|
Hikoya
|
|
| Mirzoxid | Сана: Якшанба, 28-Июл-2013, 01:06 | Изох # 876 |
 Sayyod.com мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 623
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 248
Холати: Хозир йўқ
| Davomini kutamiz
...
|
| |
| |
| Mohinur_U | Сана: Якшанба, 28-Июл-2013, 11:44 | Изох # 877 |
|
Рўйхатда
Гурух: Янги аъзо
Изохлар: 98
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 180
Холати: Хозир йўқ
| 2 kun oldin kelinoyimni gapini esladim. Mendan kichkina bo'lgani un opcha derdilar.
-opcha qanday qiz ediz bir gapirib o'ng kulardiz ayamni ruxini chirqiratmang iltimos o'zizni qo'lga oling bilaman qiyin. Endi onam o'rnida onamisiz. Uni o'ylamang shunday qilingki u sizdan kechganiga afsus qilsin.
To'g'ri aytadi xali afsuslanadi.....
Kitob javonimda kitoblarim ko'p edi.
O'qilmagan kitoblarim xam bor edi. Uy ishlaridan ortib yana kitob o'qiydigan bo'ldim jiyanimga qarardim. O'zimga kelayotganimdan uydagilar xursand edi.
Men ancha o'zimga kelib qoldim. tikuvchlikni bilganligim uchun uyda o'zimga kelinoyim ko'ylak tikardim. Keyinchalik antiqa fasonlar o'ylab topa boshladim. Xovlini burchakidan kichkina bir xonani jixozlab berdilar. Zakazlar oladigan bo'ldim. Shaharga chiqib kelardim. Farxod akalarni ko'chasi boshqa ediyu ln uyini oldidan o'tib katta ko'chaga chiqsam shaharga moshin bo'lardi...... Kunlar o'taverardi.
Bir kuni shunday voqea bo'ldiki xali xam Farxod aka xalixam meni sevishini tushundumu lekin endi kech edi.
Shaharga borgandim. Tikish un bir ikkta narsa kerak edi.
Magazinga kirdim magazinchi qiz meni tanib qolgandi.
Narsa olayotsam chetda o'tirgan Yigit tikilib turganini sezdim
Magazinchi qiz kuldi
- Zafar aka muncha tikildiz sal sekinroq qarangda. Xijolat bo'ldim. Tez xarid qildimu chiqib ketdim.
Egnimda qora ko'ylak boshimda ro'mol qopqora uzun sochlarim bitta qilib o'rilgan. Yuzimga upa qilmasam xam oppoq, qoshim kamonday, kiprigim esa qayrilma edi. Ko'zim katta ediyu ln mayus. Uyga ketdim. Moshinadan tushib sekin uyga qarab yurdim. Farxod aka uyini oldida o'tirgan ekan. Salom xam bermay qaramasdan o'tib ketayotgandim. Sal uyini oldida o'tgandim sezmabman orqamdan Nexia mashinasi kelayotgan ekan yo'limni to'sdi. Magazindagi yigit ekan
-Nozima qalaysiz sizda gapim bor edi.
Savol nazari bn qaradim.
-sizni yoqtirib qoldim.
Agar iloji bo'sa telizni bering siz bn gaplashmoqchidim.
-boshqa kelmang men juvonman.
- bilaman. 2oygina uy qilibsiz. Men anchadan beri sizni kuzataman.
men xali uylanmaganman.
-keting!!!
O'tib ketmoqchi edim. Yolimni to'sdida.
Bilagimdan maxkam ushlab oldi seskanib ketdim.
-qo'yvor uni
bu Farxod akani ovozi edi.
Bir zumda ular janjalashib ketdilar.
Qarasam bir birini urmoqchi.
-bas qilinglar. menga qarang yaxshi yigit umuman boshqa yo'limda paydo bo'lmang. Siz esa Farxod akani yuziga xam qaramadim (aslida gapirishim xam mumkun emasdi chunki ular menga yomon so'z yani "taloq" qo'ygandilar)
umuman aralashmang begonasiz!
-unutish shunchalik oson ekanmi???
Indamadim gapirmadim xam. Tez tez yurib ketdim.......
Zafar aka mendan 4 yosh katta ekan. Ular meni kuzatib yurardilar.
Bir kuni uyimga bir ayol keldi. Ko'ylak tiktirishga..... Aslida esa Zafar akani onalari ekan. DAVOMI BOR.Добавлено (28-Июл-2013, 10:44)
---------------------------------------------
-qizim sizni yaxshi tikuvchi deb eshitdim.
-xolajon qo'limdan kelgancha.
-qanaqa qilib tiktirsam bo'ladi?
Materialiga qarab fason aytidim ularga maqul keldi.
O'lchamlarni olib bo'lganidan kn pulini va 2 kundan kn kelishini aytdim.
-qizim mana oldindan puli.
Meni sizda shaxsiy gapim bor edi
-eshitaman.
-men Zafarni onalariman
yuragim shuv etib ketdi.
-qizim Zafarim 4 o'g'ildan kn tillab olgan farzandim kenjam. Aytganini qilamiz ko'p qizlar bn yurgan buni bilaman. Ln qizim yo'q siz aytgan qizga uylanaman derdi.
Erka bo'lsa xam ishlaydi pulni o'zi topadi. Qo'limizga qaramagan xudoga shukur. Sizni uchratganidan kn
umuman boshqacha bo'b qoldi. Siz xaqizda xammasini aytdi. Qizim yaxshi qizsiz lekin meni xam orzu xavasim bor.....
-xolajon sizni tushunaman Zafar akaga xam nechi marta aytdim men xam rozi emasman.
-qizim opchamni qizini kelini qilmoqchidim.
O'g'lim bn gaplash iltimos.
-xo'p
-raxmat qizim.
Ular ketdi. Xayollarim bn yolg'iz qoldim....
|
| |
| |
| Nilufar_93 | Сана: Якшанба, 28-Июл-2013, 11:59 | Изох # 878 |
 Иштирокчи
Гурух: ЗАПРЕТДА!
Изохлар: 270
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 237
Холати: Хозир йўқ
| Davom eting.Kuzatuvdamiz
Haqiqat havoga o'xshaydi,nafas olib turasizu,o'zini ko'rmaysiz.
|
| |
| |
| bek88 | Сана: Якшанба, 28-Июл-2013, 18:21 | Изох # 879 |
 Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 1565
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 649
Холати: Хозир йўқ
| Mohunur hikoyani davomini yoza qoling.
Sayyod.com hayotim bir bo'lagi.
|
| |
| |
| Mohinur_U | Сана: Сешанба, 30-Июл-2013, 19:02 | Изох # 880 |
|
Рўйхатда
Гурух: Янги аъзо
Изохлар: 98
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 180
Холати: Хозир йўқ
| Zafar akaga nima deyman qanday ko'ndiraman? Xudojon to'g'ri yo'l ko'rsat. Iltimos........
Tikishimni davom etirdim.
Telim jiringladi. Begona nomer
-alo eshitaman
-Nozish qandaysan?
bu ovozni unutaolmasdim. Farxod aka edi.
Telni o'chirib qo'ydim.
Rosa tel qildi. Javob bermadim. Ko'ylaklar fasonini chizib o'tirsam eshik taqilatdi dadam ekan.
-Assalomu alaykum dadajon ishdan yaxshi keldizmi
-volekum qizim yaxshi o'zing charchamadingmi
-yo'q
-qizim bir yilga akademskiy olganding.
Xoxlasang davom etir o'qishingni
-qaytib bormayman o'qimayman dadajon.
Dadam nima demoqchligim tushundilar
-xo'p qizim. Qizim....
Nima deb gap boshlashga xayronman onang bo'lganda xam boshqa gap edi. Seni so'rab odam kelayapti. Xoxlasang
-tayyormasman dadajon.....
-tushunarli
keyinchalik o'rtadagi
noqulaylik yo'qoldi. Men chizardim. Dadam esa gap berib o'tirardilar.
Telim shu orada jiringladi ko'tarmadim.
Kn sms keldi ochdim.
"Nozish seni xaliyam sevaman. Sen erga teg men xam uylanaman kn menga 2 xotin bo'l
men qiz olayapman 1 xaftadan kn to'yim....."
davomida yana nimadirlar bor edi. Labimni tishladim. Jaxlim chiqdi. Uylanayotganidan emas meni o'ynash qilmoqchi ekanligidan. Dadam mendagi o'zgarishni sezdi
-tinchlikmi qizim qandaqa sms keldi berchi.
-dadajon tel qildi ko'tarmadim kn esa...
Dadamni xam jaxli chiqdi. Telimni ko'tarib ko'chaga chiqib ketdilar.
Xech narsa qilgim kelmadi. Kelinoyim kechki ovqatga chaqirdilar.
Akam sal kechroq kelar ekan.
Ovqatlanib o'tirgandik telim jiringladi. Dadam oldilar
-alo
-...
-kim bu
-....
Dadam gromkaga qo'ydilar menga qattiq tikildilar
- alo degan ovoz keldi
-Zafarman deysizmi qizimda nima ishiz bor
iya bu nomerimni bilmasdiku degan o'y keldi.
-xa siz Nozimani dadsimisiz
sizda gapim bor edi. Men Nozimani yaxshi ko'raman qizizga uylanmoqchidim.
Ln qiziz unamayapti chunki men xali uylanmaganman...
-o'g'lim men qizimni majburlamayman.
Qizimni tinch qo'ying.
Dadam indamadilar ovqat yeb bo'lganidan so'ng uyga Farxod aka keldi.
Dadam gaplashdilar kn birdan qattiq ovozi keldi.
-siz bizni ustidan kulayapsizmi? Endi bir birlarizga begonasizlar....
Ovozlari eshtirlmay qoldi....
Davomi bor.Добавлено (30-Июл-2013, 18:02)
---------------------------------------------
Men tikuv xonamga kirib ketdim. Va kitob o'qib o'tirdim. Yarim soatlardan keyin tashqariga chiqdim. Farxod aka ketibdi deb o'yladim. Oshxonaga borib suv ichib endi qaytayotgandim. Asabiy xolatda xonadan chiqib ketayotgan ekan
men ko'rdi
men yuzimni o'girib orqamga endi qaytmoqchi edim
-o'vvv sen endi noming oqlandida aaa? Menga o'ynash bo'lsang jon degin yoki anavu o'ynashingdan foyda ko'proqmi? O'zingni farishta qilib ko'rsatmay qo'yaqol.... Bildim dadam rosa urushbdi.
Indamay oshxonaga kirib ketdim....
U ketdi xonamga kirib yotdim kitob o'qigim xam kelmadi....
Ertasi kuni shaharga chiqishim kerak edi.
Akamni moshinasi bn shaharga chiqvoldim. (uni ko'chasidan o'tgim kelmadi)
magazinga kirdim kerakli narsani olib chiqdim.
Va Zafar akaga qong'iroq qildim.
-alo Nozima sizmisiz
-xa men yaxshimisiz uchrashsak bo'ladimi?
-xo'p bemalol.
-unda 10 minutdan kn "KAMALAK" da
-kelishdik.
Yetib borgunimcha ular o'sha yerda ekan.
-keling Nozima. Uchrashmoqchiligiz bilib juda xursand bo'ldim.
-gapim bor edi.
-meni xam gapim bor -nima ichasiz
-iloji bo'lsa Behili sharbat.
Ular afitsantni chaqirib buyurdilar.
-Nozima meni juvonligimdan foydalanmoqchi deb o'ylamang men xaqiqatdan sizni sevaman. Menga rozilik bildiring bilaman onam oldizga boribdi. Siz rozi bo'lsayiz onamni ko'ndiraman
menga iltijo bn qarab turardi afitsant buyurtmamizni olib keldi.
-Zafar aka sevgan insoniga odam xech qachon ziyon bermaydi.
Men oila qurushga xali tayyormasman.
Meni qiynamang. Men xam bir vaqtlari sevardim..... Boshimdan o'tganini aytib berdim.
Va gapim oxirida
meni qiynashni bas qiling onayizni xam qiynamang xolayizni qiziga uylaning va meni unuting.
- Nozima meni kechiring men sizga ozor beribman xo'p xolamni qiziga uylanaman ln sizni bir umr sevaman....
-yaxshi qoling.
Men kafedan chiqib ketdim ular xayol surib o'tirardi.
Uyga bordim. Dadam kechik payt keldilar.
-Assalomu alaykum dadajon
-qizim yaxshimisan
-yaxshiman dadajon gapim bor edi agar rozi bo'lsayiz shaharga Zebi xolamnikida yashasam ular yolg'iz bolari chet elda (eri olamdan o'tgan). Med kolejda o'qiganman diplomim bor. 2 oylik xamshiralik kurslariga qatnab esimdan chiqanlarni eslab olsam balnisada xamshira bo'lib ishlardim.
-mayli qizim.
Xolamni oldiga borganimda ular juda xursand bo'ldilar.....
Men kursga qatnay boshladim.... Bu orada Farxod aka uylandilar.
Onamni barcha marakalarini qildik. Aza ko'ylagini xam tashadik. Xolamnikiga tikuv mashinkalarimni oborib oldim. O'zim un xolam un ko'ylak tikardim. Kurslarni xam bitirdim. Kn ishga kirdim. Bir sutka to'liq ishlardim 2 kun dam olardim.....
Uyga borib turardim. Uyga borsam bir xabarni kelinoyimdan eshitdim. Farxod akalar butunlay boshqa viloyatga ko'chib ketibdilar...
Ketganidan juda xursand bo'ldim. Endi men ancha o'zgargandim. Qandaydir quvnoq qizga aylandim. Axir xayotim yangidan boshlandi Yorug' baxtli kunlarim juda yaqin turgan ekan....
Bir kuni....
|
| |
| |
| Nilufar_93 | Сана: Сешанба, 30-Июл-2013, 19:21 | Изох # 881 |
|
Иштирокчи
Гурух: ЗАПРЕТДА!
Изохлар: 270
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 237
Холати: Хозир йўқ
| Xo'o'sh?
Haqiqat havoga o'xshaydi,nafas olib turasizu,o'zini ko'rmaysiz.
|
| |
| |
| Abbosbek | Сана: Сешанба, 30-Июл-2013, 19:26 | Изох # 882 |
|
Sayyod.com посбони!
Гурух: Янги аъзо
Изохлар: 3823
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 655
Холати: Хозир йўқ
| keyinchi  davomini uzoq kuttirmasdan yozing. .
1000 marta yordam ber baribir
unutishadi. Bir marta pand ber, bir
umr eslab yurishadi. .
|
| |
| |
| Dinora_Golden_Girl | Сана: Чоршанба, 31-Июл-2013, 05:12 | Изох # 883 |
|
Sayyod.comда пропискада!
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 4486
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 908
Холати: Хозир йўқ
| O'zgarganizdan xursandman... 
Fikrim satrimda oshkor!)
|
| |
| |
| Sardor_B | Сана: Чоршанба, 31-Июл-2013, 21:54 | Изох # 884 |
 Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 1161
Тақдирланишлар: 1
Хурмат даражаси: 178
Холати: Хозир йўқ
| Bir kun???
Sayyod.com
|
| |
| |
| Mohinur_U | Сана: Пайшанба, 01-Авг-2013, 09:04 | Изох # 885 |
|
Рўйхатда
Гурух: Янги аъзо
Изохлар: 98
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 180
Холати: Хозир йўқ
| Bir kuni....
Xar doimgidek ish kunim edi.
