qo’lini qaytarmagan ekan. Uni ham hamma eslab yurgan ekan. Mana necha yillardan beri u haqidagi rivoyatlar keladi. Uni o’limidan keyin ukasi man ularni ishlarini davom etiraman dibdi. Onasi esa, qo’ysangchi. Sen akangdek bo’la olmaysan dibdi. Ukasi esa baribir o’zini etganini qilibdi. U ovqat pishirib tarqatar ekan, darchalardan odamlar kelib olib ketishar ekan. 40 ta darchasi bor ekan uni. Bir kampir kelib, ovqat so’rabdi. U marhamat onaxon deb bir kosa ovqat uzatibdi. Kampir saldan keyin ikkinchi darchadan boribdi, ovqat beribdi. 7 ta darchaga boribdi. Ovqat beribdi. 8 chisiga boranda yigit darchadan qarab, hoy kampir, 7 kosaga to’ymadingmi? Qolganlarni ham o’ylasangchi dib urishibdi. Shunda kampir yuzidagi yopinchig’ini yechib, O’g’lim dibdi. Bu kampir uni onasi ekan. Aytibdi: mana ko’rdingmi? San akan Hotamtoydek bo’la olmaysan degandim. Akang man 40 ta darchadan borganimda ham bir xil hush muomila bilan ovqat uzatgandi. Sen esa 7 tasiga zo’rg’a chidading. Akang bitta edi. Sen esa boshqasan dibdi. Shundagina yigit tan beribdi. Xotamtoy musulmon bo’lmagan bo’lsa ham u jannatiy diyiladi. Chunki u sahiy odam bo’lgan, beva bechoralarga yordam bergan. Yanayam bulguvchi Alloh. Manimcha Anvar aka ham bizni zamonimizni Xotamtoyi edi. Xotamtoy diyishganda sahiy inson ko’z oldimizga keladi. Anvarakani o’rnilarini man bosa olamanmi? Buni vaqt ko’rsatadi.

Yanvar 2017

Sayyora yo’q bo’lib qoldi. Unga hich narsa dimagadim. Yo’q. Mana ertaladan beri yo’q. Hamma yoqni qidirdim. Topa olmadim... Xonamga kirdim. Oyna oldida qog’oz turibdi. Oldim. Unda yozuv borakan.
“G’oppor aka. Mani kechiring. Man sizni tashlab ketvomman. Chunki man sizni baxtizga parda bo’lib yopib turibman. Sizni ham o’z farzandlariz bo’lishi kerak. Man faqat vaqtiz o’tvoti halos. Mana Yodgora ham kotta qiz bo’lib qoldi. Endi mani yordamim kerak emas. Iltimos mani to’g’ri tushuning. Sizdek insonni baxtiga chang solishdek vijdon azobi mani qiynab tashladi. Man siz bilan o’tgan damlarimni hech qachon unutmayman. Hayotimdagi eng go’zal lahzalar siz bilan o’tdi. Iltimos mani qidirib ovora bo’lmang. Sizga baxt va farzandlar tilab, sizni sevuvchi, sizga seviluvchi Sayyorangiz...”
Yooooooooooooooooo’qqqqqqqq! Sayyoraaaaaaaaaaaaa! Nega mani sanam tashab ketdin.....
Uni hech qattan topomadim. Ota onasi ham bilmaydi. 1 hafta oldin hayrlashgandi quyuqroq qilib diyishdi halos. Ayeroportdan so’rab, uni chet elga uchib ketganini bildim. Ortidan uchdim. Lekin begona davlatdan qanaqa qilib topardim. Qidirib qidirib ortimga qaytdim. Hayotga bo’lgan qiziqishlarim so’ndi. U bilan hali rejalarim ko’p edi.

94 qism

Sentyabr 2018 yil.

