Добавлено (26-Май-2012, 13:00)
---------------------------------------------
3-qism.
Фарход бундай холатда нимани ёзади? Фақат бир одамни энди йуқлиги билан хач нима узгармагандек гуёки. Аслида қайни отаси бир катта оилани махкам тутиб турганди. Хаёлини базор жамлаб фақат 4 қаторгина шер ёзди. "Дард устига чиппон" булиб хайдовчи бир дақиқа жим булай демайди.
- Ха укам!? Бирор киминг улдими? Азадорларга ухшайсан? -шундай деб совуқ қах-қах отиб кулди. Ёки Фарходга шундай туйилди.
- Қайни отам улдилар.
- Ия шунақасиям буладими? Халиям қайни отасига йиғлидиганлар бораканда? - хайдовчи кулавериб рулни зурғаттан ушлаб қолди. Жуда бемаза одам эканми уйлади Фарход. Азадор екан демайдия?
Бугун Фарход Наргизани синглиси ва укасини уйига олиб кетти. Наргиза ота уйидан кетишни сира истамасди. Лекин қололмайди. Бир тарафидан эрдан қайтган номи бор, бошқа тарафдан уни бу уйга боғлаб турган фақат хотира қолди. Қолгани қариндошлар тарафидан таланиб булди. Хар бир уйни каттаси булиши керак экан. Булмаса оила дегани чупони уйқуга кетган подадек тарқалиб кетар экан. Наргиза эрини уйига қайтишга кунди. Фарход вилоятга қайтди. Тазияга шошиб иши чала қолганди. Наргиза шу сабабдан уйга қайтишга кунганди. Бир тарафи укаси ва синглисини уйлади. Наргиза бахтли кунларга етиб келганини билмасди. Уйга қайтганидан бери укасини кайфияти яхши. Қайни отасига хамрох бувоган. Қаёқларга бориб, бир нималари қилиб келишади. Базан уй болага тулади. Шундай кунларни бирида Наргиза узига-узи кутилмаган саволларни берди. - Мен бахтли булишим мумкунми? Севги деб улдим куйдим деган ёшдан утиб булдим. Фарход мен билан қолди. Демак фақат улар билан бахтли буламан. Фарзанд куришни истайман. Хаммаси биз истагандек эмас, одатий оилаларда булганидек булишини истайман. -Наргиза хаёлий савол жавобларга берилиб кетиб Мунисани қайтганини сезмай қолди.
- ... Наргизапо?! Вой вууу!? Тиржайишиз бошқача? Акам қайтарканларми?
- Нима дисан? Поччен қайтвотганакамилар?
- Вой опа сизга нима булди? Нимадан уялвоссиз? Ман сиздан суравомман?
- Эйй бор киймини алмаштир? Нега бошимни айлантирасан? - Наргиза уйлаганларини худди синглиси эшитгандек уялиб кетти. "мана курасан ман энг бахтли аёл буламан" деб пичирлаб узини тартибга келтириб қуйди.
Тамом!
Бу булган воқиаларга асосланиб ёзилган. Фақат 4 йил оралиқни бирлаштириш қийин булди. Хозир Наргизани бахти тукис булишига бир фарзанд етмаябти. Севишганлар хар замонда қунғироқлашиб туришади. Куни кеча Мирза билан куришганди.

Добавлено (26-Май-2012, 14:40)
---------------------------------------------
Amakim bn tezro maslaxatlashin,ichiniz qurib ketdi.

Добавлено (26-Май-2012, 19:20)
---------------------------------------------
Nosir,sizga ham omad tilayman.Qizlar daraxtda ösadi,kerak payti silkitib tanlab olamiz,deb öylaydigan onaxonlarimizning borligi ham haqiqat,afsuski...Ijodingizga baraka.Davomini kutamiz

Добавлено (12-Июн-2012, 21:07)
---------------------------------------------
Dala hoxvli!

Qorong'u xonada Nozimni ovozi eshitilib turdi. Biroz vaqt o'tgach jimib qoldi. Yonida uxlab uxlolmay ko'zini ochishga erinib yotgan ukasi be ehtiyor suxbat tugaganidan quvonib ketti.
- Aka Uxlab qoldizmi? --so'radi u.
- Yo'q xali uxlaganimcha yo'q. --To'satdan chiqqan ovozdan cho'chib ketgan Nozim joyidan qilt etmay javob berdi.
- Ertaga ishmi?
- Yo'q, ertaga yakshanbaku? --Bu savollar sababini chunmagan aka telefon ekraniga qarab sms yozishni boshladi.
- Shunga qolganlarni uyqusini xarom xilish shartmikan? Ertaga dala xovlida xashar qilmoqchidik. Uxlab dam olsak bo'lardi? -- Uka bu so'zlarini ancha dadil gapirdi. Huddi akasi hech nima qilmaydiyu, hamma ishni o'zi qotirib qilib qo'ygandek. Qo'shni xonadan tinchlik talab qilgan oyisini ovozini eshitib, Nozim ukasini ustiga bir mushtni tashladi. Shundan keyin uka "hiq" etgan ovoz chiqardiyu xona jim bo'lib qoldi.