Oq xalatni kiyib, sochimni 2 ga o'rib, kalpachokni boshimga qo'ndirib xolmay tolmay xech kimga ziyonim tegmay jimgina ishlab yurgandim. Bir payt piraktikant yigitlar ( bor yo'g'i 4 ta) bo'limimizga bostirib qiy chuv qilib kelishdi. Palatada bemorga ukol qilmoqchi edim. Asabim buzilib karidorga chiqdim. Yo'q yosh kolej piraktikantlarmas Institutni talabaalari ekan
-bu nima qilganlariz
bemorlar bor umuman shovqun solmanglar. nafas olmasalaring xam mayli.... 3 tasi
Baqadek qarab qolishdi bu battar g'ashimga tegdi. Faqat bittasi bir qaradiyu etibor bermay telida kuyib pishib kimgadir sms jo'natardi. Bo'ylari uzun gavdali qoshlar qop qora.... Ex bir zum xa faqat bir zum erdan chiqqan qizligim esdan chiqdi. Menda xam yurak borku yuragim o'sha notanish yigitga "jiggg'" etdi. Indamay palataga kirdim ishimni davom etirdim.
Xayolim unda qoldi....
Xayolim og'risini ismi Botir ekan men 22 ga kirganman mendan 5 yosh katta ekan
xali uylanmagan
Bir pasda malumotli xam bo'ldim. Bu safar uylanmaganligi meni o'ylantirmadiyu ln yoqtirgan yo'qmikan deb xavotir ola boshladim. "shipyon" xamshira qizlardan bilib oldim. Xavotirim o'rinsiz ekan.
Shuncha bola menga etibor berardi. Sevaman deb charachardi. Ln Botir shirin so'z gapirmasdi. Aksincha Qo'pol gapirardi. Dam olish kunlarim zo'rg'a chidardim. Smenam bo'lgan kuni xursand bo'lardim. U xar doim smenada qolardi.....
kunlarim o'tardi oradan bir oy o'tdi. Bo'limizda duv duv gap Botir uylanayapti ekan....
Jaxlim chiqdi. Ln keyinchalik o'rnimni bildim axir men juvonmanku..... 2 kundan kn Piraktikantlar kelmay qo'yishdi. Bo'ldi bas men xam turmushga chiqaman. Niyatimni xolam orqali uydagilarga malum qildim. Uydagilar xursand. Bir munosib oilaga men uzatishmoqch bo'ldi. Bola Uylangan ekan 6 oy uy qilib ajrashgan ekan.
4 ta xotin bn kiyovni uyiga oborishdi.
Nikoh o'qidi. "Alvido Botir men endi o'zgani yoriman" degan xayol bn chimildiqda yolg'iz o'tirardim.
Eshik ochildi kiyov sekin qadamlar bn kirib keldi....Добавлено (01-Авг-2013, 08:04)
---------------------------------------------
Kiyovni ismi nima ekan? Nimalar qilib qo'ydim? Uni tanimaymanku e xudo chol bo'lsaya?
Sekin kelib qarshimga o'tirdi.
Yuzimni yopib turgan ro'molni oldi.
Boshimni pastga qaratib ko'zimni yumib oldim.
Ular menga tikilib qarab turardi.
Yuzimni oxista ko'tardi.
Ko'zimni ochdim xayratda qotib qoldim.
Ro'paramda jilmayib...
Botir aka o'tirardi. Ko'zimga ko'rinmayaptimikan deb ko'zimni yumib
yana ochdim.
Qilig'imni ko'rib kulvordi.
-surpiriz qilishni yaxshi ko'raman. yana Ko'zini yumib ochsang xam baribir oldingdan ketmayman.
-axir qandaqasiga?
- seni birinchi bor bozorda ko'rgandim. Surushtirdim. ajrashganinga ko'p bo'lmagan ekan. Keyin sovchi jo'natdim. Ln sen rad etding men yana sovchi jo'nataverdim ln sen bir marta bo'lsa xam uchrashib ko'rmading. Keyinchalik ishga kirganingni bildim. Seni sovchi yo'li bn ko'ndiraolmasdim. Sal xiyla ishlatishga to'g'ri keldi. Sen ishlagan bo'limda xolam ishlaydi. Men tish shifokoriman. klinikam bor. Xolamni yordami bn piraktikantlarga qo'shilib oldim seni smenang kuni faqat borardim. Sen buni bilmasding. Senga ataylab beitibor tutdim. Sen esa yoqtirib qolding kn uylnayapti degan gap chiqardim. Uyingga boradigan sovchilarni qaytardim faqat mendan borardi Kutganimdek sen achchiq qilib turmushga chiqding. Yoqtirib faqat men qiynalamanmi sen xam qiynal dedimda.
- sizni uylanmagan degandi
- kuldi shunchaki xamshira qizlar so'raganda uylanmaganman devorgandim.
Men qarindoshlar topgan qizga uylandim. Ln u onamni xurmat qilmadi. Yolg'iz o'g'ilman dadam olamdan o'tgan. Men seni o'tmishingni so'ramayman faqat bir iltimos Onamni extiyot qil o'z onangday ko'r
-xo'p bo'ladi.
-raxmat senga Nozishim deya ohista bag'riga bosdilar.....
Men baxtli edim. Onajonim mehribon edilar.
Xar kuni Botir akam jaxlimni chiqarardilar
-Voy Nozish hamshira qizlar yomonam chiroyli ekan
Onajon sizga kelin kerakmasmi
onajonim meni yonimni olardi
- menga kelinmas shunday chiroyli qizimga kiyov kerak tanish o'rtog'laring yo'qmi
xammamiz kulvorardik.
Sabr qilib baxtimni kutdim. Yaqinda bu oilada chaqaloq yig'isi yangraydi.
TUGADI.
|
| |
| |
| Nilufar_93 | Сана: Жума-муборак кун!, 02-Авг-2013, 01:37 | Изох # 886 |
|
Иштирокчи
Гурух: ЗАПРЕТДА!
Изохлар: 270
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 237
Холати: Хозир йўқ
| Viiyey viiyey shunaqa ayyorchala yoqadiyeey.AJoYIB)
Haqiqat havoga o'xshaydi,nafas olib turasizu,o'zini ko'rmaysiz.
|
| |
| |
| Giyos | Сана: Якшанба, 11-Авг-2013, 02:54 | Изох # 887 |
 Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
| Hech kimsiz...
- Yo’q, dada. Men boraman. Tog’ga dam olgani borishim kerak. O’rtoqlarimga va’da berganman. Va’damni buza olmayman.
- Bormaysan dedim.
- Boraman. Bilasizku. Baribir aytganimni qilaman.
- Tinch yursang ham mayli edi. Janjalkash bola bo’lsang. Kechayam militsiya xonadan olib keldim. Janjallardan beri kelmasang. Uyda o’tir. Onangni havotirga qo’ymagin.
- Dada. Yigitchilik. Bunaqalar bo’lib turadi. O’zingiz ham rosa janjalkash bo’lgansizku. Onam aytib berganlar.
- Bo’lmagan gap. Men bosiq odam bo’lganman. Janjallarga aralashmasdim.
- Unda nega qamalib chiqgandingiz?
- Uni sababi boshqa edi.
- Aldamang.
- Men ko’rganlarimni sen ko’rmagin deyapman o’g’lim.
- Havotir olmang, menda unday bo’lmaydi.
- Uyda ishlar ham ko’p edi.
- Ukam borku. Usha qiladi. Qolaversa singlim ham ta’tilda. 2 kunda qaytaman.
- Onang bilan hayirlashib ket hech bo’lmasa.
- Tez qaytamanku, hayirlashib nima qilaman.
- Ketmasang bo’lardi. Ko’nglim g’ashda.
- Qachon ko’nglingiz g’asht bo’lmagandi o’zi?
Qodir sumkasini yerdan olib, otasiga xayir demasdanam chiqib ketdi. 100 metr yurganidan keyin, o’rtoqlari kutib turgan mashinaga o’tirdi. Uyda Karim aka, o’g’liga gapi o’tmaganidan, afsuslanib, o’ziga o’zi kuyinib qoldi va kichik o’g’li bilan qizi Qodirga o’xshamaganiga shukur qildi. Borib, hovlidagi o’rindiqqa o’tirdi. Cho’ntagidan sigarata olib tutatdi. Chekib bo’lib, uyiga kirib ketdi. Uyga kirganida deraza tokchasida turgan Qodirni telefoni jiringladi. Telefoni qolib ketibdiku deb hayolidan o’tkazdi. Va kelayotgan qo’ng’iroqqa javob berdi. Qodirning o’zi, do’stining telefonidan qo’ng’iroq qilibdi. Otasiga telefonini o’chirib qo’yib, xonasiga kompyuterini yoniga qo’yib qo’yishini aytibdi. Karim aka, o’g’li aytganini qilib, yana hovliga chiqibdi. Hovlida xotini Jamila opa uni savolga tutibdi:
- Adasi, o’g’lingiz ketdimi?
- Ha ketdi.
- Xayirlashmadiku?!
- Aytdim. Tez kelaman deb, ketdi. Aytganimni qilmadi. Bilasanku o’g’lingni.
- Nega aytganingizni qildira olmaysiz? Qanaqa otasiz?
- Boshimni qotirmagin. O’zi jahlim chiqib turibdi. Uni bolaligida qamalib ketib, unga otalik qila olmadim. Uni ustidan o’rtoqlari “otang qamoqda” deb kulishgan. Yana boshqa sabablar. Senga hammasini aytib o’tirmayman. Shunga u meni hurmat qilmaydi. Meni aybim bilan u xo’rlanib o’sgan emish. O’smay har narsa bo’lgur. Shunday vaziyatda men nima qilishim kerak endi. Mayli, aytganimni qilmasin. Sog’ bo’lsa bo’lgani.
- Ushanda qiynaldida bola.
- Nega qiynaladi? Hamma narsalaring bor edi. Qolaversa akalarim qarab turishdi senlarga. O’zingni uyingdagilar qarab turishdi. Tarbiyani qayeridadir xato qilgansan. Balki otang bo’lganida undan bo’ladi, otang bo’lganida bunday bo’lardi deb, rosa qulog’iga quygandirsan.
- Ha, shunday deganman.
- Mayli, o’tib ketdi. Insof kirib qolar.
Karim aka hozirda 43 yoshdalar. 25 yoshlarida, Qodir 5 yoshligida qamoqqa tushib qolgandi. Ko’chada bezorilar bilan tortishib qolib, ularni mayib qilib qo’ygandi. Bezorilar keyin uni ustidan yozib yuborishdi... Karim aka, o’zimni himoya qildim deb, isbotlay olmadi. Taqdirga tan berib qo’ya qoldi. Jamila opa esa, Qodirni quchoqlab, yig’lab qoldi. 5 yilda qaytib chiqdi... Keyin birin ketin o’g’il va qizli bo’lishdi. Qodir bilan esa, munosabati shu ahvolga keldi...
Qodir do’stlari bilan tog’ga yetib bordi. Yo’lda yurganda telefoni qolib ketgani esiga tushib, telefon qilib, o’chirtirib qo’ydi. 5 ta o’rtoq, tog’dan, ijaraga hovli olib, usha yerga joylashishdi. O’zlari bilan olib kelgan masalliqlarini olib kirib, ovqatga unab ketishdi. Albatta ichkilik ham bor edi. Yonidagi hovlida ham odamlar bor ekan. Ular ham o’zlari tengi yigitlar. Bir ikki qizlar ham yuribdi. Ko’rib, Qodir kulib qo’ydi. Ovqat pishdi, yeyishdi. Ichkilliklar ichildi. Hovli yonidan o’tgan suvda cho’milishdi. Keyin chiqib, yana ichishdi, gazakdan yeyishdi. Kech tushdi. Yana ovqat pishirishdi. Yeyishdi, ichishdi. Ozgina yotishdi. Keyin mashinada musiqani baland qo’yib, orqa bagajni ochib qo’yishdi. Keyin birgalashib, qiyqirishib, raqsga tushishdi. Soat 23-30 lar atrofi bo’lgandi. Ancha baqirishib, o’ynashdi. Shunda qo’shni hovlidagi yigitlardan biri chiqib, ularga ashulani pasaytirishligini iltimos qildi. Ularni uhlashiga halaqit berayotgan ekan. Qodirga bu yoqmadi. Uning mazza qilib dam olishini kimdir buzayotgani yoqmadi va kelgan yigitni yoqasiga yopishdi. U yigitni do’stlari kuzatib turgan ekan, tezda unga yordam bergani kelishdi. Bu yoqda Qodirni do’stlari... Jang bo’lmadi. Ajratishdi. Tinchlik bilan hal qilindi. Musiqa o’chirilib, hammalari xonalariga kirib uhlashdi...
Karim aka kechasi yaxshi uhlay olmadi. Uyoqdan buyoqqa ag’anab, keyin uhladi. Tun. Jim jit. Hamma uhlayapti. Ahyon ahyon Karim akani xurrak ovozi chiqib, sukunatni buzib turadi. Ko’cha devoridan asta ikkita kimdir oshib tushdi. Va tushgan joyida qimirlamay qotib turishdi. Hovlini ozgina kuzatib, uyga yaqinlashishdi. Eshikni asta, bildirmay ochishdi. Lekin baribir past ovozda qiyqillagan ovoz eshitildi. Joylarida jim turib qolishdi. Hech kim uyg’onmaganiga ishonch hosil qilishgach, ichkarida ohista kirib borishdi. Xonalarni ko’zdan kechirishdi. Kim qaysi xonada yotganini bilib olishdi. Keyin, bir chekkadan Karim aka, Jamila opa va ularni o’g’illari va qizlarini bo’g’izlab chiqishdi. Qotillar boshqa xonalarni yana boshqattan kuzatib chiqishdi, qidirganlarini topa olishmadi, murdalarni yuziga chiroq yoqib yaxshilab qarashdi, ularni o’lganiga ishonch hosil qilib, kelgan devorlaridan oshib ko’chaga tushishdi. 2 chaqirimcha piyoda yurib, katta mashina yo’lga chiqishdi va oldindan kelishilgan taksi mashinaga o’tirishdi, keyin katta anhor bo’yiga borib, qonga botgan pichoqlarini yuvishdi. Qonga botgan kiyimlarini almashtirishdi va pichoq bilan maydalab, suvga otib yuborishdi. Pichoqni urib sindirib, uni ham suvni boshqa boshqa tomoniga otishdi. Keyin qayta mashinaga o’tirib, tungi klubga borib, ichkariga kirib ketishdi...