Aziz va Dilorom o’g’illik bo’lishdi. Ismi Shezod Yodgorani endi ukasi bor. Ha Yodgora ular bilan yashavoti endi. Uydagilar Sayyora nega ketib qoganini tushunishmadi ham. Hamma mani aybladi. Man hafa qilgan ekanman. Shu ketib borib bir paytlar Saida opa bilan mani bo’lganliklarida ayblagan paytlar hammadan bekingan daraxtimni tegiga yana bordim. Ushanda o’tirib hammasini o’ylagandim. Yana o’yladim. Tinch. Ushanda bir sinfdosh qiz kelgandi. Hazilkash edi. Maslahatini ayamagandi. Usha paytlarni eslab yana ushatda o’tiribman. “G’oppor sanmisan” digan tanish ovoz keldi. Qaradim. Bu usha. Sinfdosh qiz. Ko’rib hursand bo’lib ketdim.
- Qalesan Sevara (Ismi shunaqa edi)
- Uff G’oppor. Otimi esimdan ham chiqarib yubordingmi? Sevramasku otim. Man Durdonaman.
- Hazillashdim. (Lekin rostan bilmagandim, boshqasiga adashtirdim shekl)
- Shuyam hazil bo’ldimi? Nima qivosan bo’tta.
- Shu har doimgidek. Yolg’izlikda...
- Man halaqit berdima.
- Yo’, nega.
- Ishlaring qale, bola chaqa oila diganlari...
- Ishlarim yahshi. Bola yo’q. Oila ham.
- Nega? Sani uylandi bolasi bor dib eshitgandimku?
- HA uylangandim. Lekin 1 yil oldin xotinim ketib qoldi. Bola Aziz bilan Aziza niki edi.
- Xotining nega ketib qoldi?
- Bilmiman. Hamma narsam boridi. Indamasdan ketib qoldi. To’g’risi rosa qiynaldim. Sevgan xotinimdan ajralib qoldim. O’zingda nima gap. Bolalardan nechta?
- Manda ham bolalar yo’q. Turmushga chiqmadim. To’yim bo’lishiga bir kun qoganda qaylig’im avtofalokatga uchrab vafot etdi. Shundan keyin boshqa turmushga chiqmadim.
- Afsus.
- Lekin san sovchi yuborsang tegardim.
- Nima?
- Hazillashdim.

Oktyabr 2018 yil

Bugun man va Durdonani to’yimiz bo’voti. Man unga sovchi qo’yib uylandim. Farzandlik bo’lishim kerakku. 30 ga kirib ham bolam yo’q. Ota onamga nevara ham kerakku. Lekin Sayyoradan umidimni uzmadim hali.

Fevral 2020 yil

Qizlik bo’ldim. Ismini Charos qo’ydim. Man bugun chet eldagi firmaga ketvomman. Yengi tovarlarni tanlab kelaman. Saida opaga bildirmasdan borib sovg’a qilmoqchiman. Ula bitta xodimini yubor digandilar. O’zim ularni ko’rgim kevoti. Nu bitta xodimni ham ovoldim. U akam. Ular manga yordamchilar hozir. Aziz ham manda. A Dilshod. Eslagim kemidi shu bolani. Yuzko’ras bo’b ketdim shu bilan. Chet elga ketvomman. Lekin akam bormiman didilar. O’rnilarga boshqa odamni oldim. Kechki payt uchib ketdik. Ertalabga yaqin yetib bordik. Bizani hich kim kutib olmadi. Xodimim telefon qilib, adresni topdi. Man uni orqasidan bordim. Syurprizmisan sovg’a bo’ladide... yetib keldik. Bu yerdagi firmamiza ham yaxshi qurilgan ekan. Vo ana Saida opa kutib olgani chiqdilar. Juda boshqacha kiyinib olibdilar, oldin hich shimda ko’rmasdim. Biznes lady. Orqalaridagi boyi uzun qiz kim? Iya. Sayyoraku! Shu yerga kegan ekande. Mana manga Syurpriz. Hozir ularga sovg’a bo’b boraman. Saida opadan maslahat so’ragan u. Keyin ular shuni maslahat berganlar. Exxx. Hozor borib Sayyoramni bir quchoqlay. Uni qanchalar so’g’indim. Taksichiga usha yoqga yaqin haydashini etdim. Eshikka yaqin haydadi. Saida opa va Sayyora kim ekan dib qarashdi. Man tushib keganimni ko’rib hayron qolishdi. Kutishmagandi. Sayyorani yaqindan ko’rib juda ham hursand bo’lib ketdim. Borib qo’llaridan ushlab: “Qattlarga uchib ketdiz baxt qushcham, sizsiz baxtisiz bo’la yozdimku” didim. Saida opa mandan hijolat bo’lib, yerga qarab qoldilar. Ular to’g’ri qilganlar. Agar Sayyora hala ham man bilan yashavotganda hali ham unga tegmagan bo’lardim. Sayyoraga qaradim. U ham manga qaradi. Qo’limda nihok uzugi turibdi. Uylanganimni alaqachon eshitishgan. Sayyoraga qarab: Sayyora. Siz bilan hali ham er xotinmiza. Biz ajrashmaganmiza. Shuni bilasanmi” didim...