Dala xovli katta bo'lmasada bog' desang arzigulik. Xar qanaqa meva daraxtidan topiladi. Havosi, umuman tabiati juda musaffo. Nozim bolaligidan bu yerlarga kelishni juda yaxshi ko'radi. Mevasi shaftolidek keladigan o'rik daraxti tagidagi, bobosidan qolgan supada cho'zilib, shirin uxlashni ko'pdan beri juda sog'ingan. Lekin endi kelsa avvalgi izzat, xurmat yo'q. Bobosi ekkan rayxonni yoqimli hidlari endi noyob atirdek bo'lib tuyiladi. O'rik daraxtiga hechkim tayyor qilib suv sepib qo'ymaydi. Dala xovlini ishi ko'pligidan supaga yetib borsa katta gap. Ayniqsa bu yilgi kuchli yog'ingarchiliklardan keyin bir yoqda uyni devorlari nurab yotibti, singan daraxtlarni maydalab tomdagi omborga joylash kerak. Nozim bir amallab qochib qolmoqchidiku? Dadasiga yo'q diyolmadi. O'qishni baxona qilay desa dam olish kuni. Ichida qandaydur rejalarni pishitdi shekillik, mashinani o'zi xaydashini aytib shart qo'ygandek bo'ldi. Asli buyam bir baxona, qarorini o'zgartirganini bildirmaslikni yo'li. Agar bugun bormasa yil davomida qancha rejalari tagiga olishi aniq. "Ishlamagan tishlamaydi" axir. Birinchidan yozda birinchi bo'lib dala xovliga Nozim boradi. Bu yilgi tavallud kunida o'rtoqlarini shu yerga taklif qilmoqchi. Undan keyin ulfatlar bilan kelishi kerak. Oilaviy hordiqni xam shu yerda o'tkazish an'anaga aylanib bo'lgan. Nozim shularni o'ylab borishga o'zida istak toptimikan dersiz? Yo'q. Nozim dala xovliga Nazirani olib kelmoqchi. Qo'l-oyog'i qandayligini buvijonisini maktabida imtoxon qilib ko'rishni o'ylagan. Nozim hayollarini chegarasini ko'rolmay turganida, dadasini ovozi uni o'ziga keltirdi.
- Tezroq bo'lsangchi?! Ovqat pishgani qachon edi! O'tinlarni olib chiqib qo'ysak, kechgacha devornimi mayda ishlarnimi bitirar edik. Balki xammasiga ulgurib bugun tugatarmiz? --Nozimni dadasi o'tinlarni arqon bilan boylab yana uzatdi.
- Be malol ulguramiz dada. Muncha shoshasiz? Qorin ochiga yo'qsizde a? --Nozim bu ishlarni istamigina qilganidanmi, dadasiga nima deb qo'yganini payqamay qoldi.
- Ochlikka yo'qsiz disande? O'zimni o'ylab yashiman to'rimi? Sizlar och qolib man to'yib ovqat yeyman doim shunaqami? -- Bu gaplarni kulib gapirsada ichida bir nima qilt etib joyidan surildi. Katta bog' o'tinlarni dast ko'tarib uzatib bergan dadaning ohirgi bog'lamni ko'tarishga holi yetmay qoldi. O'zing olib chiqib qo'y ishorasini qilib ariq tarafga ketti. Nozim labida tabassum bilan chaqqongina narvondan tushib o'tinni yuqoriga qarab uloqtirdi. Omadli uloqtirishdan mag'rurlanib ukasiga bo'yin cho'zdi. Oshxona derazasidan erkaklar suxbatiga quloq tashlab qo'ygan ona eri ketgan tarafga qarab-qarab qo'ydi.
- Nozim manga qara. Azim san dadanga sochiqni olib borib ber. --Buyruq oxangida aytilgan bu chaqiriqdan Nozim uff torti. Ukasi qolib oshxonaga qarashishni istamadi.
- Azim san oyimga qarashgin, o'zim sochiqni olib borib beraman.
- Ovqat tayyor man sani boshqa narsaga chaqirdim. Sochiqni ukang olib borib beradi.
- Tinchlikmi oyi? --Nozim oshxona eshigiga o'tirib oldi.
- Nega dadanga bunaqa bemani savol berasan? --past ovozda gapirilganiga qaramay bu gaplar xonada jaranglab eshitildi.
- Qanaqa savol, nima debman? --Nozim aynan nima ayb qilganini bilmasada boshini quyi solib oldi.
- "Ochlikka yo'qsizde emush?!" Jinni-pinni bo'lmadingmi bolam? Hech zamonda shunaqa gapirilganmi?!
- Voy nimaga ko'pirtirasiz?! Hazillashtikku ko'rmadizmi, o'zlariyam kuldilar?
- Hazil emas... --Eshikdan Azimni yugurib kelayotganini ko'rgan onaning gapi ichida qoldi. "Axmoq" deb qo'lida choynakni ko'targancha gaz oldiga yurdi. Azimni ortidan dadasi xam kelib dasturxonga o'tirdi. Nozimga tez yuvinishini aytib ayolini qo'lidagi choyni oldi.