Tong otdi. Hovlida qushlar chug’ur chug’uri boshlandi... Ichkarida esa yana jim jitlik. Tinch. Soat o’tib borayapti... Tushlik payti bo’ldi. Jamila opanikiga deyarli har kuni chiqadigan qo’shni Salimaxon ham bugun negadir chiqmayapti. Balki chiqqan bo’lsa, darvoza ichkaridan qulf bo’lgani uchun ocha olmay, qaytib uyiga ketgandir. Kechki payt bo’ldi. Salimaxon yana chiqdi. Darvoza ochilmadi. Bu unga shubhali tuyuldi. So’ng telefonini olib, telefon qildi. Ichkaridan jiringlagan ovozi keldi. Hech kim ko’tarmayapti. Ichkaridan qulf bo’lsa, kimdir bo’lishi kerakku deb, yana qayta qo’ng’iroq qildi. Keyin yana qaytib chiqib ketdi. Kech tushdi. Salimaxon yana chiqdi. Yana o’sha ahvol. Hayron bo’ldi. Qo’ng’iroq qildi. Yana hech kim olmadi... Bu payt Qodir yo’lda uyiga qaytayotgan edi. U o’ylardi. Do’stlarini otasiga munosabatini. Ular haqida faxrlanib, to’lqinlanib gapirishlariga havas qildi. Birini otasi ham yo’q. Har gapida otasini eslab o’tadi: otam bunday degandilar, mana bunday degandilar deb. Qodir o’zining otasi haqida oldin hech o’ylamaganiga afsuslandi. To’g’risida, unda nima ayb. Dam olishda, do’stlarini uyidagilar qo’ng’iroq qilib, hol ahvol so’rashganida, u o’zini uyidagilarini esladi. Telefoni yonida bo’lganida uni ham eslasharmidi? Ha eslashardi. Nima bo’lsa ham, uni yaxshi ko’rishadi. Bugun borib dadamdan kechirim so’rayman dedi. Yaxshisi ertaga... Ularda ayb yo’q. Shuncha payt men ularga yomon gapirsamda, ular menga bir og’iz qattiq gapirmadilarku. Menga bo’lgan hurmatlarini tushunmabman. O’zgarishim kerak. Uyiga keldi. Darvoza yonida Salimaxonni ko’rdi, salom berdi. Salimaxon unga darvoza yopiq ekanni, ertalabdan beri hech kim ochmayapganinida aytdi. Qodir hayron bo’ldi.O’zi darvozni itarib ko’rdi. Taqillatdi. Salimaxonni qo’lidan telefonni olib, uydagilarni barcha telefoniga qo’ng’iroq qildi. Hech kim ko’tarmadi. Eshikni yanada qattiqroq taqillatdi. Javob yo’q. O’zining o’chirtirib qo’ygan telefoniga ham qo’ng’iroq qilib ko’rdi. O’chiq. Devordan oshib tushishga harakat qilmoqchi bo’ldi. Salimaxondan narvon olib, devordan oshib tushdi. Keyin darvozani ochdi. Ichkaridan haligacha qulf ekaniga ajablandi. Eshik ochilgandan keyin, Salimaxon ham ichkariga kirdi va “kimdir bor ekanmi?” deb so’radi. Qodir dadasi va onasining xonasining derazasidan qaradi. Parda orqali qilib, ular yotganini hiraroq ko’rdi.
- Ha shu yerda ekanlar. Uhlashayaptimi deyman?
- Ertalabdan beri uhlashayaptimikan? Eshik ertalabdan qulf edi.
- Bilmadim. Lekin telefon jiringlaganda, ular uyg’onishi kerak edi. Hozir kirib qarayman.
Qodir ichkariga kirdi. Ichkaridan g’alati hid kelayapgandi. Dadasi va onasi yotgan xonaga kirib, ularga qaradiyu, joyidan qimirlamay qoldi. Yotog’ qip qizil qotib qolgan qon. Dadasi va onasing bo’yni bo’g’izlangan. Borib ishonqiramay qimirlatib ko’rdi. Ular alaqachon o’lib, ko’karishni boshlagandi. Yooooo’q deb baqirib yubordi. Tashaqarida Salimaxon yugirib kirdiyu, ichkaridagi ahvolni ko’rib, hushidan ketdi. Qodir shoshib, ukasi va singlisini xonasiga kirdi. U yerda ham shu ahvolligini ko’rib, gangib qoldi. Nima qilishini bilmay qoldi. Ota onasini xonasiga o’tdi. Yerda yotgan Salimaxonni ko’rib, uni o’ziga keltirdi. O’rnidan turg’azdi. Salimaxon o’ziga kelganda ham, rangi oqarganicha qolaverdi. Salimaxon hovliga chiqib o’tirdi. Qodir esa, nima qilishini bilmay, u xonadan bu xonaga o’tib yurdi. Hamma oila a’zolarini birma bir turtib chiqdi. Sado chiqmadi. Hovliga chiqib, baqirdi. Bir ikki qo’shnilar “nima bo’ldi” deb yugurib chiqishdi. Militsiya, eskpertlar keldi... Qodirni amaki va tog’alari keldi. Salimaxon uchun Tez yordam chaqirildi. Ichkarilar ko’zdan kechirilib, Qodir va Salimaxon savol javob qilindi... Murdalar ekspertiza uchun olib ketildi. 1 kundan keyin janoza o’qildi. Militsiya qotilni qidirishga tushdi... Qarindoshlarini uylarni tozalab berishdi. Keyin asta sekin hamma Qodirga sabr tilab, tarqalishdi...
Qodir bir o’zi hayhotdek hovlda shumashib qolib ketdi. Hovling burchagida, osmonga qarab, yulduzlarga termulib o’tirardi. Surishga hayoli, o’ylashga o’yi kelmayotgan edi. Hayol qilishdan ham, o’ylashdan ham qo’rqayotgan edi. Unda faqat ikkita savol bor edi, kim va nima uchun o’ldirdi? Militsiyadan javob yo’q. Qidirishayapti. Topishlaridan Qodirning umidi ham yo’q. Uhlay desa, uyqusi ham kelmayapti. Ko’zini yumguncha, oilasidagilarni murdasi ko’z o’ngiga kelaveradi. Savol qayta qayta berilayapti: “Nima uchun? Nima uchun? Nima uchun???? Balki ketmaganimda bunday bo’lmasdimi? Dadam aytdilaraa, ketmagin, ko’nglim g’ash deb. Men noshud quloq solmay ketib qoldim... Onam bilan xayrlashmadim ham. Xayrlashgin degandilarku. Nega aytganlarini qilmadim. Endi diydor qiyomatga qoldimi? Endi ularsiz qanday yashayman. Bir o’zim qoldimku. Hech kimsiz qoldimku!!! Endi hayotdan ma’no topayotganimda, hammasi puchga chiqdi. Negaaa?!?!?!?”...
Qodir ko’zlaridagi yoshni artib, o’rnidan turdi. Boshi aylandimi, sal joyida turdi. Keyin o’ziga kelib, uyga qarab yurdi. Ota onasining xonasiga kirdi. Ko’z o’ngida ularni yotgan murdasi yana shaklana boshladi. Qodir ko’zlarini ishqaladi. Murdalar yoqoldi. Ichkariga yurishga qo’rqdi. Singlisini xonasiga bordi. Chiroqni yoqdi. Singlisini yumshoq o’yinchoqlari turibdi. Qodir singlisiga, o’tgan yili, tug’ilgan kunida, sovg’a qilgan ayiqchani qo’liga oldi. Bu ayiqchani singlisi xonasiga kirganda, qo’lidan tushurmasdi. Qodir, ayiqchani, huddi singlisini bag’riga bosgandek, mahkam quchoqlab oldi. Yig’lab yubordi. 5 daqiqacha quchoqlab turdi. Keyin ukasini xonasiga bordi. Eshikni ochdi. Ichkaridan “Aka, kiravering” degan ovozni eshitgandek bo’ldi. To’xtab qoldi. Xonaga kirayotganida ukasi har doim shunday der edi. Balki o’rganish bo’lib qolgani uchun eshitilayotgandir deb o’yladi. Lekin ichkariga kirgani yuragi bormadi. O’z xonasiga kirib, kompyuterini yoqdi. Ichidan, oilasini rasmlarini ochib, birin ketin tomosha qila boshladi. Har bir rasmni ko’rganda, uni silab qo’yardi. Ba’zi rasmlarni eslab, ko’zidan yosh ham oqizardi. Ko’rib bo’lgach, kompyuterni o’chirib, uhladi.
Ertalab uni hech kim uyg’otmadi. Avval onasi uyg’otardi. Ishiga kech qoladigan bo’ldi. Chunki uhlab qolib, kech turdi. Nonushtasi tayyor emas. O’zi tayyorlamasdi. Doimo singlisi tayyorlab bergan. Oshxonaga borib, muzlatgichni ochdi. Ishtaxasi tortmadi. Bir o’zi ovqatlanishni odat qilmagandi. Muzlatgichni eshigini qayta yopib, xonasiga kirib, kiyinib, ishiga ketdi. Hayoli oilasidagilarda qolgan. Ishida ham unum yo’q. Unga hech kim e’tiroz qilmayapti. Uning hozirgi holatini hamma bilib turibdi. Shunga ho’jayini uni yoniga chaqirib, 2 haftaga ta’til berib, sihatgohga yo’llanma ham taklif qildi. O’ziga kelib olishi uchun. Qodir sihatgohga borishni rad etdi. Uyga qaytdi. O’tmishini esladi. Uydagilarga aytarli vaqt ajratmagan ekan. Ko’chada yurib, bezorilikdan beri bo’lmagan ekan. Har kuni kim bilandir mushtlashgan, yoki kimnidir haqorat qilgan edi. Tungi klublardan beri kelmasdi. Ba’zi paytlar uyga kelmay ham qolardi. Shularni esladi. Behuda o’tgan umriga achindi. O’tmishni qanday qaytarsa bo’ladi degan javobi yo’q savolni o’ziga berdi. Javobini ming o’ylab topa olmagach, yerni ko’p bora mushtladi...
Ertasi kuni tog’asi bilan amakisi kelib, o’tgan ruhiga duo o’qishdi. Qodirga ahvoliga qarashdi, ozib ketgan, sochlariga bir ikki oq oralabdi. Soqoli o’sib ketgan. Unga achinishdi. Keyin amakisi gap boshladi:
- Jiyan. Bir o’zing qiynalmayapsanmi?
- Yo’q. Qiynalmayapman.
- Ko’rinishing bunday demayaptiku.
- Ko’rinishim... oldingidek.
- Seni tushunamiz. Bir kunda butun oilangdan ajralish, sen uchun o’g’ir. Men uchun ham og’ir. Ular meni ham jigarlarim edi. Sendagi holat menda ham bo’layapti.
- Aynan mendagi sizda bo’lmayapti.
- Biza, tog’ang bilan masalahatlashdik. Hohlasang, menikiga yur. Biz bilan yashaysan. Yoki tog’angnikiga.
- Yosh bolamasmanku. O’zimni o’zim eplay olaman. Rahmat.
- Senga yosh bolasan demadim. Lekin hozir sen hech kimsiz yashashing qiyin. Bir fursat, biznikida yashab tursang, ancha o’zingga kelib olarding.
- Men o’zimdaman. Tug’ilib o’sgan uyimni tashlab keta olmayman. Uzr.
- Uzr so’rashing shart emas. Senga biz taklifimizni aytdik. Yana o’ylab ko’r.
- Hop. Rahmat.
Ular ketishdi. Yana Qodirni bir o’zi qoldi. Uyga kirib, otasini, onasini, ukasini, singlisini telefonlarini olib chiqdi. Yerga o’tirib, ularni birin ketin yoqdi. Onasini telefonini olib, o’zini raqamiga terdi. Telefoni jiringlab, ekranda “Onam” degan yozuv chiqdi. Chuqur nafas tortib qo’ydi. Ekrandagi “Onam” yozuvini bosh barmog’i bilan silab: “Kechiring onajon”, - dedi. Qo’ng’iroq tugagach, yana qayta qo’ng’iroq qildi. Ekranda “Onam” degan yozuv paydo bo’ldi. O’chguncha termulib turdi. Keyin otasini telefonidan qo’ng’iroq qildi. Keyin ukasi va singlisini telefonidan. Bularda ham ancha termulib turdi. O’zini huddi ular telefon qilayotganga ishontirishga harakat qilardi. Ularni his qilishga harakat qilardi. Qanchadir miqdorda bunga erishdi ham...
(davomi bor)
Sog' salomatlik...
|
| |
| |
| Dark | Сана: Якшанба, 11-Авг-2013, 05:14 | Изох # 888 |
|
Иштирокчи
Гурух: VIP
Изохлар: 159
Тақдирланишлар: 1
Хурмат даражаси: 612
Холати: Хозир йўқ
| boshida dada man ketaman, toqqa chiqib keli dganini oqishi bowladim-u, pastroqqa tushib borib oqishda davom etib, uyqularim kelib ketdi. sal pastroqni koray yana qancha bor ekan deb tushaverdim, tushaverdim... ooooxirida "davomi bor"ni oqiwim bn uyqularim ochilib ketdi... samimiy, kutilmagan va betoxtov kulgi ham chiqib ketdi behosdan... mazza qib kuldim, besababde, ahmoqlikdir, bilmadim lekin endi uyqu qochib ketdi kulaverib...
endi boshdan oqiyapman, uyqu qaytib kelar)))
ps. shunaqayam serhikoya bolasizmi oga, oz ozdan qoyib borsez bolarkan... mani telefonda hikoya oqiyotganimi korgan odam, qaysi asarni oqiyapsan deb sorab qolishadi...
|
| |
| |
| Nilufar_93 | Сана: Душанба, 12-Авг-2013, 00:00 | Изох # 889 |
|
Иштирокчи
Гурух: ЗАПРЕТДА!
Изохлар: 270
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 237
Холати: Хозир йўқ
| Oqibatli bo'lish kerak ekanligini,Bu hayotda hammamiz g'animatligimizni eslatib qo'ydiz.
Boshqa yo'nalish...Detektiv va tragediya dirmidi...Kuzatamiz Kutamiz.
Haqiqat havoga o'xshaydi,nafas olib turasizu,o'zini ko'rmaysiz.
|
| |
| |
| Giyos | Сана: Сешанба, 13-Авг-2013, 02:47 | Изох # 890 |
|
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
| Dark, izohni uyqisirab yozganizga ishondim))
Hech kimsiz... (davomi)
Kechasi uyga kirishga yuragi betlamadi. Hozir kirsa, ko’ziga yana oilasini jasadi ko’rinadi. Uyqisi ham kelmadi. Hovlida gandiraklab, uyoqdan buyoqqa yura boshladi. Oxiri yurishga holi ham kelmadi. Hamma chiroqlarni o’chirdi. Hovlini chekkarog’idagi o’rindiqqa o’tirdi. O’kirib yig’lab yubordi. So’ng ko’zlaridagi yoshlarni artdi. O’rindiqqa yotib, uhlab qoldi. Qancha uhlaganini bilmaydi. Hovlidagi qadam tovushlaridan uyg’onib ketdi. Hovlida ikki kishi, uy tomon harakatlanayotgandi. Qodir, vaziyatni tezda fahmladi. Qotillar, uni o’ldirish uchun kelishgan. Demak, butun oilasi, uning deb o’lib ketishgan. Qodir joyidan qimirlamadi. Vaziyatni kuzatdi. Hovlidagi ikki kishi, avval hovlini kuzatib, uyga kirib ketishdi. Qodirni yotgan joyi ulardan uzoqroq va qorong’i bo’lgani uchun ko’rishmadi. Ko’rishgan bo’lsa ham, o’rindiqni ko’rishgan. Qodir, o’rnidan sekin turib, chekkaroqda turgan qalin yog’ochni qo’liga oldi. Sekin uyga yaqinlashdi. Eshikni orqasiga o’tib, ularni chiqishini poyladi. Ichkaridan Qodirni topa olmay, birin ketin chiqib kela boshlashdi. Qodir ulardan birini boshiga yog’och bilan urdi. Dup etib yiqildi. Ikkinchisi nima bo’lganini tushunmay qolayotganida uni boshiga ham yog’och tushdi. Ancha baquvvat ekanmi, yiqilmay qoldi. Qayta, qattiqroq tushgan zarbdan keyin yiqildi. Qodir borib, chiroqni yoqdi. Uyidan, arqonni olib chiqib, ularni bog’ladi. Yonidan pichoqlarini olib qo’ydi. Keyin militsiyaga qo’ng’iroq qildi... Amakisiga ham. Militsiyadan avval amakisi yetib keldi. Bu payt, shovqindan bir ikki qo’shni ham chiqib ulgurgandi. So’ng militsiya yetib kelib, Qodirdan voqeani so’rab, yozib, hovliga tushgan shahslarni olib ketdi... Amakisi Qodirga:
- Jiyan, senga aytgandimku, biznikiga yur deb. Qara, seni o’ldirib ketishlariga oz qoldi.
- Balki siznikiga borganimda, sizlarni ham o’ldirib ketishi mumkin edi.
- Tanirmiding bularni?
- Ha. Bu nusxalar bilan ko’p mushtlashgandim. Ablah ekanini bilardim. Lekin pastkash ekanini bilmagan ekanman. Kimdan gumon qilishniyam bilmayapgan edim. Mana endi tugadi hammasi.
- Haliyam kech emas. Biznikiga yur.
- Uyni chirog’ini kimdir yoqib turishi kerakku amaki.
- Juda qaysarsanda. O’zing bilasan. Men ketdim bo’lmasam.
Qodir, hovlidagi o’rindiqqa yana borib o’tirdi. Tonga ham otay deb qolgandi. Uhlagisi kelmadi. Uyidagilarini o’limida o’zini yanada kattaroq aybdor his qila boshladi. Uning ahmoqona ko’cha hayoti deb, butun oilasi o’lib ketdi... Qayg’uga botib qoldi.
Ertalab, uyg’ondi. Yuzini yuvib, oynaga qaradi. Sochiga oq oralabdi. Oshxonaga kirib, choy qo’ydi. Uyda bir o’zi hech nonushta qilmasdi. Nonushta qilgisi kelmadi. Uyida non ham yo’q ekan. Olib kelmagan. Shu paytgacha otasi olib kelardi. Choyni o’chirdi. Do’stlari, kechqurungi voqeani qayerdandir eshitib, unga telefon qilishdi. Bir kafega uchrashuv belgilashdi. Borib usha yerda, ubu narsa yeb gaplashib o’tirishdi. Do’stlari, unda oldingi Qodirni ko’rishmayotgandi. Ancha o’zgargan. Gapirishlari, fikrlari, avvalgi Qodirdan tubdan farq qilardi. O’zgargandi. Ancha vaqt gaplashib o’tirishdi. Keyin uy uyligiga tarqashdi. Qodir uyiga kirib, televizorni yoqmoqchi bo’ldi. Lekin yoqmadi. Xonasiga kirib, o’rnida yotdi. Uyidagilari hayoliga keldi. Aybdorlik hisi yana paydo bo’ldi. Tinmay kechirim so’radi. “Aybdorman”, - dedi. Yuragi borgan sari tez ura boshladi. Nafas yetishmay borardi. Tez tez nafas oldi. Ko’z oldi qorong’ilashdi. Boshi aylandi. Yotgan bo’lsa ham, o’zini yiqilib tushayotgandek his qildi. Ozginadan keyin o’tib ketdi. O’ziga o’zi “charchabman”, - dedi. Bunaqa ahvolda yashay olmasam kerak. Xotira meni qiynab, o’ldirib qo’yadi, - deb, narsalarini yig’ishtirdi. Telefonini olib, amakisiga telefon qildi:
- Amaki, menga joy hozirlang, siznikiga boraman. Qiynalib ketdim. Hech kimsiz yashay olmayman boshqa.
- Bo’ldi. Kelaver. Joy tayyor. Bemalol.
Qodirni amakisi, telfonda gaplashib bo’lgandan keyin, eshitib turgan xotini unga dedi:
- Endi butunlay shu yerda yashaydimi?
- Yo’q, butunlay yashamasa kerak. Uylangandan keyin, o’zini uyiga ketib qoladi. Hech kimsiz bo’lmaydiku.
Mualif: Giyos Gapparov
Sog' salomatlik...
|
| |
| |
| Abbosbek | Сана: Якшанба, 18-Авг-2013, 18:18 | Изох # 891 |
|
Sayyod.com посбони!
Гурух: Янги аъзо
Изохлар: 3823
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 655
Холати: Хозир йўқ
| Bu Xikoyani o'qib tasirlanganim uchun Sizlar bilan baxam köraman Odatiy shahar maktablaridan biridagi otadiy öquv kuni. Öquvchilar darsda ötirgan vaqtida qizlardan biri anchagina katta miqdordagi puli yöqolganligini aytib qoldi. Öqituvchi ayol sinfda ög'ri öquvchi paydo bölganidan nihoyatda g'azablandi. U xonadan hech kim chiqmasligini va öquvchilarning sumkasini bittama-
bitta tekshirib chiqishini aytib qoldi.
Tekshirish birinchi qatordan
boshlandi. Öqituvchi asabiy holatda hammaning sumkasini birma-bir nazoratdan ötkaza boshladi. Shu vaqtda oxirgi qatorda ötirgan qizlardan biri xavotirlana boshladi. U nihoyatda hayajonlanar, qöllari titrar, hadik bilan öqituvchiga tikilgancha öylardi: «Navbat menga yetib kelganida nima qilaman? Sumkamni ochib körishsa,sharmanda bölamanku!»
Nihoyat öqituvchi uning qarshisiga
yetib kelganida, qiz juda bezovta, közlari mungli, hadikdan qaltirab
turardi. Öqituvchi undan sumkasini
ochib körsatishni söraganida, qiz
sumkasini berishdan bosh tortdi.
Sinfda g'ala-g'ovur kötarildi.
Hammaning shu qiz ög'ri ekanligiga ishonchi komil edi. Öqituvchi bu safar baland ovozda qizdan sumkasini berishni söradi. Qiz rad etgach, g'azablangan öqituvchi uning yuziga tarsaki tushirdi va nafrat bilan pichirladi: "Ög'ri!" Qizning lablarining bir chetida qon izlari körindi, yuzlariga
yosh dumaladi. Öqituvchi qizni maktab direktorining xonasiga olib bordi. Direktor qizdan sumkasini unga berishni qat'iy talab qildi. Qiz sumkasini direktorga uzatarkan, yig'lagan ovozda pichirladi: "...men... ilojsizlikdan...." Direktor va öqituvchi sumkani ochib körishdiyu bir muddat jim bölib qolishdi. Sumkaning ichida bir nechta non bölaklari va ovqat qoldiqlari bor edi. Qiz mungli ovozda hammasini tushuntirdi: «Меn sumkamni sinfdoshlarim oldida ochib körsatishni xohlamadim. Ular menga past nazar bilan qarashlaridan, ustimdan kulishlaridan qörqdim. Меn doim sinfdoshlarimdan ortib qolgan non bölaklari va ovqat qoldiqlarini yig'ib yuraman. Uyga borganimda esa onam men va ukalarim bularni birgalikda baham köramiz. Mening otam ölgan...
Onam kasal... Ukalarim och... Bizning bundan boshqa tirikchiligimiz yöq..» Ustozlarning yuziga yosh sizdi. Qiz öksib yig'lar, yuzidagi tarsaki izi esa qizarishni boshlagandi.....
(manba Odnoklassiniki.ru dan)
1000 marta yordam ber baribir
unutishadi. Bir marta pand ber, bir
umr eslab yurishadi. .
|
| |
| |
| Giyos | Сана: Якшанба, 18-Авг-2013, 21:36 | Изох # 892 |
|
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
| Abbosbek, bu hikoya uchun, maxsus " Qiziqarli hikoyalar" mavzusi ishlab turgan edi...
Sog' salomatlik...
|
| |
| |
| Zinnura_K | Сана: Якшанба, 18-Авг-2013, 22:08 | Изох # 893 |
|
Sayyod.com мухлиси
Гурух: VIP
Изохлар: 863
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 1466
Холати: Хозир йўқ
| Giyosaka  hikoyezni o'qib .. Tohir Malik ni "kim aybdor " asaridigi Sanjar o'brizi va uning o'tmishi ko'z oldimda gavdalandi...
Ishonamanki Qodir tez orada yaxshilik yo'liga kirb, o'tmishini qaysidur manoda to'g'irlidi...
Sizni esa yengicha yo'nalish va ajoyib ijod namunasi bilan tabrikliyman...
erka farishta....(m)....
|
| |
| |
| Dadaxon | Сана: Душанба, 19-Авг-2013, 11:47 | Изох # 894 |
|
Sayyod.com мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 203
Тақдирланишлар: 1
Хурмат даражаси: 244
Холати: Хозир йўқ
| G'iyos aka davomi yöqmi? Yuragim ezilb orqaga tortib ketdi öqib. Xamasini öldirib ketdiya.
|
| |
| |
| Giyos | Сана: Сешанба, 27-Авг-2013, 03:03 | Изох # 895 |
|
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
| 50 km. (Qiriqqiz bulog’i)
Ertalabdan onamni ovozlarini eshitib uyg’onib ketdim. Nima deyotganlarini boshida anglay olmadim. Sal uyqim o’chib, o’zimga kelganimda, ular meni uyg’otayotganliklarini bildim. Erinibgina uyg’ondim. Kechasi, kechroq uhlagandim. Soatga qaradim. 5 bo’libdi. Yoz bo’lgani uchun kun allaqachon yorishgan. Gandiraklab, esnab hovliga chiqdim. Yorug’ ko’zimni qamashtirdi. Ko’zimni yumib oldim. Onam hovlida turgan ekanlar.
- Turdingmi “Toychog’im”.
- Ona. Axir qanaqasiga toychog’im. Men 25 ga kirdim. Ertaga uylantiraman deyotgan bo’lsangiz.
- Mayli, unda ot. Otsan.
- Uff. Odammizku. (kulib qo’ydim).
- Mahalladagilar tog’ga ketishayotgan ekan. Senam birga borib kel.
- Men tog’da nima qilaman?
- Aylanib kelasan? Havo almashtirib.
- Sizam borasizmi?
- Yo’q, men bora olmayman. Dodangni ko’rgani borishim kerak. O’rnimga sen borasan.
- Borishim shartmi? O’rnimga kimdir boraversin. O’zi qaysi tog’ga ketayapmiz?
- Qiriqqizga.
- Qayerga? Qayerda ekan u? Meni 40 ta qiz kutib oladimi? (Kulib qo’ydim)
- Joyni nomi shunaqa. Qiriqqiz bulog’i. Usha buloqlardan suv olib kelasan. Idishlarni tayyorlab qo’ydim.
- Do’kondan, mineral suv olib, ichib qo’ysak bo’lmaydimi?
- U suv, har hil kasallikka da’vo ekan. Borib olib kel!
- Bo’ldi. Hop dedimku.
- Yuzingni yuvib, choyingni ichib ol. Keyin ketasizlar. Avtobus keladi.
- Kecha etsangiz bo’lardiku...
- Gapni ko’paytirma. Tezroq bo’l. Qolib ketasan bo’lmasa.
Nonushta qilib, safarga kerakli narsalarimni olib, avtobus kelishi kerak bo’lgan joyga bordim. Mikroavtobus turibdi. Ichida 4 ta xotin o’tiribdi. Salom berib, avtobusni oldi o’rindig’iga o’tirdim. Keyin qolganlar kelib o’tirishdi. Hammasi ayollar. Bitta ham erkak yo’q. Hartugul haydovchi bor. Onamga ham hayronman. Shuncha xotin-halajni ichiga meni tiqib yubordilar. Undan ko’rasi, men dodamni ko’rib kelsam bo’lardi. Soat 6-30 larda mashina qo’zg’aldi. Qiriqqiz qaydasan deya, yo’lga tushdik. Haydovchidan uni qayerda ekanini so’radim. Uni aytishicha, Olmaliq shahridan 4-5 chaqirim uzoqlikda ekan. Ha. Toshkent viloyati, Olmaliq shahri. Bahonada u tomonlarini ham ko’rib kelaman. Ko’p tanishlarim bor edi. Hozir qaysi birini topaman. Keyin shuncha xalq, men tanishlarim bilan so’rashishimni kutib turishmaydiku. 1,5-2 soat deganda, Olmaliq shahriga yetib bordik. Ajoyib tabiat. Uzoqdagi zavod minorasidan chiqib turgan tutunni ko’rasiz. U atrofga tarqalmoqda. Har holda havosini toza deb bo’lmasa kerak. Har holda odamlar shu yerda yashab, ishlashayaptiku! Biz oddiy bir mehmonku. Olmaliq bozori yonida to’xtab, haydovchi, shu yerdagi haydovchilardan, Qiriqqiz bulog’iga boradigan yo’lni so’rab oldi. O’zi ancha oldin kelgan ekan. Yo’l esidan chiqibdi. 25 minutlar deganda, cho’lu adir orasiga kirib bordik. Bug’doy o’rilgan. Somonlar preslanmoqda. Hamma yoq sap sariq. Yashil o’tni uchratish qiyin. Dala bo’ylab kirib ketayapmiz. Tog’ga boramiz deyishgandi. Tog’ ko’rinmaydi. Uzooooqda ko’rinayapti. Faqat u yoqqacha bormasak kerak. Sekinlik bilan, bitta mashina sig’adigan yo’l bo’ylab, kira bordik. Ajoyib manzara ko’rindi. Katta chuqurlik. Ichi daraxtzor. Sekin kirib borayapmiz. O’ylayapman. Hech kim bo’lmasa kerak deb. Odam ko’rinmaydigan joylarda. Yo’l pastga tusha boshladi. Keyin avtomabillar turar joyi ko’rindi. Yo’q, ko’p mashinalar bor ekan. Adashibman. Mashinadan tushdik. Olib kelgan narsalarimizni ko’tarib, o’tirish uchun, mo’ljallangan joylardan biriga bordik. Shu kuni qandaydir tadbir bo’layotgan ekan. Bir ayol, ravon so’zlab, mehnat ahlini maqtamoqda. Atrofga qarasam, yo’lakda 4 ta stol turibdi. Ular har hil bezatilgan. Birida, qo’lda yasalgan, hunarmandlik buyumlari. Birida, non mahsulotlari va bug’doy, birida mevalar. Birida esa qishloq ahlini tadbirlardagi rasmlari. Qiziq, hosil bayramini qilishayotganmikan? Tadbir bo’layotgan joyga yaqinroq bordim. Mikrafonni bir qiz oldi. Adashmasam, boshlovchi. Ha, bu safar adashmadim. Boshlovchi ekan. So’zni, maktab rahbariga berdi. Boshlovchi qizning nutqi.... Takrorlanmas... Yoqimli... E’tirobor tortadigan... mayin... shirin... Bundan gapiradigan qizni, avval uchratmagandim. Husni ham chiroyli. Bo’ylari balandgina. Sochlarini bitta qilib, o’rib olgan. Qulog’ida ziragi bor, husniga husn qo’shib turibdi. U qiz haqida ko’p gapirib yubordimmi? Nahotki?! Bo’lishi mumkin emas. Uni yoqtirib qolayapmanmi? Rosti ham, men kutgan 40 ta qizni o’rnini bir o’zi bosadigan qiz ekanda. Tanishib olsam, zarar qilmasa kerak. Onamga telefon qilib, kelin topdim desammikan?... Telefonni antenasi yo’qku. Pastlikda bo’lganimiz uchundir. Mayli. Yoniga bordim. Unga sizga bir ikki savolim bor edi, - dedim. U keyinroq suhbatlashishini aytdi. Odob bilan! Qoyil qoldim. Hozir tadbirda yana so’zga chiqar ekan. Suhbatni yarim bo’lib qolishini istamas ekan. Menga, bo’sh o’rindiqlardan biriga o’tirib, tadbirni kuzatishimni so’radi. Kuzatdim. Rasq bo’ldi. 10 tacha bir xil kiyingan qizlar o’ynashdi. Atrofni kuzatdim. Sanasa rosti ham, 40 ta qiz chiqadi. Kam bo’lsa, yosh kelinchaklarni ham qo’shib sanarmiz. Hazil. Gapda. Zerikkanda. Nihoyat tadbir tugadi. Tadbir tugamasa, men tugashim aniq edi. Ungacha yonimda o’tirganlardan, Qiriqqiz haqida so’rab o’tirdim. Ular aytarli, ma’lumot bera olishmadi. Avval ham shu haqida turli, rivoyat, afsonalar eshitgan, o’qigandim. Qayta o’qiyman desam, o’sha o’qigan manbamni topa olmadim. Internetdan ham qidirib, hech nima topa olmadim. Keyin kallamga, shu yer haqida, internetga ma’lumot kiritish haqida fikr keldi. Shunga ma’lumot so’radim. Hozircha hech kim yozishga arzirli ma’lumot bermadi. Attang. Joyga gap yo’q lekin. Kun issiq bo’lishiga qaramay, bu yer juda salqin. Tepa juda issiq. Bu yer, oqayotgan suv hisobigami, yoki daraxtlar hisobigami, salqin. Havo ham nafis. Shularni hayol qilib o’tirgandim. Boshlovchi qiz kelib qoldi. Kutirgani uchun uzr so’radi. Men gap boshladm.
- Hozir qanday tadbir tugadi?
- Bu tadbir, Mustaqillik bayramimizga bag’ishlangan edi. Unda tuman hokimyatidan, mahalladan odamlar kelib, ishtirok etishdi. Siz shu tadbirga guvoh bo’ldingiz. Biz kasb hunar kollej bitiruvchilarimiz. Shu tadbirni o’tkazish bizga topshirilgan edi. Fikrimcha, ko’ngildagidek o’tkazib berdik.
- Rahmat. Ha, menga yoqdi. (Aslida zerikarli bo’ldi. Gap, gap, gap... O’zi shunaqa tadibir edi. U qizni aldamadim. Faqat to’g’risini aytmadim halos)
- Rahmat. Yoqganidan hursandman. Mendan shuni so’ramoqchi edizmi?
- Ha shuni.
- Kechirasiz. Sizni tanimayroq turibman. Bu yerlikka o’xshamaysiz?
- Ha, men Toshkentdan keldim. Buloqlarni ko’rgani. Mahallamdagi ayollar bilan.
- Mehmonman deng.
- Shunaqa desa ham bo’ladi. Mahallamizdagilar, qo’riqchi kerak deb, meni olib kelishdi.
- Haa.
- Hazil. Buloqni ko’rgani keldim. Shu buloqlar haqida menga ma’lumot kerak. Internetga qo’ymoqchiman. Bu yerda kimdan so’rasam bo’ladi?
- Men bilaman. Istasangiz aytib berishim mumkin.
- Vaqtingizni olib qo’ymaymanmi?
- Yo’q, nega, shuncha joydan kelibsiz?
- 50 km uzoqlikdan. Boya yo’lda kelayotganda, telefonda xaritaga qarab, o’lchadim.
- Rostdanmi?
- Endi bu vertalyotdami, samalyotdami kelgandada. Mashina yo’lda 76 km atrofida. Endi aniqmaskuya. Aniqlikka yaqin. Vaqtizni olmasligim aniqmi?
- Yo’q, aslo olmaysiz? Tadbir tugadiku. Yuring. Sizga tanishtiraman... VIII asrlarda bu yer ko’l bo’lgan. Shu yerni hamma yeri suv bo’lgan. (Qo’li bilan atrofni ko’rsatdi). Bu yerni chuqurligi 15-20 metr chuqurlikda. Shu toshlar suvni tagida bo’lgan. Shuning uchun qishloqni nomi “Ko’l-ota”. Shu yer ko’l bo’lgani uchun. Tepalikda Xonning rosa katta qal’asi bo’lgan ekan. Xonning farzandlari ichida yolg’iz qizi bo’lib, qizining 39 ta kanizagi bo’lgan. Qizlar jami 40 ta bo’lgan. Ana shu paytlarda bu yerga dushman bostirib kelgan. Dushman kim ekani noma’lum. Shunda Xon barcha askarlarini yig’ib, tog’ni orqasida ular bilan jang qiladi va yengiladi. Yengilgandan keyin qizlarga xabar yuboradi, “Bizlar yengildik, qochinglar” degan mazmunda. Shunda 40 ta qiz ham qal’adan chiqib, qochadi. Ular qochib ketishayotganda, dushmanning otliq askarlarini bularni quvlashadi. Otliqni ko’rgan qizlar, hammasi o’zini shu ko’lga tashlab yuboradi. 40 tasi ham cho’kib, halok bo’ladi. Keyin oradan yillar o’tib, bu yerdan dushman ketgandan keyin, ko’lni quyi qismiga, oradan 100-150 yil o’tibmi, odamlar ko’chib kela boshlaydi. Shundan keyin “Ko’l-ota”qishlog’i paydo bo’ladi. Bu qishloq vaqt o’tgan sayin kengayib, aholi ko’payib, suvga bo’lgan talab osha boshlaydi. Bir vaqtga kelib, ularga shu ko’ldan chiqayotgan suv, kamlik qilib qoladi. Keyin ular ko’lni og’zini kengaytirishga majbur bo’ladi. Har yili kengaytiravergandan keyin, suvni sathi kamayib, suv chiqib ketaveradi. Bir vaqtga kelib, bu yerdan hamma suv chiqib ketib, ko’lni o’rnida shu buloqlar paydo bo’ladi. Keyinchalik odamlar kelib, buloqlarni ko’rsalarki, hamma yoqdan suv chiqib yotibdi, sanab ko’rishsa 40 ta chiqayapti. Ushanda ular aytishadiki, bejizga 40 ta chiqmayapti, bu Allohni ko’rsatgan karomati, bir paytlar 40 ta qiz dushmandan qochib, o’zini shu yerda qurbon qilgan. Shuning uchun Alloh bu yerdan 40 ta buloq yaratib qo’yibdi. Endi biz ham, shu qizlarning qahramonligi uchun, shu buloqlarni “Qiriqqiz” bulog’i deb ataymiz. Shu buloqlar ularni ko’z yoshlari bo’lib qolsin deb, “Qiriqqiz” bulog’i deymiz. Bu old tomonda 28 ta buloq bor. 12 ta buloq manavi tepani (orqa tarafni ko’rsatib) orqasida bor. Ja’mi 40 ta buloq. Buloqlarining suvining mazasi har xil. 40 tasi 40 xil ta’m beradi. Bir biroviga o’xshamaydi. Chunki 40 ta qiz, 40 xil fe’lli bo’lgan. Manavi to’g’rimizdagi katta toshga qarasangiz, hozir hech narsani payqamaysiz. Agarda shuni rasmga olib, qarasangiz, bir tomonda xon, bir tomonda qizini ko’rishimiz mumkin. Ko’z bilan payqash qiyin. (Rasmga oldim. Xaqiqatdan ham, Xon va uning qizining siymosini ko’rish mumkin ekan). Bu buloqlarini hammasi har hil dardlarga davo hisoblanadi. Mana eng chekkadagisi, allergik kasalliklar uchun davo. Sharshara bo’lib oqayaptiku. Undan keyingisi, gijja kasalliklari uchun. Bundan keyingisi buyrak kasalliklari uchun. Bundan keyingisi Jigar kasalliklariniki.
- Bu kichkina qaysiniki?
- Bu hisoblanmaydi. Qishda to’xtab qoladi. Qishda buloqlar 40% ga kamayadi. Katta buloqlar qoladi. Mayda buloqlar yo’q bo’ladi. Yana Bahorga borib, ko’payadi.
- Bu suvlar chiqishi, yer tagidanmi?
- Noma’lum qayerdan kelayotgani. Olimlar ham topa olmayapti, qayerdan chiqib kelayapganini.
- Menimcha yerdan chiqadi. Boshqa manba yo’qku... Lekin qancha chuqurlikdan? Shunisiga qiziqgandim...
- Manavi buloq esa, Buqoq kasalliklari uchun.
- Hammasini ichib kelayapman.
- Ta’mini sezayapsizmi?
- Ha. Ta’mi hammasi har hil.
- Mana bunisi ichak kasalliklariniki, yonidagisi, ko’z kasalliklariniki. Ko’zni chayish kerak. Bu ichilmaydi. Mana bunisi, Qandli diabetga ichiladi. Bunisi oshqazon kasalliklariniki.
- Bular ilmiy tomondan tasdiqlanganmi? Shifo ekani?
- Yo’q. Buni bashoratchilar borku, ushalar kelib, ruhlar bilan gaplashib, shuni topishgan. Lekin hammasi aniq topilgan. Shuni ichgan odamlarni ko’pi shifo topayapti. Mana bu toshni ko’rayapsizmi? Ko’rinishi o’pkaga o’xshaydi. Bu buloq, o’pka kasalliklariga. Yonidagi ayollar kasalliklari uchun. Mana bu buloq, eng asosiy buloq hisoblanadi. Ziyorat buloq. Ota-bobolarimiz ziyorat qilib kelgan buloq. Bunga yuvinib bo’lmaydi. Bizning mahalliy aholi, bu suvga yuzini ham yuvmaydi. Bu shunaqa, toza buloq hisoblanadi. Mana bunaqa qizil tosh, faqat shu buloqda bor. Boshqa buloqlarda yo’q, Manavi, orqamizda turgan tosh, yurakka o’xshaydi. Bu suv, yurak kasalliklar uchun foydali. Nima uchun bu yerda yuvinib bo’lmaydi? Bu yerda bir avliyo odamning oyoq izi turibdi. (Izni ko’rsatib). Mana oyog’ining izi, mana piyolasining izi. Avliyo odam, shu yerga kelib, o’tirib, piyolasida suv ichib ketgan. Shuning uchun, bu yerda faqat idishda suv ichinglar deyapti. Endi bizda har doim idish bo’lmaydi. Shuning uchun qo’lda ichishga ruhsat beriladi. Mana bu yerida kavakcha bor. Yonidagiga ahamiyat bermang. U yerdan olishgayam harakat qilmaslik kerak. Tangani mana shu kavakka tashlanadi va olinadi. Donalab tashlanadi. Har bir niyat uchun, bitta tashlanadi. Kavakning ichiga tushib ketsa, uning niyati amalga oshgan bo’ladi. Hammani tangasi ham tushavermaydi. Ba’zilarniki yarimida qolib ketadi. Ba’zilarniki tepada qolib ketadi. Ichiga tushganning niyati amalga oshgan bo’ladi. Keyin bu buloqni befarzandlar ziyorat qiladi. Befarzandlar kelib, shu kavakka qo’l soladi. Faqat befarzandlar. Mana shuni ichidan nima ilinsa olib chiqiladi. Nafaqat tanga emas, ichidan taqinchoq ko’zlari chiqadi. Birovlarga uzuk chiqayapti. Birovlarga zanjirlar chiqayapti. Olgan narsasini olib ketadi. Qaytib tashlamaydi. Olgandan keyin saqlaydi. Toki farzandlik bo’lguncha. Farzandli bo’lgach, olib kelib, joyiga tashlab ketadi. Bizga har kuni, bitta, ikkita inson, farzandli bo’lib, shu yerga kelib, tashlab ketayapti. Qiriqqiz degan joy, shu befarzand, baxti ochilmaganlarni joyi. Tushundizmi? Hozirda bu yerga boshqa millat vakillari ham kelib, qo’l solishayapti. Shuning uchun ham biz, bu buloqni juda e’zozlaymiz. Kovakdan, onasi qiziga, keliniga, opa singil bir biroviga olsa bo’ladi. Tepada daraxt borku, usha yerga e’tibor bersangiz, hamma yog’i romol. U yerga faqat ro’molcha, ro’mol yoki belbog’ bog’lanadi. Tugub tashlanmaydi. Keyin bu yechiladi. Baxti ochilmaganlar baxti ochiladi. Har hafta yechiladi. Yana shunday bo’lib qolaveradi. Keluvchilar bog’lashadi. Mana bu yerda qon bosimi oshuvchilar uchun buloq, yonida oyoq og’rig’i uchun buloq. Bunda suvga tushib, 1 daqiqa turiladi. Oshiq turmaslik kerak. Suv sovuq. Aks ta’sir qilishi mumkin. Qolgan buloqlar orqa tarafda. O’zingiz bemalol borib, ko’rishingiz mumkin.
- Ma’lumotlar uchun rahmat. Siz bularni qayerdan bilasiz?
- Menga otam aytib berganlar. Otam otalaridan eshitganlar. Ular otalaridan... Shunday qilib, yetib kelgan. Otam shu yerda ishlaydi. Men har kuni kelmasam ham, vaqti vaqti bilan ziyoratga kelib turaman. Shu suvlar tarmoqlari, oxiri bitta bo’lib, chiqib ketadi. Bu yer suv tarmoqlari va daraxtlar hisobiga salqin turadi. Anavi yerida (tarmoqlar yig’ilgan joyni ko’rsatib) baliqlar bor. Yuring ko’ramiz.... ko’rdingizmi? Bu baliqlarni ovlab bo’lmaydi. Shu yerda yashaydi.
- Ha. Chiroyli baliqlar ekan. Suv tiniqligidan, ularni suzishini yaqqol ko’rsa bo’larkan. Suvda aksiz ham ko’rinib turibdi. Juda chiroyli ekansiz?
- Uyaltirmang. (Kulib, teskari qarab oldi).
- Nega uyalasiz? Bu yerni tarixini gapirib berganingizni, mazza qilib eshitdim. Oldin, hech qayerda bunday nutqni mazza qilib, eshitmagandim. Rahmat sizga.
- Arzimaydi. Bularni endi qanday qilib, internetga joylaysiz?
- Oddiy. Rasmlari bilan. Rasmga oldim. Shularni qo’yaman. Va aytganlarizni yozaman.
- Hammasini eslab qoldizmi?
- Yo’q, telefonning diktafoniga yozib oldim. Uyga borib, eshitib, yozaman.
- Ancha pishiq ekansizku?
- Ha, endi, hayot pishitadida.
- Yozganlarizni qachon o’qisam bo’ladi?
- Aniq ayta olmayman. Harakat qilsam, bir kundayam. Hozir sal vaqtdan muamo bor. (aslida internetdan muamo bor. Internet paketim tugagan. Yangisini qanchon olaman, bilmayman). Endi buni bir o’tirib, bemalol yozishim kerakda.
- Ha. Aytarsiz.
- Qanday qilib? Telefoningiz raqamini bering?
- Men telefon ishlatmayman. Lekin sizga otamnikini beraman. Ularga aytsangiz, meni chaqirib beradilar. Siz haqingizda aytib qo’yaman.
- Hop. Mayli. (Hozirda telefon ishlatmaydigan qizlar ham bor ekanda. Shu tomonlari tobora menga yoqib ketayaptiyuuu). (Shu payt telefonimning batareykasi tugab, o’chib qoldi). Afsus, telefonim o’chib qoldi. Qog’ozga yozib bering.
- Hozir. (Sumkasidan, yon daftarcha chiqarib, bir varroq qog’oz yirtdi. So’ng raqamni yozib berdi.) marhamat.
- Rahmat. Qo’ng’iroq qilib, aytaman. (Raqamga qaramasdanam, ko’ylagimni old cho’ntagiga solib qo’ydim).
- Kutaman.
Keyin bu qiz bilan xayrlashdik. U jamoasi bilan ketdi. Men buloqlarni yana bir bor aylanib chiqdim. Olib kelgan idishimga, suvlardan har biridan solib chiqdim. Orqa tarafdagi buloqlarga ham o’tdim. Tepaga chiqib, bu yerni yuqoridan ko’rinishini ham ko’rdim. Darxaqiqat. Uzoqroqdan, bu yer ko’ldek, yashil ko’ldek ko’rinayapti. Daraxtlar yer satxi barobarida o’sgan. Men turgan joy, pastga qaraganda issiq. “Yondirayapti”. Qiriqta qizni o’rnini bosuvchi qizni, telefoni yo’qligi chakki bo’ldida. Telefon qilib, gaplashib turarmidim. Otasiga nima deyman. Atigi bir marta gaplasha olamanku. Internetga chiqdi deb. O’zi buni qachon yozib bo’laman? Onamga aytsammikan? Sevib qoldim deb. Rosa sevdiradilar keyin. Uzoq deb rozi bo’lmasalarchi? Nima bo’lsa ham aytaman... Mahalladagilar ham, aylanib chiqishayapgan ekan. Ulardan, bu yerni tarixini so’rasam, bilishmas ekan. Bir boshidan yurib, qiz aytgan, hamma gaplarni aytib berdim. Buloqlarni nomlarigacha. Hamma hammasini. Oldin birovni gapi esimda qolmasdi. Lekin bu qizni har bir gapi esimda turibdi. Qoyil. Keyin baliqlarni tomosha qilib o’tirdim. Ko’prikda. Hayol surib o’tirdim. Shu payt nogohon kimdir orqamdan o’tib, turtilib ketdida, suvga yiqildim. Qo’limni suvni tagiga tirab qoldim. Boshim, yelkam, bore, qornimgacha suvga kirib qoldim. Oyog’im, belim ko’prikda qolib ketdi. Men yiqilayotganimda, butunlay tushib ketsam kerak deb o’ylagandim. Turtib yuborgan odam, tezda meni qayta tortib oldi. Chuqur nafas olib yubordim. Yaxshi chuqur emasdi. Suvga tushgan paytim ko’zimdan, ming bir hayol o’tdi. Qiriqqiz va bir yigit bulog’i... Drrr. Tavba qildim. Ko’ylagimni yechib, yoyib qo’ydim. 15 daqiqada quridi. Soat 16-00 larda, uyga qaytish uchun yo’lga tushdik.... Yo’lda o’ylab kelayapman. Qiriqqiz bulog’i. U qiz aytganlari afsonalarga ko’ra. Aynan bir ishonchli manba yo’q. Ziyoratda farzand so’ralishi... menimcha bu ham xato bo’lsa kerak. Avvalo, farzandni Allohdan so’rash kerakku. Natija bo’layapti deyildi. Davo bo’layapti deyildi. Asosiysi ishonchda. Odam nimagadir ishoncha, chin dildan so’rasa, albatta ijobat bo’ladi. Ruhiy tuzalish, tana tuzalishiga olib keladi... U qizam, eshitganlarini aytayapti endi. Men ma’lumot so’radimku. Qiriqqiz bulog’i, yana Namanganda, Qashqadaryoda, Nukusda, yana qayerlardadir bor deb eshitdim. U yerlarni tarixiga ham qiziqayapman. Bularni qanday bir biriga bog’liqligi bor. Yoki qanday farqi bor... O’ylantiradigan savollar. Menga javobsiz, savollar...
Uyga yetib keldik.
- Ona, onajon. Assalomu Alekum. Aytgan suviningizdan olib keldim. Mana bunisi qon bosimiga, mana bunisi allergiyaga, mana bunisi yurakka, mana bunisi oshqazonga, hammasidan bor. Haliroq yozib qo’yman. Adashib ketmaslik uchun. Iching.
- Voalekum Assalom. Keyinroq ichaman. Salqinga qo’yib qo’y.
- Hop. Sizga bir gap aytmoqchidim.
- Aytever.
- U yerda bir qiz bilan tanishib qoldim.
- Keyin yoqtirib qolding.
- Ha.
- Telefonini olding.
- Yo’q. Ha. Yo’q. Telefoni yo’q ekan. Otasini telefonini oldim.
- Shunga, uni uyiga ...
- Borishim kerak.
- Ha. Borishiz kerak. Mana raqami... voy... o’chib ketibdiku.
- Qanaqa qilib, o’chib ketadi?
- Suvga tushib ketgandim. Ko’ylak ho’l bo’lgandi. Ivib, o’chib ketibdi. Qog’oz borligi esdan chiqibdi.
- Qog’ozda telefon raqami borligi esingdan chiqibdimi? Demak o’sha payt, hayolingda bo’lmagan. Rosti ham yoqtirib qolganingda, qog’ozni olish esingdan chiqmasdi. Birinchi cho’kayotganingni o’zida, birinchi qog’ozni olarding.
- O’sha yerga boramiz. Otasi usha yerda ishlarkan.
- Qiz, o’sha yoqdanmi?
- Ha.
- Men uzoqdan kelin olmayman. Shu yaqindan, ziyoratga borganlardanmi debman.
- Onajon!
- Qayerda ekan o’zi Qiriqqiz.
- 50 km. 50 km uzoqlikda. Olmaliqdan o’tgandan keyin. Lekin qizni uyi qayerda ekanini bilmayman.
- Ismi kim?
- So’ramabman.
- Otasini ismichi?
- Uniyam so’ramadim. Lekin qog’ozga yozgan ekan shekl. O’qib bo’lmayapti. Chaplanib ketgan.
- 50 km ga sovchilikka boramanmi? Hali u senga tegishga rozi bo’ladimi?
- Rozi qilaman.
- Qo’ysangchi, yaqinroqdan topib beraman senga. Zo’r qizlar bor. Ammang yaqinda bittasini telefon raqamini berdi. O’sha yoqqa olib borasan.
- Lekin sevgimchi?
- Sevgi to’ydan keyin. Biza oldin, tegasan deganda tegib ketganmiz. Otang ham, uylanasan deganda, uylanib ketavergan. Boshqasini sevgan bo’lsalar ham.
- U paytmasku hozir...
- Qaysi paytligini menga eslatma.
- Axir..
- Axir uni sevib qolgansan. Bir ko’rishda. 1 haftada unutasan. Seni yaxshi bilamanku. O’zing ayt. Bu shu oyda nechanchi sevib qolishing.
- 4 chisi.
- Ana. Har haftada, bittasini sevib qolayapsan.
- Mayli. Ko’ndirdiz. Bormaymiz.
Ehhh. Yoshlik... Ko’ngil. Taqdir nasib qilmasa bo’lmaydi. Nasib qilsa, 500 km uzoqlikdami, 5000 km uzoqlikdami bo’laveradi. 50 km nima degan gap? Agar oyoq tirab olganimda, onam borardilar. Lekin baribir, ko’ngillari bo’lmasa, majburlab nima qilaman. Mayli, o’zlari hohlaganlarini, orzularidagini olib bersinlar. Men roziman. Menga o’zimdan ko’ra, ota-onamni orzulari muhimroq. Shuni istar ekanlar.... Meniyam ko’ynimga qararlar. Balki 40 ta qizni o’rnini bosuvchi qizdan ham, yaxshi qizni toparlar...
Tamom.
Monolog...
“Sevgim qoldi, mendan 50 km uzoqda, yuragimdan olisda. Bir bora ko'rib uni, so'zlarini tinglab uni, sevgim qoldi u bilan. Bir so'z aytolmay, ko'zlarin undan uzolmay, sevgim qoldi u bilan. Manzildan adashib, cho'lu-dashtda izg'ib, sevgim qoldi u bilan. Kechalari uhlolmay, tongni sira kutolmay, sevgim qoldi u bilan. Sevgim yig'lar 50 km uzoqlikda, bee'tiborlikda. Endi kelmaydi u, qolib ketdi u, esdan chiqardi u, unutdi u... Sevgim yurar 50 km uzoqlikda, hech kimni tanimay, hech kimni bilmay, uni qidirib... Mensiz topa olarmikinsan? Meni nigohlarimsiz taniy olarmikinsan?”
Giyos Gapparov
Sog' salomatlik...
|
| |
| |
| T_Sardor | Сана: Сешанба, 27-Авг-2013, 08:02 | Изох # 896 |
|
Sayyod.com мухлиси
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 541
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 181
Холати: Хозир йўқ
| P.s. Oga, ''Men sevardimku''ni davomi qachon?
O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin!!!
|
| |
| |
| Giyos | Сана: Сешанба, 17-Сен-2013, 18:46 | Изох # 897 |
|
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
| Yaqin kunlar..
Bir voqea hech esimdan chiqmaydi...
Bir kuni onam meni uzoqroqdan narsa olib kelish uchun yubordilar. 12-14 yoshlarda edim. Prezdnoyim bor edi. Lekin uydan shoshib chiqib, qoldirib ketibman. Avtobusda bordim. Chiptachi yo'l xaqqi so'ramadi. Manzilimga borib, onam aytgan narsani sotib oldim va yana avtobusga chiqib qaytdim. Prezdnoyim bo'lgani uchun ortiqcha pul bermagandilar. Qaytayotganimda chiptachi mendan yo'l xaqqini so'radi. Unga yonimda pul yo'qligini, aslida prezdnoy bilan yurishimni, lekin u uyda qolib ketganini tushuntirdim. Chiptachi menga, to'lamasam tushishimni aytdi. Qo'limda og'irroq yuk edi. Chiptachiga, kelasi safar to'layman dedim. U, yo'q deb, tushishimni talab qildi. Endi tushish uchun yurgan edim, bir 18-20 yoshlar chamasidagi qiz meni to'xtatib, kerakmas deyishimga qaramay, chiptachiga men uchun yo'l haqini to'lab yubordi. Uyalganimdan qizarib ketdim. U qizga qaramay, past ovozda zo'rg'a rahmat dedim... 2 ta bekatdan so'ng u tushib qoldi. Bekatni eslab qoldim. Boshqa safar unga pulini qaytarmoqchidim. Lekin uni hecham ko'rmadim. Balki yuzini eslab qola olmaganimgadir. Har safar usha bekatga tushayotgan odamlarni kuzataman. Topa olmadim... Hozir uni yuzi umuman esimda yo'q... Balki turmushga chiqib, boshqa yoqlarga ko'chib ketgandir...
Chiptachilar yosh bolalarni tushirib yubormoqchi bo'lsa, shu voqea esimga kelaveradi... Ushanda yaxshi odamlar bor ekaniga ishongandim. Ular ko'p ekan. Faqat indamay, kimgadir yordam kerakligini kutib yurishar ekan!
Sog' salomatlik...
|
| |
| |
| Dinora_Golden_Girl | Сана: Чоршанба, 18-Сен-2013, 00:38 | Изох # 898 |
|
Sayyod.comда пропискада!
Гурух: Форум аъзоси
Изохлар: 4486
Тақдирланишлар: 2
Хурмат даражаси: 908
Холати: Хозир йўқ
| Oramizda oqibatli insonlar borligiga shukur akajonim...)))
Hikoya super...
Hikoyalarizzi sog'intirmeen akajonim...)))
Fikrim satrimda oshkor!)
|
| |
| |
| Giyos | Сана: Якшанба, 27-Окт-2013, 22:34 | Изох # 899 |
|
Сайт ашаддий мухлиси
Гурух: ФОРУМ МОДЕРАТОРИ!
Изохлар: 1130
Тақдирланишлар: 6
Хурмат даражаси: 59
Холати: Хозир йўқ
| Men sevardimku! (davomi) ***17
Men hech narsani o’g’rilaganim yo’q edi. So’ramasdan hech narsani olmayman. Mana necha yillardan beri ishlayotgan bo’lsam, biror marta bir narsani so’ramasdan olmaganman. Olib ketganim, shu o’zligi berib yuborishgan narsaligi edi. Shunday qilib, meni o’g’riga chiqarishdi. Men aybim yo’q bo’lgani uchun tan olmadim. Tushkun kayfiyatda dodamnikiga kirib bordim. Ammam kelgan ekanlar. Meni ko’rib, nima bo’lganini so’radilar. Men bor gapni aytib berdim. Ularni jahllari chiqdi va ertasi kuni borib, bosh oshpaz bilan urishib keldilar. Keyin meni boshqa yoqqa o’tkazishdi. Oldingi joyimdek yaxshimasku, lekin bo’ladi. Xizmat ko’rsatadigan odamlar soni ham kam. Shu yerda ishlay boshladim. Ko’nikdim, ishladim. O’rgandim. Bu yerda avvalgi joyimdek narsalar ko’p ortmasdi. Shu sababli uyga hech narsa olib bormay qo’ygandim. Bu esa onam singlimga yoqmasdi.
2011 yil...