Iyun 2022 yil.

Ushanda Sayyorani o’zim bilan birga olib keldim. Hozir 2 ayolim bor. To’g’ri shariyat bo’yicha 4 taga ruhsat berishgan. Lekin ikkitasini eplash ham qiyin. O’zi bittasini eplash hozir muamoku. Man qo’rqmasdan eta olaman. Man baxtliman. Sayyoradan o’gil ko’rdim. Ismini Anvar dib qo’ydim. Anvar akamga o’xshasin dib. Mandan keyin Aziz qizli bo’ldi. 6 oy keyin. Anvar hozir 1 yosh. Azizni qizini ismi Dilfuza.Yana mani ikkita xotin bilan bitta uyda mazza qib yashavoti dib o’ylamelar. Alohidamiza. Sayyora nima bo’ganda ham birinchi xotinim edi. Sevara yo’g’e Durdona esa ikkinchi. Shu haligach adashtiramande. U Sayyora bilan huddi opa singildek. Juda yaqin. Oilalarimga ko’z tegmasin.

Mart 2026 yil.

- Ada, ada.
- Ha o’g’lim. Nima diysan Anvarjon.
- Anetta Aziz amaqim san Dilfuzani sevasan qivotilar. G’oppor etgan didiylar.
- Man unaqa dimaganman o’g’lim. Hozir bahorde. Hazillashishgan.
- Manyam etdim.
- Nima diding?
- Men sevmaymanku!!!

Men sevmaymanku! hikoya (qissa) tugadi.

E’tiboringiz, ketgazgan vaqtingiz uchun rahmat. Sizlarga yoqgan bo’lsa hursandman.
Bundan keyin “Do’lli” va “Daydi” degan hikoyalar yozishni boshlayman.
Men sevmaymanku! hikoya (qissa) kuz oylarini birida bosma tarzda (kitob, o’zim chiqaraman, nashryot orqali emas) chiqarishlishi rejalashtirganman. Chiqargan paytim billa bo’lasizlar digan umiddaman.
E’tiboringiz uchun rahmat. Savollaringiz bo’lsa bemalol.

9 avgust 2012 yil soat 5:04.


© Giyos@mail.ru
Agent: Giyos@mail.ru
Odnoklassniki Giyos - Sayyod uz
Facebook Giyos Gapparov


Sog' salomatlik...
 
MiSs_DiLfUzAСана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 08:52 | Изох # 516
Рўйхатда
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 91
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 65
Холати: Хозир йўқ
Giyos aka
urraaa rahmat hikoya uchun !
clap
Bundan keyingi hikoyalaringizni kutib qolamiz intizorlik bilan ah

Добавлено (09-Авг-2012, 07:52)
---------------------------------------------
Анвар акага рахмим келди кандай яхши одам эдия sad ! Саида опа яна йолгиз колибдида бечора эххх...(((
Лекин охири
жуда яхши тугабди менга екди ! ah хозир укиб тугатдим smile


www.sayyod.com
 
Dilshod_AСана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 10:17 | Изох # 517
Иштирокчи
Гурух: VIP
Изохлар: 199
Тақдирланишлар: 3
Хурмат даражаси: 44
Холати: Хозир йўқ
Raxmat Giyos aka etkanizde oxirgi qismida juda kotta o'zgariwla qipsiz to'g'risi buni o'qib ketkazgan vaqtimga umuman achinmiman raxmat smile keyingi xikoyalarizzi kutib qolamiz
 