Hasharni eng shirin joyi mana shu bo'lsa kerak? Odamni yegani ichiga tushadi. Badaniga singidi. Achchiq qilib dam yegan, qaynoq choy badanni yayratadi. Bazan katta-katta xo'plab choy simirganda odamni faylasuflik qobilyati ishga tushib ketadi. Teran fikirlay boshlaydi. Kamiga badandagi telni esgan shamol bir muzlatganida odam be extiyor "Ana Jannatning eshiklari ochildi" deb yuborishi aniq. Nozim katta farzand bo'lganigami yoki boshqa sababmi og'ir ishlarga yo'qroq. Uning ustiga ko'p kutilgan farzand emasdi. Baliki dadasi bitta farzandligi tasir qilganmi, qarindoshlar Nozimni boshlarida ko'tarib yurishadi. Tushlikka qaynatilgan "mexmon mastava"dan keyin choyxo'rlik qilib o'tirganlarida Nozimni uyqu bosib keldi. Uxlashga ruxsat tegarmikan degan umid bilan katta gapirishni boshladi.
- O'zi nima qilib biza sabzavot, mevala yetishtirib yuribmiz? Bozorda to'lib toshib yotibti?
- Iya Assalomu alaykum bozorda dorilangan meva sabzavotlar bo'ladi.

Добавлено (12-Июн-2012, 21:42)
---------------------------------------------
--Ona tezgina vaziyatni yengilatishga urundi. Shundoq xam erining boyagidan keyin avzoyi buzilib turibti.
- Biza dexqon emasmizku? Dala ishlari qora ish xisoblanadi bilasizmi? Dadam zavodni raxbari bo'lsalar, man yurist bo'sam, bu ishla endi bizaga yarashmidide?
- Ey manga qara?!
- Dadasi o'zim chuntiraman. --Ona piyolani stolga sezilar-sezilmas taqilatib qo'ydi. Nozim buni payqamadi. Dadasi nima demoqchiligiga qiziqib qarab turdi.
- Opa o'ziz chuntirin nevarezga. --Ota gapirsa o'g'lini xafa qilib qo'yishni bilib gapirmaslikka qaror qildi. Nozim dadasini raxbarligini gapirib ko'nglini ko'tarmoqchi edi. Aftidan no to'g'ri o'ylagan ko'rinadi.
- Bolam dadang raxbar bo'lgani bilan nima o'zgarar edi? Dehqonlikda baraka bor. Bobojoning xam xuddi shu ishlarni qilganlar. Usha paytda "Volga" olib yurardi. Lekin kelib o'zimizni dala xovlida shu ekin tekinlarga qarab yurardilar. Shu paytgacha yil o'n ikki oy biror martta bozorga yugurgan emasman. Biz dexqonchilikni o'zimizni extiyojimiz uchun qilyabmiz? Biror marotaba bozorga oborib sotamiz deb qilgan emasmiz. Sen o'rganmagansan shuning uchun og'irlik qilyabti. To'g'ri xamma meva-sabzavotlar yo'qku, lekin bu xam muammo emas. Bizda yo'g'ini mana Qodir do'dadan olamiz. Qodir do'da kim bo'lganini bilasanmi? Xmmm!? Shundoq odam ham bog'dorchilikni yaxshi ko'radi. Qora ish demaginde bolam. Dadasi sen bolaginamni to'ri chun xali bolaligi bor. O'qishlari charchatgandurde? --Nozim o'zini gaplaridan uyalib qoldi. Tabassumli yuzlariga qizil rang oraladi. Buvijonisini gaplaridan ibrat olib boshini qimirlatib o'tirdi.
Quyosh toliqib boshini daraxtlar ustiga asta qo'ydi. Ko'p o'tmay xuddi o'zining xaroratidan eriganday xar tarafga erib oqdi. Supada buvisini qarindoshlar xaqidagi so'ngi yangiliklarini eshitib o'tirgan Azimni xayolini quyoshning daraxt ortidan miltirab oqishi egalladi. Nozim alla qachon eng moxir musovvir solgan bu manzaraga maxliyo bo'lib o'tirar edi.
- Azim qara olmalar quyosh nurida yo'q bo'lib ketgandek go'yo? Huddiki rassom mevalarni chizishni udalay olmay, duch kelgan nuqtaga bo'yoq tekazib qo'yganga o'xshaydi? --Nozim bu xolatga tarif berar ekan, qo'llarini yuqori ko'tarib holatni chizib berdi.
- Mening tasavvurimda quyoshning xiraligi ogoxlikka chaqirmoqda. Inson umridek menimcha? --Azim o'z fikrini aniq chuntirishga so'z topolmadi.
- Qanaqa inson umri? Nima demoqchisan?
- Tug'ilish bor, tog'lar ortida uzoqdan-uzoq ko'tarilgisi kelmay turgani kabi inson xam avval tug'ilishni istamas ekan. Lekin tug'ilgandan so'ng gurkirab yashay boshlaysan. Osmonga ko'tarilasan gurkiragan yoshlik davringni surasan. Zo'r kelsa bulut to'sadi ammo yana erkin nur sochasan. Quyosh nuridek ezgulik nurini sochasan. Bolalar bekorga quyoshni kulib turgan qilib chizishmaydi. Sababi u doim kulib turadi. Ammo bu dunyoda mangulik yo'q. Quyosh kabi bizlar xam botamiz. Xuddi yashash uchun kurashayotgan odamlar kabi quyosh o'zini xar tarafga uradi. Ufqqa yastanib oladi. Lekin o'lim xaq ekan. --Azim o'z so'zlarini mag'zini xali chaqib ulgurmasdi. Bularni hammasini kimdur unga aytib turgandek. Qiyoslashlari nechog'lik to'gri ekanini bilolmay jimib qoldi. Buvisiga savol nigoxi bilan qaradi. Diqqatini akasini gap boshlagani tortdi.
- Ayni damda meni o'ylantirgan narsani aytaman. Faqat jim turib eshit. Quyosh so'lg'in nurlarini daraxtlar ustiga yoyib qo'ydi. Zamin hira tortdi. Bu be takror jilolanib turgan rang qanchalik go'zal bo'lmasin, yuragimga bir g'ashlikni olib keldi. Huddiki zaminga boshqa yorug'lik qaytmaydi. Umrimiz shunday zulamtda qolib ketadi. Bu xiralikni yoritish uchun minglab uchqunlar kerak. Bu zarradek uchuqunni topishni imkoni bormikan? O'yladim yana. Iymon bir uchqun. Yaxshilik bir uchuq. Insonlar lablariga tomizib qo'yilgan bir tomchi tabassum ham bir yorug' uchqun. Azim ukajonim agar, agarda shunday bo'lsayu, biror kishi senga shu sanaganlarim sababli "dilim ravshan bo'ldi" desa demak sen quyoshni zaminga qaytaribsan. Yaratganning Jannatini bu dunyodan xam topibsan. Ko'zlaring borliqni o'z rangida ko'rish imkoniga yana sazovor bo'libti. Qanday baxt, qanday rohmat nuri bu?! --O'rtada sukut hukumron. Qozonga urilgan kapkir ovozidan boshqa ovoz yo'q. Yelpig'ichi bilan ko'z yoshlarini tusib utirgan buvisi bazan ko'zlardan chiqib ulgurmagan yoshlarini burnidan oqayotgandek tortib qo'yadilar.
- Aqilli, ser mulohaza bolalarim mani! Bugungi qilgan ishlaring xam bir uchqun aslida. Sizlar bir uchqun topibsizmi, ota-onangiz nur topibti! Ota-onangiz topkan nur men va raxmatlik bobong uchun ziyo bo'ladi. --Hanifa buvining yoshli ko'zlari kulib turardi.
Inson shunday ekan. Mexnatidan hech xam qochmaydi. Ming yil desang ming yil xizmat qiladi. Ammo ko'zida yosh bilan kulgan inson, faqat usha insongina mexnatining mevasini shirin totganda shunday bo'lar ekan. Biz aytamiz qolganlar mexnati zoye ketadimi deb? Yo'q hamma ekkanini o'radi. Asal qutisidan murabboq olinmaganidek, Qalampir ekkan odam hosiliga qalampir oladi. Bir iymonlik odam shunday eslatgan edilar. "Yaxshi kishining farzandi bir adashadi, bir qoqiladi, bir yiqiladida yana yaxshi bo'lib ketadi. Yomon inson esa qora niyatli ishlariga jazo olmayotganidan quvonadiku, oldinda farzandiga kasri urib ketishi mumkinligini inkor etadi."

Chunarsiz yakun topgan hikoyamni ko'rib hayron bo'lmang. "Nozim"ni "Dala hovli"ga qanday aloqasi bor deb savol berganlar bordir? Balki aynan shu uy avloddan-avlodga tarbiya, maskani bo'lar? Bir kunlik sar-xisob misolida butun umrini izga solganlar bo'lgandur ehtimol?!
Loading...

Добавлено (12-Июн-2012, 23:20)
---------------------------------------------
Bir kunlik sarhisobdan bir umrga saboq oluvchilar umridan baraka topsin,ilohim.Rahmat,qöwni.

Добавлено (13-Июн-2012, 10:16)
---------------------------------------------
Nortoy ko'cha eshik shu tarafda deb o'ylabti. Qiz nega unga xojatxonani ko'rsatganini chunmadi. Qizning maqsadi mana endi ayon bo'ldi. Aniq mazax qilyabti. O'zimdan battar qiz ekan deb o'ylab qoldi. Boyagi shirin hayollarini o'rnini shaytoniy istaklar quvlab ketti. "Uni uyga olib kirgan soqollik kishi otasi bo'lsa kerak?" Nortoy boyagi maftunkor tabassumli qizni, Ayyor tulkiga o'xshaib yubordi. Unga qaramay ayvonni yon tarafiga qayildi. Oydin biroz kech bo'lsada noto'g'ri ish qilib qo'yganini bildi. Yigitni uyga qaytishini iltimos qildi. Uzur so'radi. Aybini bo'yniga oldi. Otasi qaytguncha o'tirib turishini iltimos qildi. Nima sababdan bunday qildi, Oydin o'zi ham bilmadi. Ketsa ketavermasmidi? Oydin qancha sho'x bo'lmasin yolg'on gapni yomon ko'rardi. O'zi xam yolg'on ishlatmaslikka harakat qilardi. Sho'xligi tutganda o'zini yolg'ondan tiyolmasada ohirida albatta yolg'on ekanini aytib, bildirib qo'yar edi. Otasi uyga qaytib kelganda "ketib qoldi" deyishi yolg'on bo'lmaydi. "Nega ketti, tuzukmi?" degan savolga yolg'on gapirolmasligini bilardi. Oydin qilgan bugungi ishlari, hazil deb o'yin qilganlari asoratli bo'lishini bilmasdi.
Nortoy hontaxta oldiga qaytdi. Hushi to'liq o'ziga kelib doyimgidek qing'ir o'ylashni boshladi. Qizga bir boshidan, boshqattan sinchkovlik bilan tikildi... " Hozir dasturxonni taribga keltiradi, sochini bir qo'li bilan ushlab turadi, ro'moli yo'q, ha sochini bir qo'li bilan ushlashga urinadi, ko'ylagini ikkinchi qo'li bilan yopib turadi, ishni qaysi qo'lida qiladi? Bezni ishi besh Nortoy. Unga o'yin qilish qanaqaligini ko'rsatib qo'y. Dodini ber. Umrini ohirigacha tishini oqini ko'rsatmaydigan qilib qo'y. O'zicha seni o'yinchoq qilmoqchi ko'rinadi, Bir mazza qilib o'ynatmaysanmi?" Nortoy shularni o'ylab "Albatta" deb ovozini bemalol qo'yib gapirdi.
Oydin mijozni oldida hato qilib qo'ygan afitsantdek tipirchilashni boshladi. Shoshganidan ikki qo'li bilan sochini tartibga keltirishni boshladi. Chap qo'li bilan ko'ylagini yopib, O'ng qo'li bilan bir idishlarni yeg'adi, bir tushib ketgan sochlarini taramlaydi. "Ko'zini lo'q qilmay har nima bo'lgur, Uyat degani yo'q ekan. Qiz bola, uyaladi demaydiya?" shularni shivirlab ikki qo'li bilan idishlarni tezgina ko'tarib oshxonga bordi. "Qarashib yuboraymi"siga balo bormikan?! Ko'zlarini o'yib olish kerak bunaqa be xayoni" Oydin oshxonada idishlarni do'q qilib yuvib, joyladi. Oddiy qora choy damladi.
Ikki qo'li bilan sochini tartibga keltirgan bu go'zalni qalbini o'g'irlasang arziydi. "oyoq-qo'li chaqqongina ekan. Oyimga kelin qilsammikan?" Nortoy ko'ksini silagancha yana "albatta" deb qo'ydi. "Sho'xgina qiz ekan? Otasi balki ataylab yolg'iz qoldirgandur? Balki otasi uydadur? Ey ha?! Chundim! Jinoyat ustida qo'lga olib pul undirishmoqchi. Yoki boya "To'risini etsam boya sizni ko'rib menga atalgan er osmondan tushibti deb o'ylab qoldim!" degandi. "Qizini shaytonligidan it iskamagan bo'lsa shartta menga uzatadi qutiladi" deb basharasi bujmaydi. Qaysi axmoq bog'bon, pishib yetilgan mevani qo'yni oldida qoldiradi. Hay-hay Nortoyboy Bo'ri deng, bo'ri!" ayyor kulib qo'ydi. Nortoy tobora qizni qilgan o'yinidan o'ch olishni o'ylay boshladi. Otasi kelguncha ishini bajarib qochib qolishni o'yladi. Qaytib kirganini sababi xam shu edi extimol? Bu qarorida zarracha ikkilanish bo'lmadi. "Shaqillatib quchoqlab, cho'lpillatib o'paman. Hushi boshidan uchaganidan o'zi xoxlab qo'ynimga kiradi" Nortoyni boshi voh-voh degandek qimirladi. Nafasi tazlashiganidan tomog'i tez qurib qoldi. Muzdak sharbat bo'lsa tomoqni xo'llab olishni o'yladi. Oshxona ostonasida Oydin ko'rindi. Qadamlari notekkis, cho'chip qadam tashlayabti. Uyda begona bilan yolg'iz qolganini endi payqagandek. "O'tirishini qarang buni? Kotta holasini uydami savil qogur?! Choynak bilan boshinga bir tushursamda, tipirchilab qolarmiding?" Oydinni yuragiga g'ulg'ula kirib bo'lgandi. Yigit kelishgan bo'lishiga qaramay tomirida shayton oqib turgani sezilib turibti. Qayoqdanam o'yin qildi? Dadasi kelgunicha bir korhol bo'lmasaydi. Yordam so'rab baqirsachi? Qo'shnilar oldida sharmandasi chiqadi. "Dayus o'lgur shundoq qizini bir begona bilan qoldirib ketadimi?" deyishlari aniq. Tosh bo'ron qilib o'ldirsalar qanidi! Bir umr do'g' ko'tarib yuradimi? Oshxonaga qaytib otasi qaytishi kutsamikan? O'g'ri bo'lsachi? Hech nima qilishga kuchi yetmasligini o'ylab ayvonga ko'tarildi. Baxona qilmasin deb piyolani to'ldirib choy uzatdi. Qo'lini silagan qo'lni shunchaki tasodifga yo'yib tomoq qirdi. Ko'zini oldini hira qilib turgan soch tolalarini orqaga taramladi. Ro'mol o'rab olsa bo'lar ekan. Endi o'rasa yigitni tasavvuriga boshqa xayol keladi. -Mehmon siz o'tiraturing men bir ovqatni boshlay? --Bu chochib qolish uchun baxona edi.
- Yo'q ovora bo'lmang otangiz kelsalar sizni topshiramanu ketaman. Yana hozir ketib qolsam ko'z yosh to'kib, soch yulib qolmang? --Nortoy bu gaplarni shunday maxorat bilan gapirdiki yuzidan hazillashganini bilib bo'lmasdi.
- Hazilkash ekansiz. Ovqatni sizga emas o'zimiz uchun tayorlayman. Nasibangiz bo'lsa yeb ketarsiz. Yana ochizdan ko'cha-ko'yda cho'zilib qolmang. Iymonli odamlar har qadamda uchramaydi hozir!
- Maylin unqada ser go'sht qilib palovxonto'rani damlang qani. Ham tez pishadi ham bu belga quvat bo'ladi? Boyagi sovuq shildir sho'rva kerakmas. --Nortoy gapni mo'ljaliga aniq urdi. Buni qizni qovoqlari uyishidan bilish qiyin emasdi.
- Boshizdan oftob urganida bu eng yaxshi davoku? Raxmatiz shumi? Iya juda bezbet ekansizku? --Oydinda boyagi qo'rquvdan asar ham qolmagandi.

Добавлено (13-Июн-2012, 10:23)
---------------------------------------------
Jaxli chiqib qolsa o'ngu-so'liga qaramay yonib ketadi. Ovozini balandlatganidan shunaqa o'xshaydi.
- Voy boshim, hozir yorilib ketadi! Chidolmiman. Biror nima qilsangizchi? --Nortoyga qizning "quyosh urdi" degan so'zi juda qo'l keldi. Oydin soddalik qilib bonkadagi salqin choyni olib yigit tarfga o'tdi. Tizzalab o'tirgancha choydan quyib yigitga ichirdi. Ko'z-ko'zga tushdi Nortoy dod voyini davom ettirdi. Lekin Oydin undan ko'z uzolmay qoldi. Qulog'i kar, ko'zi nurini yoqotdi. Laxzada dushmanlik urnini sevgi muxabbat egallab oldi. Huddi ertak, sevgi seriallaridek maroqli tuyg'u. Oq otsiz xam shaxzoda bo'lar ekanku degan hayol uni garang qilib qo'ygandi. Nortoy buni bildi. Har qalay bunday vaziyat unga begona emas. Qizni qo'lidan piyolani olib qo'ydi. Qiz tamom ila tuzoqda. Ko'zlar to'qnashuvidan nafas tezlashdi. Endi bir maromda yagona odamdek nafas olishni boshlashdi. Yurak notinch uradi. Lablar, lablarga tekkanda Oydin hushiga keldi. Ayvondan otilib chiqib oshxonga berkindi. Derazani quliflab eshik tagiga kechagina dadsi olib kelgan bir qop kartoshkani tiradi. Yosh boshi o'ylamagan narsasi qolmadi. Etagiga lablarini ishqayverganidan lablari bo'yoq surtkandek qizarib ketti. Jirkanch! O'zi bilmay qoldi! O'yinda yuttim deb o'ylagandi. Oydin bilmasmidi? G'alaba bazan o'yin o'rtasida keladi va aldamchi bo'lishini? Otasiga nima deydi?! Qanday bosh ko'tarib yuradi. Sezib turib nega jarlik yoqasiga bordi. Olovni ko'rib kuydirishiga naxot aqli yetmadi? Endi nima bo'ladi? Oydin dadasiga miq etmasdi, lekin bu ayyor tulki hammasini aytib bersachi. Dadasi uni xam o'ldiradi, qizini xam? Deraza oldida odam soyasi ko'rindi. "Dadam bo'lmasinda ish qilib? Yo'q! Tezroq kelsinlar" derazada be o'xshov kulgichli yigit ko'rindi. - Nega qo'rqasan xazil qildimku?
- Nima qilib qo'ydiz? Endi men nima qilaman?! Nomusimga tegishga nima xaqqiz bor edi? Yaxshilikka javobiz shu bo'ldimi? --Oshxonadan shunday baqiriq ovozlari eshitildi.
- Qanaqa nomus? Ettima bular rejasi shunaqa deb. O'pkan bilan homilador bo'larmiding?! Sodda qiz ekansanu? --Nortoy boyagi o'ylaganlari xaqiqatga o'xshaydi. Bu joyda bir nima bo'lyapti. Biton yo'lakdan chetlashib, hovlini kesib ko'chaga qarab qochti. U boshqa hech qachon bu uydagilarni umuman eslamadi. Na yaxshiligini va na mazax qilganlarini. U shunchaki tasodifiy yo'lovchi edi xalos.
Oydin nima bo'lsa bo'ldi dediyu, uyni o'z holiga keltirib hech nima bo'lmagandek yuraverishga qaror qildi. Boyagi o'ylagani yolg'on so'z aytishning hojati yo'q. Sababi yigit rostan ham ketib qoldi. Hisob tenglashdi. Ko'zini qizarganini oyisini sog'inganidan deb bahona qildi. Otasi uni ovutgan bo'lib "qiz bola rostanham juda mexribon bo'lar ekan" deb o'yladi.
Usha voqiyadan keyin oradan sal kam to'rt oy o'tib ketti. Oydin vujudida yana bir yurak urmayotkanini, hali bokira ekanini alla qachon so'rab bilgandi. Lekin nima sababdan usha bezori yigitni unutolmayotganini bilolmasdi. O'zi boshlagan o'yinda tamom ila mag'lub bo'lganini tan oldi. U ismini bilmaydigan yigitga ko'ngil qo'ygandi. Yuragida sog'inch va xadikli qo'rquv bilan yashashni boshladi. Endi bir umur uni unutolmasam kerak deb qo'rqdi. Sog'inchi jumbushga kelib bazan tunlari ovozssiz uzoq yig'lardi. Uyiga kelgan sovchilarni xar birini usha yigitdan deb quvonib ketardi. Biroq u begona uni eslamayotganini bilmasdiham. Oydin ko'p o'zgarib qoldi. Ichidagi gapini sira yashirmasdi. Faqat bir dona siri bor edi. Usha suyuq yigitni sevardi. Hayolan qayta-qayta salqin choy tukancha uzoq o'ylanib, o'z hayolidan o'zi uyalib ketar edi.
Oydin boshini kursi suyanchig'iga suyab mungli musiqa tinglarkan ko'ksida nimadur uni jonlantirib senchidi. Bir muddat bu nima ekanini chunishga urindi. Chungach "Naxotki uni o'ylamay qo'ygan bo'lsam? Lekin qachondan beri uni o'ylamayabman? Ziyovuddin bilan uchrashuvimdan bir kun oldin yig'laganim esimda. Demak armonli sevgi o'rnini baxtli oila degan tuyg'u egalashni boshladi. Yuragimga senchilgan bu nish armonli sevgining kuchsiz quroli edi halos. Alvido begonam, sen hayotimdan bugunoq butunlay chiqib ketasan. Bugun meni to'yim. Men baxtimni topdim.
Loading...

Добавлено (18-Июн-2012, 14:42)
---------------------------------------------
2-qism
"Siyovush agar biz "baxt daraxti" deb nom qo'ygan majnun tol sizga xatimni yetkazgan bo'lsa juda xursandman. Agarda bu xatni bugun o'qisangiz iltimos qilaman meni shu joyimizda kuting, men albatta kelaman. Bordiyu qandaydur sabab tufayli kech o'qigan bo'lsangiz yoki Alloh bizni boshqa uchrashtirmaslikni taqdir qilib xatni o'qimay qolsangiz meni kechiring va baxtli bo'ling." -- Chang to'zon battar tuzg'iy boshladi. Anxor suvining oromi buzildi. To'lqinlanib, shiddat ila qirg'oqga kelib o'zini uradi. Siyovushni birdan avzoyi buzildi. Bunday ob-havoda Ziyodani kelmasligi aniq. Axir bugun uning to'yi. Agarda havo ochiq bo'lgan taqdiridaham u kelolmasigi kunday ravshanku? Bu nima qilgani? Siyovush bunday savollar yomg'irida ivib og'ir yuk ko'targan hammoldek bo'shashib o'tirib oldi. Atrofga umidsizgina lekin sinchkov nazar soldi. Hech kimni ko'rmagach tolga yelka qo'yib suvning to'lqinlariga tikilib qoldi. Quloqlariga Ziyodani ovozi tinmay eshitiladi. Qora bulut ortiq ko'z yoshini tiyib turolmadi. Siyovushni ichida yana alamli so'zlar qaynashni boshladi. -Uni mendan ayirib endi yig'layabsanmi osmon? hech bo'lmaganda bir necha soat kulib chiqmasmiding quyosh? Uni so'ngi bor ko'rishimni naxotki istamasa butun tabiat? Majnun tolim mening baxtli kunlarimni guvoxi, chin sevganimning sen bilasana? nega sen buni chunasanku, odam bo'lib meni chunishmadi? --Majnun tol kokillari shamolda hilpiraydi. O'zini gox u tamonga, gox bu tamonga tashlab uvillaydi. Uzoqdan Ziyodani chaqirgani eshitildi. Yigit usha tarafga qaradi, U xam qizga peshvoz chiqib yugurdi. Oq libos yer bilan bittadek kir bo'lib ketgan, nozik qo'l qo'pini yuzasi qon bo'lib ketgan. Ularni o'rtasida bir qadamgina masofa qolgan, qo'llar hayajon bilan to'qnashdi, nigoxlar umid bilan boqadi. Aytish uchun so'z topilmadimi yoki bo'g'izlarida tiqilib turgan og'ir bir tosh bunga to'sqinlik qildimi? Ular faqat chuqur nafas oladilar. Qizning ko'zidan qora yosh oqadi. Yigitni bardoshi yetmadi. Kelinning ko'ylagidan bir parcha matoni yertib qizning ko'z yoshini artdi.
- Nega yertasiz mana ro'molcham borku? --Ziyoda titroq bosgan ovozida gapirdi.
- Yana biror nima degin. Ovozingni sog'indim. --Siyovush qizning qo'lidan ro'molchasini olib avval chuqur nafas olib hidladi, Ko'zidan tirqirab ketgan yoshini artib qo'ydi. Ro'molchani bir muddat ko'ziga bosib turdi.
- Yig'loqi, aldabsizde mani? Ko'z yosh bo'lmaydi deb vada bergandizku?!
- Men emas ko'zim yig'layabti. Sendek go'zalni boshqa ko'rolmasligini bilgan xar qanday ko'z yig'laydi billsang? Meni ko'zim esa seni sevadi, mendek sevolmasa kerak? Lekin seni sevadi. O'zing xam yig'layabsanku?
- Men axir qiz bolaman. --Ziyoda ro'molchasini so'ragandek qo'l uzatdi, yoki bu harakati hayajonidan yuz berdi.
- Yo'q bermiman bu menda qoladi. Oradan yillar o'tib kelinimga sovg'a qilaman. Hozircha mana buni ishlatib tur. --deb Siyovush kelin ko'ylagidan yana pir parcha uzib berdi. Osmonda qarsillab chaqmoq chaqdi. Sevishganlar majnun tolning ostiga yashirinishdi.
Ular bu g'animat daqiqalarni ko'z yosh bilan o'tkazib yuborishni istashmadi. Hayollariga nima gap kelsa suxbatlashib ketaverishdi. Ular kulgan sari osmoning avzoyi ham ochildi. Quyosh kulib chiqdi. Anxor suvi yana sokinlashdi. Ular uchun bugungi kun tugamaydigandek edi. Quyosh daraxtlar ortiga qochdi, keyin esa anxor suviga bo'yoq quydi. Rangli buyoqdan ufqqa rangli bulutlarni chizib charchadimi? Oy kelganda quyosh uxlab qoldi. Kutilmaganda Ziyodani chaqirib ukasi kelib qoldi. Ukasi yuguraverib charchagani ko'rinib turibti. Bayramona libosidan faqat pochasi shimarilgan shim va oq ko'ylagi qolgan. Oyoq kiymini changiga qarab bo'lmaydi. Bolani ortidan Ziyodani akasi va otasi yugurib kelishdi. Ular sevishganlarni ko'rib umuman xayolga kelmagan xayolga borishdi. Ular Ziyoda o'zini suvga tashlab cho'kmoqchi bo'lganida yo'lovchi yigit uni qutqarib qoldi deb o'ylashgandi. Aka Siyovushni qo'lini qattiq siqib minatdorchilik bildirdi. Ota qizidan xavotiri kuchlilik qilganidan raxmat deyishni xam unutib qo'ydi. Ular Ziyodani yetaklab ortga qaytishdi. Yaqindagina qochib ketishni reja qilib o'tirganlar, vaziyati kelganda lom mim demay nigoxlar bilan xayirlashishmoqda. Siyovush bor ovozida sevgi izxor qilib otasidan qizini qo'lini so'ramoqchi bo'lib ichi to'lib turibti. Chidashga majbur. Juda qiyin vaziyatda qoldi. Yo'q, chidolmadi. Ziyodani chaqirdi. Qiz otasini qo'lidan otilib chiqdiyu joyida qotti. Lablari "iltimos ayting" deb pichirladi.
- Tinchlikmi yigit?! Nega baqirasiz? -- Ota xolatdan xayratga tushib Siyovushga yuzlandi.
- Baxtli bo'ling, Kuyovdan boshqa qochmang xo'pmi? -- deb javob berdi. Ota qizini yetaklab yo'lida davom etdi. Aka bir muddat joyida o'ylanib turdi va yigitni yoniga qaytdi.
- Tanisanmi singlimni? -- Aka shunday deb yigitni yelkasiga qo'lini qo'ydi.
- Xa taniman.
- Qanchadan beri tanisan? --aka bu javob bo'lishi mumkinligini bilsada baribir xayratlandi.
- 4 yildan beri, nima eshitmaganmisiz? -- Siyovushni savoli yana bittaga ko'paydi. Oldiniga otasi va akasi uni tanishmagani, keyin esa Akasi singlisi xaqida endi bilib turgani. Uni hayron bo'lishiga sababi bor edi. Ziyoda unga uyimda hamma sizni taniydi deb aytgandi. Foto suratlarini uydagilariga ko'rsatgandi, uning gapi bo'yicha. Lekin akasi uni birinchi marotaba ko'rib eshitib turganini aytgach nima deb o'ylashni bilmay qoldi.
- Chunarli bizga bir og'iz etsa bo'lardi, Sevganim bor deb. Ko'ngliga qarardik. Nima bo'lsa bo'ldi. To'yni to'xtatib bo'midi. Ukam omadini bersin. Sinimni boshqa bezovta qilma, eslamayam.