Bir kuni Dilshod akam telefon qilib qoldilar. Oldim. Ular mendan 50.000 so’m pul so’radilar. Juda zarur bo’lib qolibdi. O’qishlariga kerak ekan. Stipendiya olsa, qaytarib berar ekan. Menda buncha pul yo’q edi. Ular esa, holi jonimga qo’ymay, ilojini qilib berishimni so’radilar. Men nailoj rozi bo’ldim. Keyin Sardor ismli sinfdoshimdan so’radim. Unga vaziyatni tushuntirdim. “Stipendiya olsa qaytarib berar ekan”, - dedim. Sardor, Dilshod akamni tanirdi. Boshida qaytib berishiga ishonmadi. Yalinganimdan keyin 50.000 so’mni berdi. Hursand bo’lib, Dilshod akamga telefon qildim. Ular ham hursand bo’ldilar. Lekin olib ketgani kela olmas ekanlar. Mendan pulni olib kelib berishimni iltimos qildilar. Nima ham qilardim. Olib borib beraman deb rozi bo’ldim. Keyin avtobusga chiqib, Toshkentga, o’qishlariga bordim. Telefon qildim. 2 daqiqada yugurib chiqdilar. Salom alik, hol ahvol so’ragandek bo’lib, ozgina men bilan gaplashib turdilar. Keyin telefonlari jiringlab qoldi. Kursdoshlari telefon qilib, chaqirayotgan ekan. Ular mendan pulni so’rab, berganimdan keyin xayrlashib yugurib ketdilar. Pul zarur ekanda deb o’yladim. Keyin uyimga qaytib ketdim... Gaplashib turdik. 3 oy o’tsa ham, 50.000 so’mni qaytarish haqida gap ochmadilar. Menam so’ray olmadim. Sardor ham, bir ko’rganda so’rab qo’yadi. Hijolat bo’laman. Bir kun, Dilshod akamdan so’radim. Ular kelasi oy to’g’rilab beraman dedilar. Yo’q, yana 2 oy cho’zdilar. Urishib qoldik. Sardorga borib, bor xaqiqatni, u xaq ekanini aytdim. Keyin unga, o’zimni oyligimdan qarzni qaytarishni aytdim. U ko’p oylik olmasligimni va oilaviy sharoitimni ham bilardi. Shu sabab menga, pulni sen qaytarmoqchi bo’lsang, menga kerakmas. Agar Dilshod mabodo qaytarib qolsa olaman deb, oldimdan ketdi. Shu pulni deb Dilshod akam bilan oramizdan gap qochdi. Uyga kelsam, uyda onam va singlim urishishayotgan ekan. Nima gap deb aralashganimni bilaman. Ikkovlari menga gap bilan tashlanib qolishdi. Hech narsa diya olmadi. Onam o’zi doim menga sen aralashma deb aytaverardilar. Qandaydir gap bo’lsa ham sen aralashma deyaverardilar. Bu safar ham shunday bo’ldi. Chiday olmadim. U yerda Dilshod akam, bu yerda oilam. To’ydim hammasidan. Ukamni xonasiga kirib, lezviyasidan oldim. Keyin o’zimni xonamga kirib, bilagimni kesdim. Qizarib qon chiqa boshladi. Endi men o’laman. Hammasidan qutilaman dedim. O’zimni juda boshqacha his qildim. Qandaydir yengil. Havotirsiz... Xonamga singlim kirib qoldi. Meni ko’rdiyu. Baqirib yubordi. Keyin onamni chaqirdi. Qo’limni bog’lashdi. Mashinasi bor qo’shnimizni chaqirib, shifoxonaga olib ketishdi. U yerda kesgan joyimni tikib qo’yishdi. Chuqurroq kesmagan ekanman. Shunga ko’p qon ketmabdi. Uyga qaytib olib kelishdi. Kelgunimizcha singlim xonamdagi qon izlarini yuvib tashlab, tozalab qo’ygan ekan. Joyimni ham chiroyli qilib qo’yibdi. Yotqizishdi. Keyin singlim shirin choy qilib kelib berdi. Ichdim. Nima hohlashimni so’radi. Ustimdan shunaqangi girdi kapalakki... Avvallari hecham bunday bo’lmagandi. Har 10 daqiqada holimdan xabar so’rab turadi. Onam ham kirib, boshimdan silab ketadilar. Shunaqangi bu holat yoqib ketdiki. Shunaqangi yoqib ketdiki...Oldin menga hech ham bunday mehribonlik qilishmagandi. O’zimni judayam baxtiyor his qila boshladim... 2 kudan keyin ishga ketdim. Yana ozgina vaqt o’tib, yana avvalgidek holatga tushdim, onam ham, singlim ham usha usha... Men endi Dilshodni unutishni istardim. Chunki menga bunday odam kerakmasdi. Unutish ham osonmasdi. Unutishga harakat qila boshladim. Afsuski eplolmasdim. Yo’q joydan qo’ng’iroq qilib, eslatib qo’yardi. Yana esimga tushib, haftalar eslab yurardim. Keyin telefonini boshqa olmay qo’ydim... SMS yozardi. O’zi ishxonamda ham, ovqatlangani keladiganlar orasida ham menga befarqmaslari bor edi. Lekin ular menga yoqmasdi negadir. Qandaydir o’ziga tortmasdi. Yoki men bilan boshqa maqsadda gaplashmoqchi bo’lardi. Bittasi turmushga chiqishimni taklif qildi. Ikkinchi xotini bo’lib, ko’nmadim. Rosa baqirib berdim. Yana bittasi bor. U sal g’alatiroq. Jinnimiye. Hammani oldida, menga, seni sevaman deb baqiraveradi. Boshiga bir tushurdim. Baribir foydasi bo’lmadi.
2012 yil...
Dilshod bilan juda kam gaplashdim. Ko’p vaqtimni ishga sarfladim. Va yana internetga ijtimoiy tarmoqqa kirishga. Ko’p tanish va do’stlar ortirdim. Bu yerda ham sevgisi bo’shlar ko’p ekan. O’zidan o’zi sevib qolaverarkan. 3-4 kun gaplashiboq. Dilshod akayam internetda bor ekanlar. Ular ham yozib turadilar. Ko’p bora urishib, yana yarashdik ham. Lekin gaplashishimiz oldingidek emas. O’qishni bitiribdilar. Shu bahona uchrashaylik dedilar. Ko’nmadim. Chunki men yuvib berishim kerak edi. Avval shunday va’da bergandim. Hozir esa, pulim yetmaydi... Negadir odamlarga ishonchim kamayib ketdi. Meni yuzimda dog’lar borda. Singlimga sovchilar kelishgandi. Sevgan yigitidan. Aynib ketishdi. Qaysidir qo’shnimiz bizni yomonlab yuboribdi. Otasi kasal edi, tutqanog’i bor edi. Bularda ham bor debdi. Biz sog’lommiz. Keyin sevgan yigitini opachasi singlimni ishxonasiga boribdi. Va yechinish xonasida uni butunlay yechintirib ko’ribdi. O’sha qo’shnimiz, qizni hamma yog’ida dog’ bor, opachasini yuzida bo’lganidek degan ekan. Shu endi insofdanmi? Bu dog’ nimani hal qilib beradi, yoki o’zgartirib beradi. Rosa hafa bo’lib ketdim. Yashagilarim kelmay ketdi...
2013 yil ...
4-5 oydan beri Dilshod akam bilan gaplashmay qo’ygandik. Bugun internetdan yozib qoldilar. Rossiyaga ishlagani ketibdilar. Anchadan beri yozmaganlariga, ularni rosa sog’ingan ekanman. Ancha soat yozib gaplashdik. Ular ham meni sog’inganlarini aytdilar. Haliyam sevaman deb qo’shib qo’ydilar. Ularni rosa ko’rgim kelib ketdi. Ulardan menam sizni yoningizga borib ishlay, ish topib berasizmi deb so’rab yubordim. Ular rozi bo’lmadilar. Keyin ko’p yalinganimdan keyin, o’ylab ko’raman dedilar. Keyin ketishimga samalyot uchun pul ham yuborishlarini so’radim... Mayli dedilar. Ketishimga sabab. Men bu yerdan charchagandim. Hamma hammadan. Balki u yerda omadim kelib, yaxshi yashab ketarman. Ko’proq pul ishlab kelsam, bu yerda kattaroq nimadir ish qilarman. Yana uydagilarga ko’proq yordam berardim. Singlimni uzatish, qolaversa ukam ham katta bo’layapti. Shularni o’ylab ketaman dedim. Uydagilarga aytdim. Qarshi bo’lishdi. Lekin ko’proq pul jo’nataman deganimdan keyin. Rozi bo’lishdi. Lekin dodam, sira rozi bo’lmadilar. Rosa qarshilik qildilar. Pasportimni ham olib qo’ydilar. Baribir men ahdimda turib oldim. Ular, u yerda qiz bola ishlaydigan ish yo’q, deb fikrimda qaytarishga urindilar. 2 haftadan keyin Dilshod akam, chipta uchun pul jo’natdilar. Pasportimni dodam berkitgan joydan topib olib chiqdim. Va ertasi kuni onam va singlim bilan xayrlashib, ayeroportdan uchib ketdim. Moskvada meni Dilshod akam kutib olishlari kerak...
(Davomi bor)
Giyos Gapparov Добавлено (27-Окт-2013, 21:34)
---------------------------------------------
Aqlsiz ekansan-ku!
SMS:
“Dildora, meni sevasanmi? Meni tanlaysanmi? Faqat meni deysanmi?”
Javob SMS:
“Sizni sevaman. Sizni tanlayman. Faqat, faqat sizni deyman!”.
Aldamchi dunyo, bevafo dunyo, bir kam dunyo... Shu SMS dan 1 oy o’tib, Dildoraning uyiga sovchilar keldi. Yaxshi joydan ekan. Kuyov ham o’qimishli, ishli yigit ekan. Dildorani ota-onasiga sovchilar ma’qul keldi. Qizlari rozi bo’lmasa ham, ularga rozilik berib yuborishdi... Dildora yig’ladi... Dod soldi... Foydasi bo’lmadi, otasi so’zidan qaytmadi... 1 haftadan keyin Fotixa to’yi belgilashdi. Kechasi Dildora telefon qildi:
- Allo, Kabir aka...
- Allo, Eshitaman Dildorim...
- Sizda gapim bor...
- Nima gaping bor? Nega ovozing o’zgargan?
- Bitta yomon xabar bor?
- Nima bo’ldi?
- Meni uzatib yuborishmoqchi! Dadam sovchilarga rozilik berib yubordilar.
- Nima??? Nega qarshilik qilmading?
- Qarshilik qildim. Gapimni eshitishni ham hohlashmadi...
- Sevganim bor deb aytmadingmi?
- Yo’q, qanday aytaman. Ayta olmadim.
- Aytish kerak edi!
- Qo’limdan kelmaydi...
- Meni sevmaysan. Sevmagansan! Shuning uchun kurashmayapsan!
- Yo’q, yo’q, unday emas. Faqat sizni deymanku...
- Nega unda rozilik berib yuborishsa ham, indamay qarab o’tiribsan?
- Nima qilay axir? Ayting, nima qilay?
- ...
- 1 haftadan keyin Fotixam bo’ladi.
- Dadangga aytmaysanmi?
- Ayta olmayman...
- Demak to’yga rozisana?
- ...
- To’yga rozimisan?
- Rozimasman, lekin nima qilay??
- Rozisan! Baxtli bo’l! Xayr!
Kabir telefonni qo’yib qo’ydi. Derazani yonida turgan edi, borib, stulga o’tirdi. Ko’p o’tira olmadi. Hovliga chiqib, boshini sovuq suvga tiqib turdi. Boshidan oqayotgan suvga, yuzini shaloplatib, qayta qayta yuvdi. To’yib-to’yib suv ichdi. Boshini artmasdan, hovlida ozgina yurdi... pichirlab o’ziga o’zi nimadirlar dedi. Yo’lidan chiqqan bo’sh chellakka qoqilib ketgandi, keyin jahl qilib tepib yubordi. Oz vaqt yurib, eshikdan chiqib ketdi... yarim soatlardan keyin uyga hansirab qaytib keldi. Menimcha u yugurib kelgandi. Ushanga hansiragan.
1 haftadan keyin Dildorani fotixasi bo’ldi. To’y kuni 1 oydan keyin qilib belgilandi. Dildora to’yigacha Kabirga telefon qilib turdi. Kabir gaplashishni istamasdi, lekin Dildora uni tinch qo’ymasdi:
- Kabir aka, nega mendan o’zizni olib qochayapsiz?
- Sen endi menikimassan?!
- Men siznikiman. Avval ham aytganmanku!
- Eding... Meni tinch qo’y endi...
- To’yimga ozgina qoldi. Sizni ko’rgim kelayapti. Sog’indim.
- Men uchrashmayman.
- Nega?
- ...
- Nega o’ziz sevgimiz uchun kurashmadingiz? Sovchi ham yubormadingiz?
- Aytganmanku senga. Hali beri meni uylantirishmaydi deb. Ozgina kutganingda yuborardim. Kurashmadingiz deganing notog’ri. Men dadang bilan gaplashdim. Sen telefon qilib aytganingdan keyin. Quvib soldirtirdilar. Ularni tengi emas ekanman.
- Buni nega menga aytmagandiz?
- Aytganimda nima? Sen ayta olmadingmi? Bo’ldide. Dadang qizim bu gaplarni rad etdi dedi.
- ...
- Endi meni tinch qo’y. Meni sevganingda, aytarding, kurasharding... Meni bezovta qilma...
Dildora bechora nima qilsin endi? Unga, Kabirdan ham qiyinroq edi. Kabir faqat sevgisidan ajralmoqda. Dildora esa, ajralayapti, unutishga ulgurmay, boshqasi bilan yashashi kerak... Kimga qiyin? Ikkoviga ham osonmas. Kimdirdan yordam ham kuta olishmaydi...
Dildora Kabirga SMS yozdi: “Itimos to’yimga keyin. Bizni eng yaxshi ko’rgan, bizni to’yimiz bo’lmoqchi bo’lgan joyda. Kutaman”.
Kabir SMS ni o’qib, sal bo’shashib qoldi. To’yga borishini ham, bormasliginiyam bilmadi. Dildoradan bir nafratlansa, bir jahli chiqardi. Uvol ketgan sevgisiga achindi. Keyin ko’chaga aylangani chiqib ketdi. Negadir to’yga borgisi keldi. Va o’ziga tanish yo’ldan yurib, to’yxonaga bordi... To’y hali boshlanmabdi. Eshik oldida ozgina turdi, u Dildorani oq libosda ko’rgisi kelayotgandi. O’zi rostiyam shu sabab kelgandi. Kelin kuyov kelishdi.... Dildora oq libosda kirib keldi, Kabirni ko’rib, ko’ngil so’ray olmadi. Ko’z yoshlarini yashirib. Teskari tomonga qaradi. Kabirni yonidan o’tib ketdi. Kabirning muhabbatiga qildi hiyonat, ayirdi bir birini. Endi bu so’ngi uchrashuv, so’ngi visol. Dildorani yonida esa baxtli kuyov... Kabirni ko’zlaridan ham yosh qalqidi. Mikrafonni olib, dil so’z aytdi. Gapirayotganimda faqat kulib turgin. Yig’lamagin sira. Tabbasuming qolsin meni xotiramda dedi. Shunday qilib, baxt tiladi, keyin to’yxonani tark ayladi....
Kabir katta yo’lda yolg’iz ketib borardi. Yonidan mashinalar bir bir o’tib qoladi. Bo’g’ziga alamidan nimadir tiqilgan. Shunga yo’talib yo’talib qo’yardi. Kuyovni o’yladi. Bir qoraroq yigit ekan. Yuzini ham husnbuzar bosgan. Kabir o’zini undan ming chandon kelishganroq deb o’yladi. Lekin bu o’ylagandan nima naf. To’y boshlanib bo’lganku. Yana jahli chiqib, tez tez yura boshladi. Ozgina yurib, orqaga qarab qo’ydi. Oldin shu ko’chadan Dildora ikkisi qo’l ushlashib yurishardi. Kabir ham usha paytni qumsam orqaga qaradi. Endi o’tmishda qolganini bilayotgandi. Bu paytlar boshqa qaytmasliginiyam tushunayotgandi. Yana bir marta orqaga qaradi. Uzoqdan oq ko’ylakda kimdir yugurib kelayapti. Kabir yanada sergak qaradi. Ha, oq ko’ylakda... Kelin ko’ylakda. Nahotki Dildora to’ydan qocha oldi? Bo’lishi mumkin emas! Qanday qilib? Shuncha odamlar orasidan. Kabir na hursand bo’la olardi, na boshqa bo’la olardi. Dildoraga sevgi baribir ustunlik qilibdida. Endi ota onasi aniq Kabirga Dildorani berishadi. To’ydan qochgan qizni, boshqa odam olmaydi. Olishga qo’rqadi. Balki ruhiy kasal deb o’ylar. Aqlsiz deb o’ylar. Nima deb o’ylasalar ham... Kabirga qaytamiz. U hozir Dildoraga nima deyishini o’ylayabdi. Aytadi: “Nega bunday qilding? Esing joyidami? Endi ota onang, mahalla oldida nima degan odam bo’ldi?...” Shunga o’xshash gaplarni aytadi. Kelin yaqinlashib qoldi. Yonida u bilan baravar bir mashina ham kelayapti. Balki ichida kuyov bordir. Bu qaroridan qaytarmoqchidir. Unaqa qilmasa kerak. Yigitim deb ketayotgan qizga, qaysi aqli bor yigit, bu qaroringdan qayt deydi. Yaqinlashib qolishdi. Kabir o’zini tartibga keltirib oldi. Kelayotgan kelin Dildoraga o’xshamayapti. Sal to’laroqmiye. Yonida kelayotgan mashinani ichida kamera ham bor ekan. Kelinni tanidim. Aktirisaku. Menimcha klipmi, kinomi olishayotgan bo’lishsa kerak. Kabirni yonidan yugurib o’tib ketishdi. Kabirni yuzida bo’lgan boyagi hursandchilik, endi yoqolib qoldi. Kelin ko’ylakdagi aktirisa bilan birga ketdi shekl. Shumshayib qoldi. Menimcha u, Dildorani qochib kelishini chidan istagan ekan. Aktirisa ham sportchimi deyman, to’xtamasdan yugurayapti... Kabir yo’lida davom etdi. Uyiga bordi...
1 hafta tinch yurdi. Juda tinchamas, hayol qilib, alami kelib, ubu qilib yurdi. 1 haftadan keyin telefoni jiringladi. Dildora telefon qilayotgan ekan. Kutmagandi. Hayron bo’ldi. Telefonni ko’tardi:
- Allo, eshitaman.
- Allo. Assalomu Alekum Kabir aka.
- Voalekum Assalom.
- Man Dildoraman. Tanidizmi?
- Ha. Tanidim.
- To’yim o’tdi.
- Bilaman.
- Mendan haliyam hafamisiz?
- Yo’q. Hafa emasman. Sen endi menga hech kimsanku. Hafa bo’lganim bilan nima o’zgarardi?
- Nega endi hech kim ekanman. Sevgilingizmanku!
- Eding!
- Yo’q, hali ham. Hali ham sizni sevgilingizman. Men haliyam sizni sevaman.
- Sen endi meni unut. Eringni sevgin. Endi san eringnikisan. Menikimassan.
- Sizga va’da berganman. Faqat sizni deyman deganmanku.
- Bu gaplarni unut! U o’tmishda qoldi!
- Yo’q, o’tmishda qolmadi. Men haliyam usha gapimdaman.
- Men u gaplarni unutganman.
- Kabir aka uchrashaylik.
- Nega?
- Sizni sog’indim. Uchrashaylik...
- Meni sog’inishga haqqing yo’q. Men senga hech kimman. Unut. Boshqa telefon qilma!
- Yo’q, yo’q. Unutmayman. Men sizni sevaman. Boshqasi kerakmas.
- Ey. Menga qara. Seni ering bor. Boshqasi senga begona endi.
- Sizsiz yashay olmayman.
- Buni vaqtliroq o’ylash kerak edi. Men etgan paytda uyingdagilarga aytishing kerak edi. Shunda hammasi biz istagadek bo’lardi. Biz birga bo’lardik. Bir birimizga yetishardik.
- Bunday bo’lmadi. Meni aybim. Tan olaman. Faqat siz hafa bo’lmang. Sizdan kechirim so’rayman.
- Kechirim so’raganing bilan nimadir o’zgarib qolarmidi?
- Mayli, biz turmush qurib birga bo’la olmagan bo’lsak ham, endi bo’laveramizku. Erimga ko’nglim yo’q, meni ko’nglim sizda. Siz ko’nglimni olishingizni istayman. Ubu hilvatroq joyda uchrashib. Men oldin aytganimdek siznikiman....
- Jinni bo’lib qolibsan. Aqlsiz ekansan-ku! Qanday qilib? Sen yuziga oyoq qo’yayotgan eringni yuziga men oyoq qo’ya olmayman. Uyam kimnidir farzandiku. Orzu havas qilib senga uylanganku. Uni orzularini rasvo qilamizmi? Qilasanmi? Seni esing joyidamas. Sen davolangin.
- Nega unaqa deysiz. Orzularimizchi?
- Orzuyimiz shunaqa bo’lsa, o’t tushsin o’sha orzularga. Kechdim usha orzulardan.
- Men sizni hursand qilish uchun shuni aytgandim.
- Aytmay ham qo’ya qol. Senga kim meni hursand emas deb aytdi? Hursandman. Ozgina avval hursand emasdim. Endi seni shu gaplaringdan keyin hursand bo’la boshladim. Senga uylanmaganimga hursand bo’la boshladim. Sen bilan shuncha yurib, seni bunchalar yengil hayol ekaningni sezmagan ekanman.
- Sizni sevganimdan shunaqa dedim.
- Agar to’yimiz bo’lganda. Undan keyin nogohon boshqasini sevib qolsang, u bilanam sevganing uchun yotishni taklif qilasanmi?
- ...
- Nega jimib qolding?
- Endi unday bo’lmaydiku...
- Bo’lmaydiyam, bo’lmasinam. Men bilanam, boshqa bilanam. Tushundingmi? Seni ering bor. Sen eringni o’ylagin. Menimas. Sen endi eringniki bo’lding. Menikimas. Meni esdan chiqar. Raqamimni o’chirib tashla. Menam o’chirib tashlayman.
- Undan azobga meni yo’liqtirmang... Sizsiz men yashay olmaymanku. Hech bo’lmasa ovozingizni eshitib ovunib yuray.
- Meni azobga yo’liqtirib bo’ldingku! Sen o’zingni o’ylading. Meni boshqa bezovta qilma! Xayr. Xayrmas, Alvido!
Kabir telefonni qo’yib qo’ydi. Keyin telefondan Dildorani raqamini o’chirib tashladi. Past ovozda nimadirlar deb ming’illadi.... SIM kartasini telefondan chiqarib, otib yubordi...
6 oydan so’ng...
6 oy mobaynida Dildora Kabirga telefon qila olmadi. Sababi uni yangi raqamini bilmasdi. Kabir ham unga telefon qilmadi. Chunki uni esdan chiqargandi. Esdan chiqarishga harakat qilgandi.
Kabir bir kun bozorga tushganda, avtomabillar turar joyida turganida yoniga kimdir kelib, unga qarab turganini sezdi. Qaradi. Dilrabo ekan. Ko’rib hayron qoldi. Kutmagandi. Dildora salom berdi:
- Assalomu Alekum.
- ...
- Haliyam mendan hafamisiz? Arazingiz tarqamadimi?
- Men sendan hafamasman deganmanku.
- Meni ko’rib hursandmasmisiz?
- ...
- Men erim bilan ajrashdim...
- Iya, nega?
- Ular bilan yashay olmadim.
- Aqlsiz ekansan. Axmoqsan!
- Men siz bilan birga bo’lish uchun. Siz bilan birga yashash uchun ajrashdim.
- Men senga ajrashsang yashaymiz demagandimku!
- To’g’ri, demagansiz. Lekin men shunday qilsam, balki sizga yoqar degandim. Hursand bo’larmisiz degandim...
- Sen nega meni hursand qilishing kerak? Nega men hursand bo’lib yurishim kerak? Hursandmanku shundoq ham. Hursandligimni bildirish uchun tentakka o’xshab kulib yurmaymanku! Sen meni o’ylamasliging kerak edi. O’zingni o’ylagansan shu paytgacha. Bundan keyinam o’zining o’ylagin endi. Keyin, baribiram uyindagilar seni menga bermaydi.
- Berishadi. Aytaman.
- Aytasan? Endimi? Sen menga endi kerakmassan! Usha aytgan paytimda aytganingda, hozir bunaqa gaplashib turmasdik. Endi mendan nima hohlayapsan?
- Sizni sog’indim...
- Sog’inmi.... hopmi? Asabimni buzayapsan. Qayerdanam bugun bozorga tushdim.
- Telefon raqamingnizni o’zgartiribsiz. Yengisini bering.
- Yo’q. Meni hayolingdan chiqar.
- Baribir topib olaman.
- Topsang topib olaver... Men sen bilan gaplashmayman. Xayr.
Kabir mashinasiga o’tirib, Dildorani yonidan ketdi. Dildora o’ylab qoldi. Kabirni mashinasi yo’q ediku deb. Ha, yo’q edi. Yaqinda oldi. Ishlab.
Yana vaqtlar o’tdi. Taxminan 5 oylar. Bu orada Dildora, Kabirning raqamini topib oldi. Gaplasha olmagan bo’lsa ham, har kuni sms yozadi. Javob kelmasa ham yozveradi. Charchadi. Bir kun yaqin dugonasiga telefon qildi:
- Allo, Dugon, qalesan.
- Ha, Dildora. Qalesan. Men yaxshiman
- Men usha usha.
- Nima gaplar?
- Javob yozmayapti. Charchadim.
- Yozib qolar bir kun.
- Yozmaydide.
- Umidingni uzma.
- Umid alaqachon qolmagan. Kabir akamni bilamanku. Menga endi umuman qaramaydi. Xato qildimda.
- Qanaqa xato qilding?
- Erimdan ajrashishim kerak emasdi. Uni sog’inayapman endi.
- Jinnisana. Tuppa tuzuk erdan ajrashding.
- Ey, meni ko’nglimni ko’tarishni o’rniga, battar tushurayapsanmi? Qayerdanam senga telefon qildim.
- Voy, darrov jerkib tashlaysana. Qo’ysengchi.
- Mana qo’ydim.
Dildora telefonni qo’yib qo’ydi.
3 oydan so’ng.
Dildorani telefoni jiringladi. Kabir telefon qilayotgan ekan. Boshida ishonmadi. Qayta qayta ismini o’qidi. Raqamni ham. Keyin shoshib telefonni oldi.
- Allo. Dilora. Qalesan?
- Allo. Kabir aka. O’zizmisiz? Yaxshiman.
- Ha, menman. Senga gapim bor edi.
- Qanday?
- 1haftadan keyin uylanayapman. Seni to’yimga kelishingni hohlayman. Chunki seni to’yingga borgandim.
- Rostdan uylanayapsizmi? Tabriklayman. Qayerda bo’layapti?
- O’sha, o’zimizni joyda.
- Bo’ldi. Albatta boraman.
1 haftadan so’ng...
Dildora, qizil ko’ylak kiydi. Chunki Kabirga shunday rang ko’ylak kiysa yoqardi. Sochlarini turmakladi. Yuzlarini pardoz qildi. Keyin to’yxona tomon yurdi. Borganda hali kelin kuyov kelmagan ekan. Ozgina kutdi.Kelishdi. Kabir unga qarab, kulib o’tib ketdi. Dildora, ming yig’lamayman desayam, ko’zidan yosh chiqib ketaverdi. Ko’zini yoshini berkitish uchun, teskari qaradi va ro’molchasi bilan ko’z yoshlarini artdi. Keyin soxta kulgi yasab, yana qarab turaverdi. To’y boshlandi. Dildora ozgina o’tirganidan keyin, ketgisi keldi. Eshik yoniga yetganda, bir bolakay unga bir dasta qizil atirgul berdi. Guldastada xat bor ekan. O’qidi, unga: “Senam albatta baxtli bo’lasan!” degan yozuv bor ekan. Dildorani yuzida mayin jilmayish paydo bo’ldi. Keyin katta ko’chaga chiqib piyoda keta boshladi. Mashinalar kam kam o’tadi. U atirgullarni bir bir hidlab qo’yadi. Hursand. Sarhusht. Ketib borayapti. Choraxaga keldi. Yo’lni u tomoniga o’tmoqchi bo’lib yurdi... Guuurs etgan ovoz eshitildi... Svetaforni qizil chirog’i... Har tarafda qizil atirgullar... O’rtada qizil kiyimda qiz... Oqayotgan qizil qon... Dildoraning pichirlab aytgan so’ngi so’zi, “Baxt - bu seni baxtli bo’lishingmas, kimnidir baxtli qila olishing”, bo’ldi. So’nggi marta hayoliga eri keldi.U uni baxtsiz qildi. Balki hozir baxtlidir. Lekin ma’lum vaqt baxtsiz qildi. U shuni to’layapman deb o’ylayotgandi... Oxirigacha o’ylay olmadi. Joni uzildi... Uzoqdan tez yordam mashinasini ovozi eshitilardi...
Mualif: Giyos Gapprov
Hikoya mualifi bilan suhbat kommentda....
Anvarbek: G’iyos, mana yengi hikoya yozibsiz. O’qib chiqdim. Dolzarb va hozirgi paytda uchrayotgan ajrashish haqida yozibsiz. Bu hkoyani yozishizga sabab nima bo’ldi?
G’iyos: Endi nima desam ekan. Avval telefonlarga tarqalgan bir dictafonda yozilgan audioni eshitgandim. Shunda qiz, bolaga telefonda shu gaplarni aytadi. Usha suhbat yozib olingan. Hayron bo’lgandim. Yaqinda bitta o’rtog’im bilan gaplashib o’tirganimda, shu mavzuga yaqin bir voqeani aytib berdi.
Anvarbek: Demak bu yozganiz hayotiy hikoya.
G’iyos: Hayotiy deya olmayman. Sababi, bunda ikki voqeani bitta qilganman. Keyin qolgan joylarini ijod qilib yuborganman. Hayotiy bo’lsa, ushanday qilib yozish kerak. To’qima kam ishlatilishi kerak.
Anvarbek: Oxiri sal mavhumroq tugagandek. Qiz o’ldimi? Yoki tirik qoldimi? Tez yordam mashinasi unga yordam bera olarmikan?
G’iyos: Balki tez yordam mashinasi boshqa yoqqa ketayotgandir.))) Menimcha yordam bera olmaydi. Agar qiz qon ketishdan vafot etgan bo’lsa. Agar boshqa bilan bo’lsa... Balki. Buni aniq ayta olmayman.
Anvarbek: Qiz hayotda ham vafot etganmi?
G’iyos: Yo’q. Buni manga aytishmagan. Agar vafot etganda aytishardi. Oxirini o’zim to’qidim.
Anvarbek: Qizni tirik ham qoldirishingiz mumkin ediku. Hayotda tirik ekan.
G’iyos: Endi nima desam ekan. Shu bir ikki gaplar bo’ladida. Yurgan yo’lda hayolimga keladi. Uni o’layotgan odam aytishi kerak bo’ladi. Ushani keyin qaysidir hikoyaga qo’yib yuboraman. Shu gap, shu hikoyaga nasib qilgan ekan. Bu ilhomga bog’liq.
Anvarbek: Bu hikoya o’quvchilarga nima beradi dib o’ylaysiz?
G’iyos: Shu qizni hayoti saboq bo’lishi. Shunga o’xshab xato qilmasligi. Qadamini o’ylab bosishi. Nafsini tiyib yurishi. O’zinimas, boshqalarni o’ylashi kerakligi ham. Asosan, shu yosh qizlarimiz, shu qizdek xato qilmasinlar. Ozgina bo’lsa ham qadamlarini o’ylab bossinlar deganman. Agar bir dona odamni ham shu hikoya bilan yaxshi tomonga o’zgartira olsam, man maqsadimga erishganman deb ayta olaman.
Anvarbek: Kabirni o’rnida boshqa buzuq yigit bo’lganda hikoya qanday kechardi?
G’iyos: Hozir unaqa buzuq yigitlar ko’p. Uchratayapmiz. Maqtanib yurishadi. Bu to’g’ri emas. Ularda aql yo’q. Nafsni tiyuvchi aql. Hikoyada ushanaqa yigit bo’lganda, shu oxirida to’yi bo’laverardi, u bilanam yuraverardi.
Anvarbek: Suhbat uchun rahmat!
G’iyos: Sizga ham rahmat!
Sog' salomatlik...
|
| |
| |
| Qitmir_No:1 | Сана: Якшанба, 27-Окт-2013, 23:55 | Изох # 900 |
|
Иштирокчи
Гурух: VIP
Изохлар: 435
Тақдирланишлар: 0
Хурмат даражаси: 234
Холати: Хозир йўқ
| Гиёс ажойиб чикипти хикоя. Омад дустим.
Mani yozganlarimni tushunish uchun, nikimga qarashni o'zi kifoya!
|
| |
| |