FC_PAXTAKORСана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 11:07 | Изох # 518
Sayyod.com мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 528
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 1233
Холати: Хозир йўқ
O'zimga kevolay oldin

Omad
 
Bek8111Сана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 11:27 | Изох # 519
Sayyod.comда пропискада!
Гурух: Ma'mur
Изохлар: 3615
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 688
Холати: Хозир йўқ
Эй койилей Гиёсиддин. Бир гайрат килиб тугатибсизда. Молодец. Гап йук. Бунака тугашини кутмагандим. Жуда узгариб кетибди. Таъсирли чиккан жойлари, Гоппорни ишдан бушатилиши, ва Лобарни олдига бориши, ишга кайта тикланиши. Чет элга бориб Сайёрани куриши. Энг кизиги охири булибди. Анварбекни гапи "МЕН СЕВМАЙМАНКУ" ! Жуда зур ижодга омад тилайман! Кутишни айтмаганда хаммаси зур чикибди! Аввалгиларга караганда анча адабий тилга якинрок ёзибсиз буни. Бу кисмларда шевалар кам ишлатилибди. Узи билан узи гаплашган жойлари хам зур чикибди. Хуллас уйланмасдан класс босаверса булади! biggrin death guitar specool yahoo

Хаётда шунчаки яшаш мухим эмас, кимгадир керакли булиб яшаш мухимрокдир!
 
DadaxonСана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 11:42 | Изох # 520
Sayyod.com мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 203
Тақдирланишлар: 1
Хурмат даражаси: 244
Холати: Хозир йўқ
Tabrikliman tugatibsiz. Endi kitob chiqsa öqiman boshidan.
 
AKTIVNIYСана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 12:22 | Изох # 521
Рўйхатда
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 97
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 216
Холати: Хозир йўқ
койил мана буни хикоя диса булди! хикояни охири кисмлари жуда бир тасирли чикибти! китоб чикишини интизорлик билан кутиб коламан!

Севги булади аввало аллохга!
 
ShukronаСана: Пайшанба, 09-Авг-2012, 13:01 | Изох # 522
Sayyod.com мухлиси
Гурух: ЗАПРЕТДА!
Изохлар: 586
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 0
Холати: Хозир йўқ
Mani tilim aylanmadi,manga yoqti, kitobi chiqsa berarsiz.
 
IrodaСана: Жума-муборак кун!, 10-Авг-2012, 01:32 | Изох # 523
Рўйхатда
Гурух: Янги аъзо
Изохлар: 37
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 96
Холати: Хозир йўқ
G'iyos kutmagandim tugashini. endi yengi hikoyalarizzi qachon o'qiymiz?
 
VENENA_89Сана: Жума-муборак кун!, 10-Авг-2012, 11:17 | Изох # 524
Иштирокчи
Гурух: VIP
Изохлар: 100
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 718
Холати: Хозир йўқ
Oxirgi qismlarida köp özgarishla böpti. Rahmat Giyos, keyingi yengi hikoyalarizni kutamiz.
 
FC_PAXTAKORСана: Жума-муборак кун!, 10-Авг-2012, 12:09 | Изох # 525
Sayyod.com мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 528
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 1233
Холати: Хозир йўқ
Avvalo hikoya uchun rahmat Giyos. smile
O'qib chiqib birinchi hikoyadan birinchi olgan narsam: har bir inson baxtli bo'lishga va baxtli hayot kechirishga haqli.
Oxiri zo'r tugabdi lekin: Men sevmaymanku! hands

keyingi hikoyalarni kutamiz. . .


Omad
 
Форумистон » Умумий » Ижодистон » Men sevmaymanku! (Giyos yozgan hikoya) (Qismlari Giyos tomonidan 1 yilu 7 oy davomida yozilgan.)
Страница 21 из 23«121920212223»
Поиск: